#پیام_پرسنل

در پاسخ به ادعای‌های مطرح شده در خصوص عدم تمکین از کاهش ساعت کاری کارکنان شهرداری، باید تأکید کرد که مصوبات هیأت وزیران که در چارچوب اختیارات قانونی و از طریق وزارت کشور به استانداران ابلاغ می‌شود، برای کلیه دستگاه‌های اجرایی از جمله شهرداری‌ها لازم‌الاجراست. مطابق ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری، شهرداری‌ها در زمره نهادهای عمومی غیردولتی بوده و در امور اداری، استخدامی و به‌ویژه سیاست‌های کلان حاکمیتی نظیر مدیریت مصرف انرژی، مکلف به رعایت تصمیمات و سیاست‌های ابلاغی دولت هستند. همچنین به موجب اصل ۱۳۸ قانون اساسی، تصویب‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌های هیأت وزیران پس از ابلاغ، در حکم قانون و برای تمام دستگاه‌های مشمول لازم‌الاجراست و هیچ مرجعی حق استنکاف از اجرای آن را ندارد.

از سوی دیگر، طبق ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها و ماده ۸۰ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور، شوراهای اسلامی شهر صرفاً در حدود قوانین و مقررات بالادستی اختیار تصمیم‌گیری دارند و نمی‌توانند با استناد به استقلال شورا یا شهرداری، از اجرای مصوبات ملی و حاکمیتی سر باز زنند. بنابراین عدم تمکین شهرداری از مصوبه هیأت دولت در خصوص کاهش ساعت کاری در راستای مدیریت مصرف انرژی، نقض صریح قوانین بالادستی محسوب شده و می‌تواند موجب مسئولیت قانونی مدیران ذی‌ربط وفق قوانین نظارتی و انضباطی کشور گردد.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

🚨 گزارش ارسالی شهروند از مرکز معاینه فنی سیار شماره ۹ شهید کلاهدوز | زنگ خطر برای مدیریت شهری

تجربه اخیر یکی از شهروندان در یک مرکز معاینه فنی نشان می‌دهد که نظارت، بازدید و صحت‌سنجی در این مراکز باید فوراً و جدی‌تر شود. آنچه در عمل دیده می‌شود، فاصله‌ای نگران‌کننده با هدف اصلی معاینه فنی یعنی ایمنی، شفافیت و اعتمادسازی دارد.

به گفته این شهروند، بدون انجام تست واقعی، به بهانه «نیاز به میزان فرمان» به مکانیک سیاری که کنار معاینه فنی با یک خودرو و چند آچار ایستاده بود هدایت شده و اقدامی در حد چند دقیقه صورت گرفته است. پس از بازگشت نیز هیچ بررسی مجددی از خودرو انجام نشده و صرفاً اپراتور خودرو را از جایگاه با اقدامی نمایشی عبور داده. زمانی که شهروند‌ از این روند اقدام به فیلم‌برداری کرده، با برخورد و فشار برای پاک‌کردن فیلم و عدم تحویل کارت مواجه شده است.

چنین تجربه‌هایی که مکرراً در حال تکرار است به‌تدریج اعتماد عمومی به مراکز معاینه فنی را به‌شدت کاهش می‌دهد؛ بی‌اعتمادی‌ای که بزرگ‌ترین هزینه برای مدیریت شهری و ضربه مستقیم به سرمایه اجتماعی شهر است.

این گزارش هشداری است برای اصلاح. انتظار شهروندان این است که با نظارت میدانی مؤثر، بازدیدهای سرزده و صحت‌سنجی واقعی، از تکرار چنین روندهایی جلوگیری شود.
@shahrdarchi 👈

