دوست‌دارم‌بخوابم‌بیدار‌که‌شدم‌همه‌چیزدرست‌شده‌باشه .

تهِ این اسفند بهاری نیست.

می‌گویی‌صبرکن،غم‌تمام
می‌شود .
امااینجاتنهاچیزی‌که‌تمام
می‌شود،‌جان‌آدم‌ها‌است .

شایددر‌جهانی‌دیگر‌جای‌ِزنده‌ماندن‌زندگی‌کردیم .

‏آنچه مرا رنج می‌دهد
این است که زندگی نکرده‌ام
با این حال خواهم مرد.

داستایفسکی

تمام روز توی صفحه Npv منتظرم چند کیلوبایت جابه جاشه.

‏چه کسی پیروز جنگ است؟
‏نمی‌دانم عزیزم،
‏نمی‌دانم چه کسی پیروز است
‏اما بی‌شک کسانی که جوانی را باختند، ما بودیم...

ما می‌خواستیم بزرگ که شدیم، دنیا را عوض کنیم. بزرگ شدیم و فهمیدیم از پس عوض کردن غم‌ها‌یِ کوچکِ خودمان هم با شادی‌ بر نمی‌آییم...

ولی‌افسوس‌توزمن،‌خیلی‌دوری،می‌دونم .

نه‌مرگ‌انقدردردناک‌است‌و‌نه‌زندگی‌کردن‌انقدرزیباکه‌
انسان‌برای‌این‌دوشرفش‌رابدهد .

می‌دانم‌زندگی‌می‌گذرد
می‌دانم‌دردهایمان‌کمرنگ‌می‌شود،
اماعزیزمن،
جوانیمان‌رااز‌که‌پس‌بگیریم ؟

نمی‌گذرد،حتی‌اگربسیا‌رگذشته‌باشد .

چراآدمایی‌که‌دوستتون‌دارن‌رواذیت‌میکنین؟
مگه‌فکرمیکنیدچندباردیگه‌دوست‌داشته‌خواهید‌شد؟

می‌گویند‌که‌درد‌آدم‌هارابه‌هم‌نزدیک‌می‌کند...
به‌من‌بگو‌کداممان‌شادهستیم‌که‌این‌همه‌ازهم‌دور‌مانده‌ایم؟

هیچوقت‌بخاطرهیچ‌وصمیمی‌دو‌دل‌نشدم،
همیشه‌بااطمینان‌‌کامل‌راه‌اشتباه‌رو‌انتخاب‌کردم .