جدا از آدمایی که سعی میکنن با رفیقام صمیمی بشن به شدت بیزارم.

مودم؟
خستم، یه افسردگی دارم که همش در حال انکار کردنشم، دایره ی آدمای دورم به صفر رسیده و تنهام، شبا روی تخت گریه می‌کنم، حوصله ی مطلقاً هیچ کاریو ندارم، عصبیم و می‌خوام همرو قتل عام کنم، صداها و آدما رو مخمن، اعتماد به نفسم رسیده به زیر خط فقر و حس می‌کنم زشت و حوصله سر برم، آهنگا تکرارین، آینده مبهمه، دهنم باز نمیشه حرف بزنم و یکسره تو خودمم،رویاهام سیاهن و مغزم توانایی مثبت بافی رو نداره، یه خواب طولانی می‌خوام،تموم.

همه هم‌سن و سالامو که میبینم
حس میکنم خیلي عجیبه که نه اکیپ دارم، نه هر روز کافه‌گردي میکنم، نه کارایی که دوس دارمو میکنم، نه با اکیپ خاصي کویر و طبیعت میرم، تنها شباهتم به هم‌سن و سالام فقط سنمه.

‏«فلان اتفاق افتاد که افتاد، دنیا که به آخر نرسید». بله عزیزم. دنیا به آخر نرسیده، من به آخر رسیدم.

هر آدمی بالاخره یه روز یه جا کم میاره،
ولی من انتظار داشتم واسه کم اوردن حداقل چهل سالم باشه:)

نوشته بود:
دلتنگی مثل شکستگی شیشه عینک می‌مونه،
هرجارو نگاه می‌کنی می‌بینیش:)))).

آدم فکر میکنه بعد از رسیدن به یک سن مشخص، زندگی رو درک میکنه و بعد متوجه میشی که دقیقا مثل گذشته سردرگمی،
گمونم لعنت شدن یعنی همین؛
اینکه قطعات زندگیت هیچوقت کنار هم قرار نگیرن و همینطوری پخش شده باشن.

1:02
به درک اگه همه رفتن💕👋🏼 -

𝗣𝗼𝘀𝘁-🤍!
دانلودریمیکس ؛

از پیش من بری کجا،ماه مگه جز آسمون جایی رو داره؟

𝗣𝗼𝘀𝘁-🦋!
دانلودریمیکس -

این جمله‌ی" نخوابیا الان میام با هم حرف بزنیم">>>>>>

اون تهِ تلگرام،ثابت میکنه که آدما موندنی نیستن و یه روزی بالاخره ترکت میکنن.

آدم خیلی چیزارو یادش میمونه،ولی دیگه راجبش حرف نمیزنه.

نوشته بود:
"خونه رو مرتب کردم، حالا تنها چیزی که اینجا بهم ریخته‌س منم".

نامزد ریاست جمهوری شدی
نامزد من که نشدی هی تکست میدی.

تراپی؟
نه ممنون" بغل اون یه نفر گریه میکنم".