@shahrvandchy 👈
#چشم_بینای_شهر_باشیم

#پیام_پرسنل

طرح «من شهردارم» تبدیل شده به بهانه‌ای برای زیر پا گذاشتن مصوبه رسمی دولت. در حالی که دولت کاهش ساعت کاری را اعلام کرده و همه دستگاه‌ها آن را اجرا کرده‌اند، شهرداری با تکیه بر این طرح بی‌پایه از اجرای قانون طفره می‌رود و فشارش را مستقیم روی کارکنان خالی می‌کند.
این طرح نه نظر‌سنجی است و نه مردمی؛ صرفاً آمارسازی و صحنه‌سازی است. به زور در مترو، اتوبوس و بزرگراه‌های شلوغی مثل کرج شماره مردم را می‌گیرند و بعد خودشان فرم‌ها را با گزینه‌های از پیش‌تعیین‌شده پر می‌کنند تا تصمیمی را که قبلاً گرفته‌اند، توجیه کنند.
در این روند، نظر مردم هیچ اهمیتی ندارد؛ آنچه مهم است، توجیه بی‌قانونی و حفظ منافع مدیریتی است. این نه مدیریت شهری است و نه مشارکت مردمی؛ این بی‌احترامی شهرداری به دولت و کارکنان و سوءاستفاده از نام مردم برای منافع مدیریتی است.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

#جوابیه

باسلام و درود
🔻در پاسخ به مطلب منتشرشده با موضوع "گزارش ارسالی شهروند از مرکز معاینه فنی سیار شماره ۹ شهید کلاهدوز" به اطلاع می رساند که:
۱-در مراکز معاینه فنی، صحت میزان فرمان خودرو مورد ارزیابی قرار نمی‌گیرد. آنچه کنترل می‌شود، میزان باز یا بسته بودن سر چرخ‌ها (همراستایی چرخ‌ها) است. این بررسی با عبور خودرو از صفحه‌ای لرزان که قابلیت حرکت عرضی دارد، انجام می‌شود. در صورت عدم قبولی در این آزمون، خودرو پس از مراجعه به تعمیرگاه و رفع ایراد، باید مجدداً با عبور از همین صفحه، مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد.
2- تأکید می‌شود پس از رفع نقص‌های اعلام‌شده، خودرو دوباره توسط اپراتور و دستگاه‌های مربوطه بررسی می‌شود و در صورت قبولی، گواهی معاینه فنی صادر خواهد شد. در آزمون‌های مبتنی بر دستگاه، در صورتی که نتایج خارج از محدوده مجاز باشد، سیستم به صورت خودکار از صدور گواهی جلوگیری می‌کند. این حدود مجاز در «سامانه ملی معاینه فنی (سیمفا)» و مطابق دستورالعمل‌های ابلاغی وزارت کشور تعریف شده است.
3-رفع ایراد همراستایی چرخ‌ها در خودروهای مردود شده، در بسیاری از تعمیرگاه‌ها به روش سنتی و بدون استفاده از تجهیزات پیشرفته انجام می‌شود که در آن، با اندازه‌گیری فاصله چرخ‌های یک محور در نقاط جلو و عقب لاستیک، تنظیم لازم انجام می‌گیرد.بدیهی است در صورتی که قطعات جلوبندی خودرو دچار مشکل نباشد این تنظیم توسط تعمیرکار در مدت زمان کوتاهی انجام خواهد شد.
4-خودروهای مردود شده در معاینه فنی، هیچ الزامی به مراجعه به تعمیرگاه‌های خاص یا وابسته به مرکز ندارند. مالکان می‌توانند برای رفع نقص به هر تعمیرگاه مجاز مراجعه کنند. با این حال، توصیه می‌شود شهروندان حتماً از تعمیرگاه‌های تخصصی مربوط به برند خودروی خود و مجهز به تجهیزات استاندارد استفاده نمایند.
5-واحدهای سیار معاینه فنی متعلق به بخش خصوصی است. در صورت وجود هرگونه ابهام یا اعتراض نسبت به فرآیند آزمون یا نتایج آن ، مراجعین محترم می‌توانند موضوع را از طریق ناظران مستقر ستاد معاینه فنی در این واحدها و یا شماره تماس ۹۶۰۰۶۰۰۰ اطلاع‌رسانی و پیگیری نمایند. همچنین، در صورت تأیید هرگونه قصور پس از بررسی مستندات، با راهبر متخلف برخورد قانونی انجام خواهد شد.
با تشکر-روابط عمومی ستاد معاینه فنی خودروهای تهران
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

