یک پر ز آسمانش بر زمین بود=سرش در آسمان و پرهایش تا زمین بود
چو گنجشکی نمود او= جبرئیل در برابر مقام پیامبر مانند گنجشکی بود
جبرئیل چنان فرشته عظیم و باشکوهی بود که بالهایش تا زمین می رسید با این حال پیامبر از او فراتر رفت و به نزدیکی خداوند رسید
۳۱۱. جبرئیل آنجا از پیامبر بقدری دور بود که بنظر مانند گنجشکی می آمد

بگذشت از جهت= از جهان ماده و ابعاد و جهات آن بیرون رفت
رب العزه= خدای تعالی
۳۱۲.پیامبر از تمام مرزها و جهت های دنیا و آسمانها گذشت و در آخر به خدای تعالی نزدیک شد
۳۱۳.من نمی توانم توصیف کنم که آن لحظه در پیشگاه خدا چه گذشت چون در آن لحظه پیامبر چنان در عظمت خدا غرق شده بود که دیگر هیچ خبری از خود نداشت و تمام وجودش در نورالهی محو شده بود.او دیگر "من" نبود بلکه تنها حق را می دید و حس می کرد

از کار رفتن= فروماندن
پی کردن: از حرکت بازداشتن و عاجز کردن
۳۱۴. در آن لحظه قلب پیامبر از شنیدن رازهای بزرگ الهی به لرزه افتاد و چنان مبهوت شد که زبانش بند آمد
۳۱۵.پیامبر در آن مقام چنان پاک و درخشان شد مانند گلبرگی زیبا از همه تعلقات پاک گشت و همه گمان ها و خیالات را از جانش دور کرد که دیگر هیچ خیالی در دلش باقی نماند

ز حق در حق نظر کرد=یعنی چنان از وجود خویش فانی شده بود که در آن هنگام این حق بود که به حق می نگریست و نه او . او فانی در حق بود
دلش در چشم او دیدار می کرد= به چشم دل می نگریست
۳۱۶. پیامبر از حس و جان گذر کرد و در حق فانی شد یعنی دیگر من در او نبود
۳۱۷. در آن لحظات هرچند پیامبر هنوز با چشمهایش می دید اما در واقع این دلش بود که از طریق آن چشم ها به تماشای عظمت خدا نشسته بود و حقیقت الهی را مشاهده می کرد

محمد از محمد گشت بیزار= از خویشتن خویش بری گردید
۳۱۸. وقتی پیامبر به جایگاه نزدیک خداوند رسید چنان نوری از سوی خدا بر او تابید که تمام وجودش در آن نور غرق شد در آن لحظه چیزی به نام من یا جسم باقی نماند و مانند قطره ای در اقیانوس محو شد
۳۱۹. در برابر عظمت بی نهایت خدا پیامبر چنان بهت زده و ساکت شد او از خویشتن خویش بری شد
فهمید تنها راه دیدن خداوند این است که دیگر هیچ اثری از من در قلب نباشد

خداوند شوق و اشتیاق پیامبر را می دید و با مهربانی به او خوش آمد گفت
۳۲۱. دوباره پیامبر به خود آمد و به هوشیاری رسید

دع نفسک= نفست را بینداز
بی یسمع و بی ینطق= بدون شنیدن و بدون نطق
۳۲۲. ندایی از سوی خداوند آمد که رها کن نفس خود را و وارد شو بدون شنیدن و سخن گفتن دوباره به دنیای خلق و مردم بازگرد
۳۲۳. درخواست کن اگر آرزویی داری به سرعت
چرا از خود گذشتی مقصود و هدفت چه بود؟

۳۲۴. حالا که از عشق الهی منیت خود را سوزاندی برای امت و پیروان خود طلب بخشش و رحمت کن
۳۲۵.چقدر عجیب است که کسی که در ابتدا یتیم و بی کس بود و هیچ تکیه گاه دنیوی نداشت حالا تبدیل به تکیه گاه و نجات بخش تمام موجودات در این دنیا و دنیای دیگر شده است.

تشکر و سپاس بسیار از بانوان گرامی ملکی ، جمیله و زهره
🙏💐💐💐

۰

اسرارنامه عطار
ابیات ۳۴۸-۳۲۶

لعیا مدنی

اسرارنامه عطار
ابیات ۳۴۸-۳۲۶



آوا جمیله بانو

اسرار نامه عطار

ابیات۳۲۶-۳۴۸

🌿فروغ🌿