باغدادلی شاهسئون ائلی...

(۱)
بنام خدا
با اجازه و عرض ارادت به خانواده های که از بزرگانشان در اینجا نام برده شده
امید است با نقل زندگی گذشتگان جوانان رابا شرایط زندگی،همدلی، صفاو صمیمیت و حس مسئولیت نسبت به هم و بزرگان ایل آشنا کنیم
.......در روزگاران گذشته بعد از اینکه برو و بیای سواران شاهسون بخاطر خلع شدن از محافظت و امنیت داری منطقه از سکه افتاده بودو دولت هم توان بر قراری آسایش وامنیت مردم را نداشت ، دزدان سر از پستو در آورده با تشکیل گروه های از خلاء ایجاد شده زندگی را بر مردم روستاها سخت و گاهی جسارت به خرج داده به چادرهای شاهسون هم دست برد می زدند
......در این بین یک گروه دوازده نفره بود که اسم و رسمشان در منطقه پیچیده بود هرباربایک نقشه و ترفند جدیدی به منازل مردم دست برد می زدند و خبر غارت وچپاول آنها آسایش مناطق همدان و ساوه را نا امن کرده بود
.......چند نفر چودار( چوبدار ) برای خرید گوسفند و بز به روستای ساری بولاغ می روند بعد از اینکه به حیوانات فروشی آنها نگاه می اندازند زیرکانه ازوضع مردم ساکن اطراف سئوالاتی می کنند آنها هم بخاطر صداقت در حد راهنمایی چیزهای بیان می کنند
بعد از مدتی سخن از چادر نشینان اطراف به میان می آید وبا مظلومنمای و زبان بازی سعی می کنند اعتماد آنها را بدست بیاورند و اطلاعاتی در مورد آنها کسب کنند سئوالاتی از این قبیل:
چی دارند؟
چند نفر هستند ؟
چه کسی گوسفند زیاد دارد و میشود با او وارد معامله شد ؟ و.........
یواش یواش سئوالات خود را به سمت هدف شان می کشانندو یکی از آنها سئوال از تعداد گوسفند های شیخ جواد (ازایل شاهسون بغدادی طایفه کوسه لر تیره خالدی یکی از افراد مومن و متدین ایل بود که بخاطر دیدن خواب و درستکاریش مردم به وی لقب شیخ داده بودند) و همسایه های وی می کنند طوری در پرس وجو پا پیچ می شوند افراد روستااز پرسش های مکرر آنها به شک می افتند بخاطر فامیلیت و هم ایلی بودن تصمیم می گیرند موضوع را به وی اطلاع بدهند
........همسر محمدآقا پسر بداغ بئی از تیره چای چامرلی برای اطلاع خانواده خواهرش فردای آن روز به داشلی بولاغ می رود...... و بعد از احوال پرسی به شیخ می گوید دیروز چند نفر به روستای ما آمده بودند در مورد شما تحقیق می کردند به گمانم آدمای دزدها بودند چون بعد از این همه قیمت کردن گوسفند وبزی خریدنکردند ودستخالی از روستای ما رفتند ما نسبت به حرکات آنها شک کردیم بنابر این کمی حواستان را به رفت آمدها جمع کنید
........شیخ جوادبا شنیدند این حرف کمی مکث کرد و نگاهی به همسایه اش شاه علی از تیره جاپرلی (از آدمهای خوب، مومن و متین ایل )کردو گفت باید کمی دورتر از چادرها نگهبان بگذاریم ....
فورا بر روی تپه مشرف به چادر سنگری درست کردند و قرارشد جوانها شبها نوبتی در سنگر کشیک بدهند اگر غریبه ائی به چادر نزدیک شد غافلگیر نشوند
.....مدتی گذشت کم کم اون احساسات اولیه در مورد رفت و آمد ها فرو کش کرد پسر بزرگ شیخ جواد ابراهیم دنبال کاری رفته بود، دم غروب هنگام برگشت در مسیر به شخصی بر می خورد با یک الاغ از جاده نزدیک اطراقگاه آنها در حال عبور بوده ..... بعد از احوالپرسی مرد از سختی راه وخستگی شکایت می کند و ابراهیم دلش به احوال او می سوزد و بخاطر ذات پاک مردمان ایل ومهمان نوازیشان وی را به چادر دعوت می کند
رهگذر کمی تعارف می کند ولی اصرار میزبان باعث می شود شب را در آنجا استراحت و فردا به راهش ادامه دهد ...
در راه رهگذر همزمان که حرف می زد نیم نگاهی به تفنگ ابراهیم داشت و در مورد نوع تفنگ از او سئوالی می نماید و با گپ زدن به سمت چادرها به راه شان ادامه می دهند
........ مهمان را با احترام به چادر دعوت می کند وپذیرای در حد اون روزگار به عمل می آورند در همین هین شیخ جواد وارد چادر می شود بعد از کمی صحبت کردن با مهمان ! با توجه به تجربه زندگیش وی را یک رهگذر ساده نمی بیند
به بیرون چادر می آید به پسرش می گوید چرا این مرد را به اینجا آوردی این یکی از دزد هاست اشتباه بزرگ را مرتکب شده ائی باید امشب خیلی هوشیار باشیم ........
ادامه دارد
سلیمان امیری فرد

107 viewsSoleiman Amiri, 11:31