آموزش در شهرداری تهران؛ از تکرار کم‌اثر تا غفلت از نیاز واقعی

آموزش زمانی می‌تواند موتور تحول سازمانی باشد که به‌روز، مسئله‌محور، هدفمند و نتیجه‌گرا طراحی و اجرا شود. اما وضعیت آموزش در شهرداری تهران نشان می‌دهد که شکافی معنادار میان آنچه امروز در دنیا به‌عنوان «یادگیری سازمانی نوین» شناخته می‌شود و آنچه در عمل اجرا می‌گردد، وجود دارد؛ شکافی که مستقیماً بر کیفیت مدیریت، تصمیم‌گیری و بهره‌وری سازمان اثر می‌گذارد.

🔴روش‌های آموزشی؛ گرفتار در الگوی دیروز
آموزش در شهرداری تهران همچنان بر مدار روش‌های کلاسیک، کلاس‌محور و سخنرانی‌محور می‌چرخد. این در حالی است که سال‌هاست در نظام‌های آموزشی پیشرو، از رویکردهایی یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL)، مطالعه موردی واقعی سازمان، شبیه‌سازی تصمیم‌گیری مدیریتی و یادگیری ترکیبی (Blended Learning) استفاده می‌شود؛ روش‌هایی که مستقیماً به تغییر رفتار، مهارت و عملکرد منجر می‌شوند.
نتیجه این عقب‌ماندگی روشن است:
دوره‌ها برگزار می‌شوند، گواهی صادر می‌شود، اما یادگیری پایدار و تغییر رفتار سازمانی اتفاق نمی‌افتد.

🔴تکرار بی‌پایان دوره‌های عمومی و تئوریک
برگزاری مکرر دوره‌هایی مانند «مدیریت خشم» یا «مدیریت مالی ویژه مدیران غیرمالی» بدون سنجش اثربخشی و بدون پیوند با مسائل واقعی سازمان، نمونه‌ای آشکار از تکرار کم‌ثمر است.
سؤال اساسی اینجاست:
۱. این دوره‌ها پس از چندین نوبت برگزاری، دقیقاً چه خروجی ملموسی برای سازمان داشته‌اند؟
۲.اگر پاسخ روشنی وجود ندارد، چرا همچنان تکرار می‌شوند؟
و چرا به‌جای آن، سراغ دوره‌های تخصصی، مسئله‌محور و متناسب با تحولات واقعی شهرداری نمی‌رویم؟

🔴غفلت از آموزش‌های متناسب با تحولات واقعی سازمان
در حالی که ناوگان حمل‌ونقل شهرداری تهران به سمت خودروهای برقی و فناوری‌های نوین حرکت کرده است، حتی یک دوره آموزشی هدفمند و تخصصی متناسب با این تحول مهم برای مدیران و کارشناسان طراحی و اجرا نشده است.
این گسست، یک هشدار جدی است:
سازمان تغییر می‌کند، اما دانش و مهارت نیروی انسانی همگام با آن رشد نمی‌کند.

🔴فراخوان‌های عمومی؛ آموزش بدون جامعه هدف
برخی دوره‌ها مانند «بهره‌وری در سازمان» با فراخوان عمومی برگزار می‌شوند؛ گویی بهره‌وری موضوعی سلیقه‌ای است، نه ضرورتی مدیریتی، اما در عمل:
متقاضیان امتیازات آموزشی ثبت‌نام می‌کنند.
کسانی که واقعاً باید این آموزش‌ها را ببینند، حضور ندارند.
نیازسنجی دقیق و الزام سازمانی وجود ندارد.

🔴آموزش‌های تکراری با نام‌های جذاب؛ بدون خروجی قابل سنجش
نمونه بارز این وضعیت، دوره «سینما توسعه» است که بارها و بارها با یک فیلم تکراری (۱۲ مرد خشمگین) و توسط یک مجری ثابت اجرا شده است.
تکرار یک محتوا بدون به‌روزرسانی، بدون تنوع و بدون ارزیابی خروجی، آموزش نیست؛ بلکه عادت سازمانی به کم‌کاری در لباس نو است.

