نمیتونی دفتر خاطرات بنویسی مگر اینکه بتونی تصور کنی یه روز یه نفر قراره بخوندش، این همون امید به خونده شدنه، تموم نوشته‌ها با امید به خونده شدن نوشته میشن.

اینجانب از قطع ارتباط با ادم ها لذت میبرم.

۴۰۵/۵/۳۰

کاش یه شاخه لیلیوم تو هلند بودم.

اناهیتا

اين همه خوشگلی رو چطوری ميتونى با اون قد كوچیکت حمل كنی؟ برات سنگین نيس؟

آنا داف بود
بعد عملش چقدر داف تر میشه=)

اگه ادما بدونن داخل کانسپت"کینه" چه شتر های عظیم الجثه ای در جیب خودم جا میدم بیشتر مراقب میبودن.