خیام خوانی
خواننده: طاهر قریشی‏
اقامتگاه بوم گردی آهید

@SilenceArtWork

کار مانیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم

سهراب سپهری

@SilenceArtWork

Time lapse
Fileh Varin

By @SilenceArtWork

او اکنون از میانه‌ی‌زندگی‌اش گذر میکرد.
شاید بزرگ‌ترین تفاوتش با ورژن‌ قبلی‌اش این بود که اکنون می‌توانست گذر کند نه اینکه فقط سینه‌خیز و با ترس و لرز رد شود یا فقط بر زنده ماندن متمرکز شود!
فهمیده بود در گذر کردن نوعی هوشیاری و اتصال وجود دارد.
هوشیار به آنچه در جهان درونش میگذرد و متصل به جریان زندگی.
نوعی لذت عمیق همراه با احساساتی عمیق‌تر را تجربه میکرد.
نه لذتی از جنس خوشحالی که لذتی از جنس آرام ماندن!
از مسیری سخت به مسیری آسان‌تر می‌رفت.
از مسیری آسان به مسیری سخت‌تر وارد می‌شد.
و در تمام این مسیرها، با سری برافراشته، قلبی محکم و قدم‌هایی استوار به پیش میرفت.
او فهمیده بود، قدرت در پذیرش است و ثبات در جلو رفتن.
پس
با اشک‌هایش
با بی‌خوابی‌هایش
با اضطراب‌هایش
با ترس‌هایش
با غم‌هایش
با نگرانی‌هایش
با خشم‌هایش
و با شادی‌هایش
میخندید، میرقصید و به جلو میرفت.
اکنون به سوالی که معلم سوم راهنمایی‌اش بر تخته نوشته بود فکر میکرد: «زندگی چیست؟».
و حال جواب را در درون خودش پیدا کرده بود،
شاید زندگی یعنی در سکوت، شادمانه اما آرام، گذر کردن است.

#پونه_مقیمی

@SilenceArtWork

It's important to find people who make you realize there's nothing wrong with being who you are .


@SilenceArtWork

در شتاب زندگی امروز، در هجوم اخبار و در حمله روزها و ساعت های اضطراب به یک درخت نگاه کن. ببین ایستاده یکجا، ببین نه می دود نه می رود. نه گران است نه ارزان. گذشته بی معناست و آینده پوچ. نه تصادف می کند نه گناه یا نه می خمد یا نه می شورد. درخت می درخدد. زندگی درخت، نه درخت تر می شود نه چیز دیگری. او فقط رشد می کند. کار او سبز ماندن و رشدکردن است. کار او درخت بودن است. درخت بودن به هیچ ذره ای کم و زیاد، درخت سبز بودن حتا. درخت سبز می درخدد

By @SilenceArtWork

#پیشنهاد_فیلم

بدترین آدم دنیا
The Worst Person in the World
2021
کارگردان یواکیم تری‌یر
کشور نروژ

این فیلمِ‌ پر از ایده، روایتی از انسان قرن بیست و یکمی است که سرگشته و مستاصل به‌دنبال خواهش‌ها، توقعات و اهداف خودش می‌گردد ...


@SilenceArtWork

به بهانهٔ زادروز عباس کیارستمی
.
«از سال ۱۳۵۷ که انقلاب شد و کار فیلمسازی برای مدتی تعطیل شد دوربین یاشیکای ارزان قیمتی خریدم و به بیابان زدم. خیال می‌کنم که میل به حضور در طبیعت بود که مرا با خود می‌برد. اگر به همراه خود دوربین می‌بردم تا تصاویر را ثبت کنم، برای این بود که لذت دیدن را با دیگران تقسیم کنم. شریک کردن دیگران در شادی و‌ غم، می‌تواند انگیزه‌ی اصلی ثبت تصاویر باشد. عکس‌های من نتیجه یا حاصل عشق یا تمایل من به عکاسی نیست. این‌ها را می‌توان شاهد یا سندی بر تمایل به حضور در طبیعت دانست. یک یادگار، یک سوغات…»

عباس کیارستمی می‌گوید امکانات فنی جدیدی هر روز برای فیلمسازی فراهم می‌شود. اما خود را مقید به استفاده از همه‌ آن‌ها ندانید. می‌توانیم بدون ابزار و ادوات زیادی به خیابان برویم و فقط با یک دوربین و بازیگر فیلمی بسازیم.

در کتاب سر کلاس با کیارستمی نیز می‌گوید:
«مراقب خطر دیجیتال باشید. چند سال پیش با دوستی برای عکس گرفتن بیرون رفتیم. دوربین او دیجیتال بود و مال من آنالوگ. زمان زیادی برای نگاه کردن و برانداز کردن گذراندم. دوربین را به چشمم نزدیک می‌کردم، چپ و راست می‌شدم، با فاصله و زاویه فوکوس ور می‌رفتم پیش از آن‌که شاتر را بچکانم. من ۹ عکس گرفتم و او نزدیک ۲۰۰ عکس. من دو عکس خوب از میان عکس‌هایم برای آلبوم انتخاب کردم و او هیچ. خطر دیجیتال این است که تصویر خوب اغلب تصادفی است. اگر قرار بود برای هر فریمی که از لنز دوربین دیجیتال می‌گذرد پولی پرداخت می‌کردید، فیلم‌های بهتری تولید می‌شد.»

.

عباس کیارستمی متولد ۱ تیر ۱۳۱۹ در تهران است. دانش‌آموختهٔ رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. کیارستمی هنرمند مشهور ایرانی که هرچند بیشتر با فیلم‌سازی و سینما شناخته شده است اما به گفته خودش همیشه به صورت جدی و مستمر عکاسی کرده است. عباس کیارستمی ۱۴ تیر ماه ۱۳۹۵ در پاریس در گذشت.
.

این ویدیو مربوط به نمایشگاه عکسی از آثار کیارستمی با عنوان «دیوار» در سال ۲۰۱۰ در گالری «دوفرانس» در پاریس است.

@SilenceArtWork

شراره هوس - ویگن، منوچهر سخایی و
الهه

عجب موزیکی

@SilenceArtWork