🔴آموزش برای پر کردن ساعات؛ نه حل مسئله
دوره‌هایی مانند «خانواده ایرانی ۲» با فراخوان عمومی و محتوای کلی، بیش از آنکه پاسخی به نیاز واقعی سازمان باشند، به ابزاری برای پر کردن ساعات آموزشی جهت مزایا و ارتقاء شغلی تبدیل شده‌اند.
مسئله آموزش در شهرداری تهران، کمبود بودجه یا دوره نیست؛ مسئله، نبود نگاه راهبردی، نیازسنجی واقعی، هدف‌گذاری دقیق و ارزیابی اثربخشی است.
تا زمانی که آموزش‌ها مسئله‌محور، الزام‌آور، به‌روز و نتیجه‌گرا نشوند، آموزش در شهرداری همچنان هزینه خواهد بود، نه سرمایه‌گذاری.

متولیان معاونت توسعه سرمایه انسانی، آیا وقت آن نرسیده است که فکری جدی به حال وضعیت آموزش در شهرداری تهران بکنید و اجازه ندهید بیت‌المال در چرخه آموزش‌های تکراری، کم‌اثر و بی‌خروجی هدر برود؟
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

📣تغییر وضعیت نیروهای کارمندی هادیان به خدمات‌ اداری شهر آغاز شد

به گزارش روابط‌عمومی معاونت برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورای شهرداری تهران، دامنه شمول دستورالعمل تغییر وضعیت شامل همه کارکنان قراردادی تمام‌وقت مؤسسه هادیان شهر شاغل در مشاغل کارمندی واحدهای ستادی و صف ادارات کل، مناطق ۲۲گانه و سازمان‌های غیرمستقل شهرداری تهران است که در مشاغل کارمندی فعالیت دارند و واجد شرایط عمومی و اختصاصی مندرج در دستورالعمل (حداقل مدرک کارشناسی و…) باشند.

بر اساس این ابلاغیه، همه واحدهای مشمول موظف‌اند با همکاری مؤسسه هادیان شهر و شرکت خدمات اداری شهر، اقدامات لازم برای اجرای دقیق دستورالعمل را به‌عمل آورند و مستندات و مدارک لازم را حداکثر تا ۳۰ دیماه ۱۴۰۴ به اداره کل سرمایه انسانی شهرداری تهران ارسال کنند، بدیهی است به مدارک ارسالی پس از تاریخ مذکور ترتیب اثر داده نخواهد شد.

نیروهای فاقد مجوز جذب از اداره کل سرمایه انسانی، کارکنان سازمان‌های مستقل، شرکت‌های تابعه و پیمانکاری، نیروهای حق‌الزحمه‌ای، ساعتی و پروژه‌ای و همچنین نیروهای مأمور از سایر شرکت‌ها و سازمان‌های مستقل، مشمول این تغییر وضعیت نخواهند بود.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

دو ساعت کمتر، هزار پرسش بیشتر؛
شهرداری تهران و امتناع از اجرای قانون

دولت برای مدیریت مصرف انرژی و حفظ منابع عمومی قانون را شفاف ابلاغ می‌کند؛ کاهش ساعات کاری، صریح، الزام‌آور، با زمان و ساعت مشخص. اما شهرداری تهران؟ سکوت. تعلل. امتناع. و دوباره بلاتکلیفی کارکنان.
این رفتار نه اقتصادی است، نه اجرایی؛ بیشتر شبیه لج‌بازی سیاسی است که هزینه‌اش را نه مدیران، که کارکنان و شهروندان می‌پردازند. تصمیمی سلیقه‌ای که منافع عمومی، حقوق نیروی انسانی و اهداف ملی را قربانی نگاه محدود نهادی کرده است.

استدلال شهرداری چیست؟ اینکه دولت چون نفت دارد، از کاهش ساعات کاری ضرر نمی‌کند اما شهرداری متکی به مردم است. ادعایی که نه کارشناسی است، نه اخلاقی، نه حقوقی. دولت و شهرداری هر دو نهاد عمومی‌اند؛ هیچ‌کدام حق ندارند به بهانه ساختار درآمدی، منافع مردم را نادیده بگیرند.

