باغدادلی شاهسئون ائلی...

بنام خدا
.......مردان رشید ایل بخاطر شجاعت ذاتی یشان همیشه مورد توجه بزرگان روستاهها قرار می گرفتتد و در نزد آنها جایگاه ویژه ائی را دارا بوده اند
امروز داستانی از مرد رشیدی را بیان خواهم کرد که به تنهای توانسته اهالی یک روستا را محو قدرت و رشادت خود قرار دهد
.......پدرم تعریف می کرد در یکی از روستاهای درگز نزدیکی های اوچ قیه فرد اسم رسم داری بوده که با ارباب و کدخدایی آن روستا اختلاف شدیدی داشته است و هر روز سر موضوعی با آنها سرجنگ داشته .....
این فرد مورد نظربخاطر اینکه جلوی آنها کم نیاورد از تمام توان خود برای مقابله استفاده می کرد روزی به وی خبر می آورند آنها تصمیم گرفته اند در یک روز معین به خانه وی حمله ورشده تا یک گوش مالی سختی به او بدهند
این مرد وقتی وضعیت را چنین می بیند به دست پاچه می افتد و در پی راهی برای مقابله به آنها می افتد تا ابروی چندین ساله اش بخاطر بی ادبی که آنها در حق وی خواهند کرد بر باد فنا نرود
در این وضع آشفته هر روز از روز قبل برای وی مشقت آور می شد از دور سایه مرد رشیدی را می بیند که از خدا آرزوی آمدن وی را کرده بود
با خوش روی به استقبال وی می رود بعداز کمی استراحت و تازه کردن دیدار مرد رشید ایل وضع دوست خود را در هم برهم می بیند از او سئوال می کند چرا اینقدر ناراحت هستی چیزی شده؟
آن مرد روستای داستان را باز گو می کند
جعفر خان وقتی حرفهای دوست خود را می شنود با غیظ می گوید
قورخما قارداش مگر من اولومم اولار سنی یوی اوسته جار گئتیرله
با گفتن این حرف مرد کمی آرام می گیرد
خیلی آهسته و مودبانه می گوید
جعفر جان اولار بیر ائیکی نفر دویلوله هامی کئندایستر هوجوم ائیلیه له بیزیم یویمیزه (اویمیزه)
جعفر می گوید اولا هیچ کسه دئیمین من گئلیمم دوما سنی ائیشی اولماسین اولار گلنده سئیز فقط یوی گوزلین باقی سین تاپشیرین منه
یکی دو روز بعداز آمدن جعفر به خانه دوستش همهمه ائی روستا را فرا می گیرد صاحب خانه به بیرون نگاهی می اندازد وقتی حرکت جمعیت عظیمی را به سمت منزلش می بیند می گوید جعفر جان ددم یاندی کئند هوجوم ائیلیب گئله له
جعفر خیلی با خونسردی چوب دستی خودش را برداشت و از خانه بیرون می رود
صاحب خانه با برادر و پسرانش وی را همراهی می کنند
جمعیت وقتی نزدیکتر می شوند در کنار هم دهاتیشان مرد رشیدی را می بینند که با هئیبت رشیدش به جمع کوچک حاجی ابهت خاصی داده ....کمی مکث می کنند تا این غریبه را بشناسند
...یکی از روستائیان می گوید من او را می شناسم او جعفرخان شاهسون هست رشادت او زبان زد عام وخاص می باشد
.....بعداز کمی بگو مگو درگیری شروع می شود....... جعفر خان با هرحرکتی یک نفر را نقش زمین و باخیز بلند جلوی مهاجمین را سد می کرد ....... جابجایی و حرکات ماهرانه جعفر خان با قد کشیده و ورزیده اش هر بیننده را محو هنرنمای وی می کرد......
وقتی روستائیان در مقابل حرکات سریع و ضربه های ماهرانه جعفرخان کم آوردند یواش یواش پا را پس گذاشته به سمت پائین روستا عقب نشینی کردند
وقتی جعفر خان آنها را عقب راند وخطر را ازخانواده دوست خود دور دید با احتیاط عزم برگشت کرد ......مرد روستائی وقتی از دور سرو صورت عرق کرده و هیکل ورزیده او را دید ، که با تمام خستگی فاتحانه می آید به وجد آمد گفت جعفر جان سنه قوربان کئسه جئیم
....فورا به پسرش دستور داد تا گوسفندی بزرگ جلوی پای او قربانی کرده و به میمنت این پیروزی جشنی را به پا کردند.....
سلیمان امیری فرد

112 viewsSoleiman Amiri, 09:02