باغدادلی شاهسئون ائلی...

✍.....بنام خدا
محرم در ایل شاهسون
محرم در ایلات را می توان در دو زمان نگاه کرد یکی زمانی که کوچ قون بوده و ایل به باورهای خود پابند بوده هنوز افکار روستائیان به مردم ایل غالب نشده بوده در یک دایره اعتقادی با توجه به نوع شرایط زندگیش تفکرات مراسم ، رسم و سنت ها را برپا می داشته تا لطمه به روند زندگیش نخورد و به اعتقادات خود هم ارج داده باشد دوم زمانی که تخت قاپی شد و ایلات مجبور شدند یکجا نشینی را تجربه کنند و به اقتضای زمانه با همزیست های خود همگام و همراه شوند و در نتیجه رسم و رسومات ایلیاتی هم دست خوش تغییر شد و سبک زندگی از ایلیاتی خالص بودن با توجه به همنشینی با روستائیان از آنها هم بهره برده و باعث تغییراتی در نوع زندگی آنها بوجود آمد رسم و رسومات و سوگواری هم با تبعیت از تاثیر اقوام به همدیگر به سمت جدیدی کشیده شد و سینه زنی و زنجیر زنی جای آن بی آلایشی و سادگی را گرفت تا جوانان سبک نوی را تجربه کنند
یکی از آن مراسمی که حدودا می شود گفت باعث تغییرات کلی شد عزاداری دهه اول محرم بود با پژوهش های که در مورد نحوه سوگواری در ایلات شاهسون شده با توجه به نوع زندگی کوچروی آنها و نوشته های باقی مانده از سبک و سیاق زندگی آنها، در آن ایام به نظر نمی آید هیت هایی به سبک روستائی که ما امروزه در شهرها با شورو حرارت بیشتری می بینیم می داشتند، بخاطر روشن شدن این موضوع با چند تن از افراد مطلع ایلات شاهسون در نقاط مختلف ایران در این مورد صحبت های داشتم از جمله جناب آقای شاهسون از مردان شریف و محققین خوب شاهسونهای شیراز ، جناب آقای حاج علی خان صادق مغانلو از مردان نامی و پژوهشگر تاریخ ایل از بزرگان شاهسون مغان ، جناب آقای مهندس پرنلو از افراد دلسوز و تاریخدان ایل شاهسون خمسه، جناب آقای محمدعلی شاهسوند از نویسندگان خوش ذوق و علاقه مند به تاریخ شاهسون از شاهسون های بغدادی طایفه محتشم سولدوز که دو قرن از کوچ شان به منطقه مارکده می گذرد و همچنین از بزرگان و معتمدین و مطلعین ایل شاهسون بغدادی در مورد این ایام در گذشته های دور پرس وجو نمودم اینطور به نظر آمد این سبک زنجیر زدن و سینه زدن را به بعداز یکجا نشینی و همنشین شدن با اقوام دیگر بیان داشتند
و متفق القول به احسان و نذری در این ایام اشاره داشتند که پایه ثابت ارادت به سیدالشهدا و یاران با وفایی او بوده
می گویند معمولا هر یک از افراد ایل که دارای آلاچیق و قارا چادر بودند یکی از روزهای دهه اول محرم تا شب سوم امام شهیدان ، نهار یا شامی تدارک می دیدند و افراد اوبا را دعوت می کردند بعد از صرف غذا فاتحه ائی برای شادی روح شهدای کربلا و در گذشتگان صاحب سفره و مهمانان می خواندند و هرکسی می رفت دنبال کار روز مره خود تا سفره احسان نفر بعدی
بعدها که یکجانشینی بخاطر تخته قاپی باب شد و بعضی ها ساکن روستا ها شدند همگام با مردم روستاء دستجات عزاداری راه می انداختند و با نوحه خوانی سینه زنی و زنجیر زنی ایام سوگواری محرم الحرام را محترم می شماردند
و کسانی که هنوز زندگی عشایری را داشتند بخاطر شرایط ایجاد شده بعداز تخته قاپو و اقوام و هم ایلی هایشان در روستاء ساکن شده بودند رفت و آمد زیاد شده بود در ایام محرم بخصوص در روز تاسوعا و عاشورا سعی می کردند در عزاداری روستاهای نزدیک شرکت کنند بعضا شتر و اسب خود را برای برگذاری تعزیه خوانی می دادند تا یاد رشادت های سالار شهیدان و یاران گرانقدرش را محترم و زنده نگهدارند
سلیمان امیری فرد

🍃🌸 @shahsavanlary🌸🍃
─┅─═ঊঈ💓ঊঈ═─┅─
#شاهسونلر
#ییغیناغی

255 viewsSuleiman Amirifard, edited 11:09