کاهش ساعات کاری برای صرفه‌جویی انرژی و جلوگیری از اتلاف منابع ملی طراحی شده؛ منابعی که مال همه مردم است، نه یک سازمان خاص. این اولین‌بار هم نیست. سال گذشته هم همین مقاومت، همین بهانه‌ها، همین فرار از اجرا. تکرار یک رفتار یعنی مسئله اختلاف اجرایی نیست؛ تقابل سیاسی است.

از نظر مالی هم، کاهش دو ساعت کاری ضربه‌ای به درآمد شهرداری نمی‌زند. پس نه توجیه اقتصادی دارد، نه اجرایی؛ فقط نادیده گرفتن قانون و فشار بر بدنه انسانی سازمان است.
بیش از ده روز از ابلاغ رسمی بخشنامه گذشته؛ از اول دی تا پایان فروردین، ساعت ۸ تا ۱۴، با ذکر صریح نام شهرداری‌ها. اما در عمل نه اجرا می‌بینیم، نه موضع شفاف.

مدیریت یعنی تصمیم‌گیری؛ حتی اگر سخت. آنچه قابل دفاع نیست، رها کردن هزاران کارمند در شایعه و سردرگمی است. حالا نوبت شورای شهر است که وارد شود. قانون شوخی نیست. پاسخ‌گویی انتخاب نیست؛ وظیفه است. افکار عمومی حق دارد بداند چرا یک قانون روشن، هنوز معطل مانده است.
@shahrdarchi

❓چالش جدی در سامانه «مدیریت دانش»؛ نوآوری یا گزارش کار؟

یکی از سامانه‌هایی که با هدف ارتقای بهره‌وری، تشویق نوآوری و استفاده از تجربیات کارکنان در مجموعه شهرداری راه‌اندازی شده، سامانه مدیریت دانش است. فلسفه وجودی این سامانه، ثبت و امتیازدهی به ایده‌ها، ابتکارات و اقدامات نوآورانه‌ای است که منجر به تسهیل فرآیندها، بهبود خدمات یا ایجاد فعالیت‌های جدید در چارچوب وظایف اداری می‌شود.

🔹 اما در عمل، مشکل جدی‌ای شکل گرفته است.

در بسیاری از موارد، اقداماتی که:
• برای اولین‌بار در یک اداره یا حوزه اجرایی انجام شده‌اند،
• حاصل ایده‌پردازی یک کارمند یا مدیر بوده‌اند،
• به‌صورت کامل عملیاتی و اجرا شده‌اند،
• و حتی با مشارکت چند واحد یا اداره به نتیجه رسیده‌اند،

🔻به‌راحتی از سوی ارزیابان سامانه با این عنوان رد می‌شوند که:
❌ «این مورد گزارش کار است و جزو وظایف ذاتی محسوب می‌شود، نه ایده.»

🔻 این در حالی است که:
• بسیاری از این اقدامات، سابقه اجرایی در آن واحد یا اداره نداشته‌اند.
• انجام آن‌ها الزاماً در شرح وظایف روزمره تعریف نشده بوده و با نوآوری، خلاقیت و پیگیری فردی شکل گرفته‌اند.
• بدیهی است که هر اقدام اجرایی مهم، نتیجه کار یک تیم و چند اداره است؛ اما پیشنهاد، طراحی و آغاز آن می‌تواند از یک نفر شروع شده باشد (مانند نصب پل فلزی در حوزه ترافیک).

🔹 مسئله مهم‌تر، نبود شفافیت و مسیر اعتراض است.

🔻متأسفانه:
• هیچ کانال ارتباطی مشخصی برای توضیح، دفاع یا اعتراض به نظر ارزیابان وجود ندارد.
• تصمیم‌ها کاملاً یک‌طرفه و غیرقابل پیگیری هستند.
• این وضعیت، شائبه برخورد سلیقه‌ای و حتی مغرضانه را تقویت می‌کند.

🔻در حالی که مشاهده می‌شود:
• برخی موارد کم‌اهمیت یا فاقد اثرگذاری واقعی، امتیاز دریافت می‌کنند،
• اما اقدامات ارزشمند، اجرایی و اثرگذار، صرفاً با برچسب «گزارش کار» کنار گذاشته می‌شوند.

