باغدادلی شاهسئون ائلی...

Soleiman Amiri:
Soleiman Amiri:
بنام خدا
......با یک تماسی راهی کوه های سر به فلک کشیده شمیران شدم بعد از پیچ وخم جاده در یک ویلای کوهستانی همنشین یکی از مردان خوش صحبت ایل شدم
بعد از صحبت های روز مره و مروری به صحبت اصلی مان حرف از تعصب و غیرت و احترام به بزرگتر شد دلم نیامد این خاطره بسیار زیبا و دلنشین را برای هم ایلی های عزیزم به رشته تحریر در نیاورم
.....دایی اسماعیل خیلی آرام و آهسته از رشادت مردان ایل سخن می گفت ،صحبت های زیبا و دلنشین او مرا با روزگاران گذشته آشتی می داد
وقتی صحبت از غیرت مردان ایل شد .... گفت ایل مردان با غیرت زیادی داشت وقتی احساس مسئولیت می کردند بدون چون وچرا برای دفاع از حریم و حریت ایل قد علم می کرند.
...... سرمای سوزان کرسی ها را مهمان خانه ها و دربها را به روی اهالی خانه بسته بود
...پارس سگ خبر از مهمان ناخوانده ائی را داد
....مرد خسته وقتی وارد آبادی شد ،یکی از اهالی سئوال کرد کی هستی؟ گفت ....منزل مشهدی علیمراد《مشهدی علیمراد فیروزی یکی از ریش سفید های بزرگ طایفه کوسه لر》 را می خواهم با راهنمایی وی به منزل مشهدی علیمراد رفت
......مشهدی علیمراد با احترام مهمان را به داخل دعوت وبعداز احوالپرسی و پذیرای ازاو سئوال کرد، تعریف کن چه خبر؟
...مرد کمی مکث کرد وسرش را پائین انداخت ، گفت بی برای من مشکلی پیش آمده پیش هر کسی رفتم . گفتند فقط از توان شما بر می آید آنرا حل کنی.

مشهدی علیمراد گفت بگو ببینم چیه شده
مرد تمام آنچه شده بود را بیان کرد و در آخر گفت خان اجازه کوچ را به من نمی دهد من می خواهم به اوبای( اوای)خود بروم ایشان ممانعت می کند
مشهدی علیمراد مردی نبود که در مقابل در خواست کمک شانه خالی کند ولیکن یک مقدار مشکلات شخصی داشت که نمی توانست در آن لحظه همراه او شود .... کمی اندیشید وبه حرف های مهمانش خوب دقت کرد دید با توجه به مشکلات شخصی خودش یکی از مردان رشید ایل هم توانای حل این مشکل را دارد
با خنده ائی رو به مهمان کرد و گفت هیچ نگران نباش مردان ایل نمردن که به اعضای آن کسی بخواهد دست درازی و یا ستمی کند من شما را خدمت یکی از برادرهایم می فرستم حتما مشکل شما را حل خواهد کرد ،شما می روی خدمت ایشان ومی گوی مرا مشهدی علیمراد فرستاده و گفته این مشکل را حل کنی اگر وقتش را نداری گفته‌ برگردم پیش وی تا خودش برای حل مشگل به روستای ما بیاید
....زمان ملاقات زیاد طولانی نبود لذا مرد راهی روستای علی آقابی( حاج علی آقا گلچین یکی دیگر از مردان خوش نام و ریش سفید های بزرگ طایفه کوسه لر می باشد )شد
چون روستای حاج علی آقا بی نزدیک محل سکونت وی بود منطقه را خوب می شناخت
وقتی وارد آبادی شد مستقیم به منزل حاج علی آقا بی رفته و بعد از به خدمت رسیدن آنچه گذشته بود را ،تعریف کرد و گفت بی من چه کار کنم آیا اجازه می دهی خدمت مشهدی علیمراد بر گردم‌ یا ....صحبت های مرد تمام نشده بود حاج علی آقا گفت هیچ کجا نمی خواهد بروی تشریف ببر خانه ات و وسایلت را بی سروصدا جمع وجور کن تا من فردا بیایم
....فردای آن روز حاج علی آقا بی با پسر بزرگش راهی روستای آن مرد شدند
.....وقتی وارد روستا شد به سمت منزل خان رفت از اسب پیاده شد یواش درب را هول داد درب با صدای ضعیفی بر اثر استهکاک با چهار چوبش نیمه باز شد
گوشه ائی رابه پسرش نشان داد گفت همانجا سنگر بگیر و تفنگت را بسمت درب ساختمان هدف گیری کن وقتی من اشاره کردم نترس شلیک کن
....با ضربه ائی که به درب زد از داخل صدا آمد کی هستی؟
حاج علی آقا بی گفت منم به خان بگوید بیاید
وقتی اهالی ساختمان بیرون آمدند درهوای نیمه تاریک (گرگ ومیش) هئیبت رشید حاج علی آقا را در مقابلشان ونزدیک درب حیاط جوانی را دیدند لوله تفنگ را به سمت شان نشانه گرفته، خان با دیدن این وضعیت ،کمی جا خورد و خواست بر اوضا مسلط شود گفت بی بفرما داخل
حاج علی آقا بی بدون توجه به تعارف وی با غضب گفت خدا پدر بیامرز مگر مردم مرداند که تو اینجا اسیر می گیری کمی صحبت ها بالا گرفت خان وضعیت را نامناسب دیدو کوتاه آمد
حاج‌ علی آقابی وقتی ضعف را در چشمان خان دید ، رو به ....گفت وسائلت را جمع کن و سریع بیا به رویم
یکی از نزدیکان خان رو به حاج علی آقا بی کرد گفت بی تشریف می آوردی چائی می خوردین و بعد تشریف می بردین حاج علی آقا بی گفت من در حال حاضر بخاطر ظلمی که به این شخص شده بشدت عصبانی هستم چایی باشد برای وقت دیگر .....
آری ایل ما اینچنین مردان نامی داشت که حامی مردم‌ ایلش در زمانهای سخت بود
......
سلیمان امیری فرد

117 viewsSoleiman Amiri, 09:39