Aftaqid❤️

Kundalikdan…
09.07.2026 | 03:33

Yarim tunning o’ziga xos aurasi bor…

Shovqinlar tinadi. Odamlar uxlaydi. Ammo ayrim orzular aynan shu vaqtda uyg’onadi…

Bilmayman, bu orzumi, xohishmi yoki qalbim sog’inayotgan hissiyotmi…

Tasavvur qilaman..!

Uzoq yo’lga chiqqanman. Avtobus oynasi yonida o’tiribman. Tashqarida tog’lar, dalalar, yomg’irdan keyingi tuproq hidi, tongni kutayotgan osmon… Yo’l chetidagi daraxtlar ortga yugurayotgandek tuyuladi..

Yonimda esa ikki narsadan biri.

Yoki yillar davomida o’qishni orzu qilgan kitobim.

Yoki sukuti ham suhbatdek yoqimli bo’lgan sevgan insonim…

Na musiqa kerak. Na telefon. Na shovqin..

Faqat yo’l…

Faqat manzara…

Faqat ichimdagi sokinlik.

Shunday lahzada ichimdan faqat bitta jumla o’tadi:

“Qaniydi, bu yo’l hech qachon tugamasa…”

Ha, to’g’ri yo’lda qiyinchiliklar ko’p bo’ladi…Ammo ba’zan yo’lni qiyin qiladigan narsa masofa emas…
Ba’zan yoningizdagi hamroh…

Agar qo’lingizdagi kitob qalbingizni tortmasa, har bir sahifa yukdek tuyuladi…

Agar yoningizdagi inson ruhingizga begona bo’lsa, eng go’zal manzaralar ham ko’zingizga ko’rinmay qoladi…

Aksincha, sevgan kitobingiz bilan ming kilometr ham qisqa tuyuladi…

Sevgan insoningiz bilan esa sukutning o’zi ham eng mazmunli suhbatga aylanadi…

Shuning uchun hayotda faqat yo’lni emas, hamrohni ham to’g’ri tanlash kerak…

Sizningcha, hayotdagi eng muhim tanlov manzilmi yoki hamrohmi? Nega..?

✈️