🔻سؤال اساسی اینجاست:
یک کارمند یا مدیر که موظف است در چارچوب قوانین، دستورالعمل‌ها و شرح وظایف عمل کند، تا چه حد مجاز به نوآوری است؟
و اگر هر اقدام موفق و اجرایی، در نهایت «وظیفه ذاتی» تلقی شود، پس ایده دقیقاً چیست و کجا باید شکل بگیرد؟

❓پیامد این روند ناعادلانه چیست؟
• دلسردی نیروهای خلاق و پیگیر
• تضعیف انگیزه برای ارائه ایده‌های جدید
• تبدیل سامانه مدیریت دانش به یک ابزار صوری، نه توسعه‌محور

این در حالی است که امتیازات این سامانه نقش مستقیم در مسیر خبرگی و ارتقای شغلی (مرحله عالی) کارکنان دارد و رد شدن مکرر ایده‌ها، عملاً مانع این مسیر می‌شود.

❓انتظار به‌حق کارکنان چیست؟
• تدوین معیارهای شفاف برای تفکیک «ایده» از «گزارش کار»
• ایجاد امکان اعتراض، توضیح و بازبینی نظر ارزیابان
• نظارت مؤثر و بالادستی بر عملکرد ارزیابان سامانه
• حمایت واقعی از نوآوری، نه برخورد سلیقه‌ای با آن

امید است، سامانه مدیریت دانش به سکوی رشد، انگیزه و خلاقیت کارکنان تبدیل شود.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

تهران فردا تعطیل شد

کارگروه مدیریت مصرف انرژی استان تهران اعلام کرد: به علت برودت هوا، تمام ادارات، مدارس، دانشگاه‌ها و بانک‌های استان تهران برای فردا چهارشنبه ۱۰ دی ماه تعطیل هستند.

تمامی ادارات، مدارس، دانشگاه‌ها، بانک‌ها، مراکز تجاری و شهرداری‌های استان تهران به دلیل برودت هوا، روز چهارشنبه ۱۰ دی تعطیل اعلام شدند؛ این تعطیلی شامل مراکز درمانی، امدادرسان، خدماتی، انتظامی و شعب کشیک بانک‌ها نمی‌شود و در عین حال امتحانات دانشگاه‌ها طبق برنامه برگزار خواهد شد و از شهروندان نیز خواسته شده با مصرف بهینه انرژی برای جلوگیری از قطعی برق و افت فشار گاز همکاری کنند.
گفتنی است شعب کشیک بانک‌ها ، مراکز درمانی و امدادرسان، واحدهای خدماتی و انتظامی جهت ارائه خدمات به شهروندان دایر می‌باشند.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

📣شهرداری تهران ۱۰ دی‌ماه تعطیل است

بر اساس تصمیم کارگروه مدیریت مصرف بهینه انرژی استان تهران در خصوص تعطیلی ادارات پایتخت به علت برودت هوا، بنا به ابلاغ معاونت برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورای شهرداری تهران، به این وسیله شهرداری پایتخت نيز در روز چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ تعطيل اعلام می‌شود.

به روال همیشگی، با توجّه به اهمیّت و حساسیّت ماهیّت خدمات و فعالیّت‌های شهرداری تهران، واحدهای اجرایی، نظارتی، خدمات‌رسان، عملیّاتی، حمل و نقل عمومی، خدمات درمانی و نیروهای شیفتی و نگهبانی، همچنان خدمتگزار شهروندان شریف خواهند بود تا وقفه و اختلالی در روند خدمت‌رسانی پیش نیاید.
@shahrdarchi 👈

