از تن  محدود گریخت به تنهایی نامحدود
اما
ارثیه ی چشمی هم خوابه شد با
خاطری که درد داشت
تیک تاک پلک
طناب  اشک شد و
اعانه ی منصور ...!


@shhrkh1

#شاهــــرخ

با نسیم  شامگاهی عطر  شب بوها شدی
رفتی و مثل  شقایق ، پرپر و اغوا شدی

خواستم باد  صبا را قاصد  قلبم کنم
قاصدک گفتا وعید  نسیه ی فردا شدی


@shhrkh1
#شاهــــرخ

گفته بودی عین  انسانم ، مسلمان بیشتر
باورت کردم فراوان من ، به قرآن بیشتر

رفتی و اندیشه ی دل را غبار  کفر شست
نامسلمان کافرم کردی پریشان ، بیشتر !!


@shhrkh1

#شاهــــرخ

گفته بودی درد  من درد  شماست
این دل  دیوانه عاری از جفاست

باورم شد ، باورت کردم ، ولی
بی وفا ، تردید آئین  کجاست ؟

من دویدم تا رسیدم سمت  تو
دور شد چشم  دلت آیا سزاست؟

سخت نومیدم نمی دانم بگو
آخر  هرعشق سرمشق  خداست؟

درد دارم می کشم از دست  دل
هرچه دارم از رفیق  بی ریاست

کاش می مردم نمی دیدم که تو
رفتی و این خطّ  پایان  وفاست

دوستت دارم ، نمی فهمی چرا ؟
رفتنت ننگ است چون بی انتهاست

خواب دیدم آمدی گفتم مگر ؟
دیدن  رویت به بیداری خطاست


@shhrkh1
#شاهــــرخ

باران چکید بر کوش  کر عقل
رود جاری شد اما انگار سمعک  انسانیت
با پیجر  جهل
در انفجار  وجدان
دهلیز  گفتگو را بسته بود
خون می خواست اژدر  جنون
که هم خوابه ی باروت بود و
هوش  مصنوعی ...
عجب تر این که زندگی جریان داشت
بوی علف خوراک  لذیذ  کودکان
آب بالش  مادران
چادر سرپناهی ناامن ...
و هر نیمه شب عصیان  آنش و ناگهان سکوت!
هاااای تن محدود ؛
رهایم کن به خواب  نامحدود
خواسته از خواست پیشی گرفت ،
قلمم دچار دل پیچـه است
خسته ام ،
آه ....
خدایا ؛
‌‌کنار آهم نمی نشینی ؟

@shhrkh1

#شاهــــرخ

وقتی قلم ،  ز  خون   شقایق مکّدر است
شعر  شبم شبیه  شب و اشک  شبدر است


@shhrkh1

#شاهــــرخ

هوا ابری و بارانی و خورشیدی که  پنهان شد
بدون  تو شبم خیس و نگاهم غرق  باران شد

نمی دانی که بعداز رفتنت آلاله ها پژمرد؟
بهاران رفتی و یکباره انگاری زمستان شد


عجب حال   غریبی دارم از این درد  تنهایی
غم  عفریته جای خاطرت ناخوانده مهمان شد


تمام  طاقت  دل طی شد و ای کاش می دیدی
که کاخ  خاطراتم تا ابد ، مانند  زندان شد


درون   چلّه تنهایم ، اسیر   طعن   تن هایم
ندارد خلسه ام سودی اُمیدم  مرگ  آسان شد


زمستان شد نیامد برف  یادت تا شبانگاهی
دماوند  دلم نم نم چکید و کوه  عریان شد

@shhrkh1

#شاهــــرخ

در دار  مکافات ،  که دل داده به حلاج ؟
منصور تویی ، فرش  توهّم شده معراج


@shhrkh1
#شاهــــرخ

بدون  تو ببین چون برگ های زرد  پائیزم
نمی آیی ببینی روزگاران  غم انگیزم ؟

سحرگاهان دلم با ساز  ناکوکش نمی کوبد
ولی از زخمه های  یاد  آغوش  تو لبریزم


@shhrkh1
#شاهــــرخ

گفتم ای دل نکند فرض  محالت باشد
عشق ، هرچند درآن گاه ضلالت باشد


@shhrkh1
#شاهــرخ

تا که افتاده نگاه  تو در آئینه ی ما
به نظر دیده دل و دیده ی بی کینه ی ما


رخت و رخسار  ریا را ز  دلم برچیدم
شاخ  تزویر شکسته ست درآدینه ی ما



@shhrkh1
1404/6/22
#شاهــرخ

هرگز نگفتی خش خش پائیز زیباست
گفتی مترسک در دل  جالیز  زیباست


گفتم دلم می گیرد از غم کنج  ایوان
اما تو گفتی نیمه شب شبدیز زیباست


@shhrkh1
1404/7/15
#شاهــــرخ

چهار دیواری ذهنم در تلاطم  کُما
دست  نگاهم یخ زده
و تو ،
مدهوش  معجزه ی درب  انفرادی
توهّم ...!


@shhrkh1
1404/9/12
#شاهـــرخ

گفتم نگو مانند تو از زندگی سیرم
گفتم بگو گاهی فقط از دهر دلگیرم


#شاهــــرخ
@shhrkh1

پشت کدام ابری که پیدایت نکردم

درگیر  خاکستر  سرد  رسوب زده ی خاطرت شدم
دل تنها ته مانده ی یادت را
سرکشید و غمگنانه
سرود و سکوت کرد ...



#شاهــــرخ

@shhrkh1
1405/4/4