بعضی چیز ها را نمی‌شود گفت . بعضی چیز ها را احساس می‌کنید . رگ و پی شما را می‌تراشد ، دل شما را آب می‌کند ، اما وقتی می‌خواهید بیان کنید می‌بینید که بی رنگ و جلاست . مانند تابلوئیست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد . عینا همان تابلوست . اما آن روح ، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد ، در آن نیست .

چشم هایش ، بزرگ علوی

در شهر کوران یک چشمی شاه است .

چشم هایش ، بزرگ علوی

فاجعه اینجاست که وطن در دستان کسانی است که هیچ حسی به تاریخ این کشور و این خاک ندارند

«شب هاى روشن» راكه مى خواندم يك جزئيات كوچکی قلبم را
شكست...
شخصيت اصلى بارها ناستنكا را با نامش صدا مى زند اما ناستنكا حتى يكبار هم از او نمى پرسد: «اسم تو چيست؟»
انگار بعضى آدمها آن قدر عاشق مى شوند كه فراموش مي كنند که خودشان هم دیده شوند ….

چرا حتی بهترین آدم ها همیشه چیزی را پنهان می‌کنند؟ چرا حرف چیز هایی که در دل دارند با هم نمی‌زنند ؟ جایی که می‌دانند که حرف هاشان با باد هوا هدر نمی‌رود چرا چیز هایی را که در دل دارند بر زبان نمی‌آورند ؟ چرا ظاهر همه طوری است که انگاری تلخ‌اندیش تر از انند که به راستی هستند ، طوری که انگاری می‌ترسند اگر آنچه در دل دارند به صراحت بگویند احساسات خود را لگدمال کرده باشند ؟ ...

شب های روشن ، داستایفسکی

00:00
کتاب بیشعوری اثر :خاویر کرمنت👌✨

‏چه توصیف زیبایی:
مردی که همه چیز رو فتح کرد جز بزرگترین جام دنیای فوتبال ... حسرتی که ابدی شد. 💔👨‍🦯

گاهی وقت ها اشیایی که برای ما عزیزند حتی بیشتر از آدم هایی که عاشق آن هاییم لو می‌دهند ما چه کسی هستیم .

هزارتوی پن ، کورنلیا فونکه

اهداف خیر هرگز پیروز نمی‌شدند و فقط شر را مدتی معطل می‌کردند .

هزارتوی پن ، کورنلیا فونکه

‏قدیما مشکلاتم با خواب حل میشد الان خوابیدنم خودش شده یه مشکل

دلم برا اون مادری میسوزه که منتظر بود بچش برگرده خونه…