@shahrvandchy 👈

«من شهردارم»؛ مشارکت مردمی یا شبیه‌سازی مشارکت؟

طرح «من شهردارم» از سوی شهرداری تهران با این ادعا معرفی شد که قرار است شهروندان را به قلب تصمیم‌گیری‌های شهری بیاورد و آن‌ها را در تعیین اولویت پروژه‌های محلی سهیم کند. در ظاهر، ایده جذاب است: مردم رأی می‌دهند، شهر براساس رأی مردم اداره می‌شود.
اما با نگاهی دقیق‌تر، پرسش‌های جدی و اشکالات ساختاری متعددی آشکار می‌شود که این طرح را از «مشارکت واقعی» دور و به نمایش مشارکت نزدیک می‌کند.
۱. مشارکت محدود به انتخاب از منوی از پیش‌چیده‌شده
در طرح «من شهردارم»، شهروندان نه مسئله تعریف می‌کنند، نه راه‌حل پیشنهاد می‌دهند و نه در فرآیند تصمیم‌سازی نقش دارند؛
آن‌ها صرفاً بین چند پروژه‌ی از پیش انتخاب‌شده توسط شهرداری با همان دست‌فرمان سابق و بدون تعریف نقش تعیین کننده و پویا برای مشارکت کننده رأی می‌دهند.
این یعنی:
نیازسنجی بدون حضور مشارکت‌کننده صورت گرفته و مردم در «تعریف مسئله» که به زعم کارشناسان مهمترین فاز مشارکت است غایب‌اندو در «طراحی راه‌حل» و ارائه‌ی پیشنهادات محلی و مشارکت در حل مسئله نقشی ندارند و فقط در «انتخاب نهایی» مشارکت می‌کنند
چنین مدلی، مشارکت را به پایین‌ترین سطح ممکن تقلیل می‌دهد و بیشتر شبیه نظرسنجی محدود است تا حکمرانی مشارکتی.
۲. غلبه آمارسازی بر کیفیت مشارکت
یکی از پررنگ‌ترین نقدها به این طرح، تأکید افراطی بر عدد مشارکت‌کنندگان است، نه کیفیت مشارکت آن‌ها.
تمرکز اصلی مجریان طرح، رسیدن به آمار میلیونی ثبت‌نام بوده، بدون اینکه روشن باشد:
چند نفر آگاهانه مشارکت کرده‌اند؟
چند نفر صرفاً با ثبت شماره تلفن با وعده دریافت خدمات جانبی ثبت‌نام شده‌اند؟
و چند نفر اصلاً می‌دانسته‌اند رأی‌شان دقیقاً کجاست و چه تأثیری دارد؟
این موضوع را می‌توان با یک تطبیق ساده در رای داده شده و محل سکونت رای‌دهنده دریافت با همین نگرش وقتی «عدد» جای «اثر» را بگیرد، مشارکت تبدیل به ابزار تبلیغاتی می‌شود، نه ابزار تصمیم‌سازی.
۳. روش‌های مسئله‌دار جذب مشارکت
گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که برای بالا بردن آمار مشارکت، از روش‌هایی استفاده شده که با روح مشارکت داوطلبانه و آگاهانه در تضاد است؛ از جمله:
ارائه هدایا یا خدمات جانبی
ایستگاه‌های ثبت‌نام خیابانی بدون توضیح کافی
تمرکز بر گرفتن شماره تلفن و انتخاب توسط متصدی به‌جای گفت‌وگو با شهروند و اخذ نظر مشارکت‌کننده
در چنین شرایطی، این پرسش جدی مطرح می‌شود:
آیا مردم «در حال مشارکت شهری» بوده‌اند یا فقط «در حال ثبت‌نام»؟
۴. ابهام در شفافیت و نظارت
یکی دیگر از نقاط ضعف اساسی طرح، نبود شفافیت کافی در چند حوزه‌ی کلیدی است:
نحوه انتخاب پروژه‌ها
میزان بودجه هر پروژه
اولویت‌گذاری مناطق و سازوکار نظارت بر اجرای پروژه‌های منتخب
برای مثال، شهروند در انتخاب پروژه باید بداند که انتخاب یک طرح ممکن است به دلیل بودجه بالا امکان اجرای طرح‌های دیگر را به تعویق انداخته و با این فرض به انتخاب دست بزند
مشارکت بدون شفافیت، نه‌تنها اعتماد عمومی ایجاد نمی‌کند، بلکه به بی‌اعتمادی عمیق‌تر دامن می‌زند.
۵. استفاده ابزاری از گروه‌های اجتماعی
در برخی موارد، از نهادهایی مثل مدارس یا گروه‌های خاص اجتماعی برای افزایش آمار مشارکت استفاده شده است؛
رویکردی که این نگرانی را ایجاد می‌کند که برخی اقشار نه به‌عنوان شهروند، بلکه به‌عنوان ابزار افزایش عدد مشارکت دیده شده‌اند.
این نگاه، دقیقاً نقطه مقابل فلسفه مشارکت شهروندی است.
۶.غایب بودن بخش عظیمی از شهروندان با نیازهای ویژه همچون سالمندان ، شهروندان دارای معلولیت و کودکان به عنوان کاربرانی که به فضای مجازی دسترسی نداشته و در این فرایند مسیر قابل اتکایی برایشان تعریف نشده و این خود باعث رشد نامتعادل و تبعیض آمیز به ضرر این اقشار خواهد شد.
ایراد اصلی طرح «من شهردارم» در نام یا اصل ایده مشارکت نیست؛
ایراد در تقلیل مفهوم عمیق مشارکت شهری به یک فرآیند سطحی، عدد‌محور و نمایشی است.

اگر شهرداری واقعاً به مشارکت باور دارد، باید:
مردم را در تعریف مسئله شریک کند
گفت‌وگو را جایگزین ثبت‌نام کند
کیفیت مشارکت را بر کمیت آن مقدم بداند و شفافیت را نه یک امتیاز، بلکه یک الزام بداند
در غیر این صورت، «من شهردارم» بیشتر از آنکه شهروندان را توانمند کند، به آن‌ها توهم اثرگذاری می‌دهد و این خطرناک‌تر از بی‌مشارکتی است.
سید مهدی صادقی ، فعال اجتماعی حوزه مدیریت شهری و معلولیت
@shahrdarchi 👈

@shahrvandchy 👈

✔️در تعطیلات، کاری از دست بخشی از پرسنل برنمی‌آید

✔️ابلاغ بخشنامه دولت مبتنی بر شرایط کلان کشور است

🔻سید احمد علوی، رئیس کمیته گردشگری شورای شهر تهران ضمن انتقاد از همراهی نکردن شهرداری با بخشنامه تغییر ساعات کار کارکنان،گفت:
«ما نمی‌توانیم بخشنامه‌ای که باب میل ماست را در دستور خود قرار دهیم و اگر باب میل ما نبود، آن را نادیده بگیریم. به عنوان مثال، در زمینه حقوق کارکنان یا فوق‌العاده‌های پرسنل شهرداری اعلام کنیم که دولت اجازه تغییر یا اقدامات لازم را به ما نداده است، اما جاهایی که تدبیر دیگر داریم، بگوییم تابع دولت نیستیم.»

🔻او با بیان این که شهرداری تهران در حال حاضر در بعضی از موضوعات پرسنلی دچار این دوگانگی می‌شود، تأکید کرد: «به عنوان مثال، شهرداری درباره برخی موضوعات مانند فوق‌العاده‌های پرسنل، آن را به تصمیمات دولت وابسته می‌داند و جایی که نمی‌خواهد، با دولت همراهی نمی‌کند.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

#نظر_شما

مشارکت یا اجبار؟
در اقدامی قابل تأمل، از پرسنل معاونت اجتماعی منطقه ۲۰ شهرداری تهران خواسته شده است که هر نفر حداقل ۳۰۰ شماره تلفن در طرح «من شهردارم» ثبت کند؛ اقدامی که بنا بوده داوطلبانه و مبتنی بر مشارکت اجتماعی باشد، اما اکنون با تهدید به کسر اضافه‌کار و تهدید معیشتی تا پایان سال ۱۴۰۴ به یک اجبار اداری تبدیل شده است.
سؤال اساسی این است: اگر طرحی مردمی و داوطلبانه است، چرا با سهمیه‌بندی اجباری و فشار معیشتی پیش می‌رود؟ آیا کارکنان شهرداری مسئول جبران ضعف‌های اطلاع‌رسانی و اجرای یک طرح اجتماعی هستند؟ الزام پرسنل به تأمین صدها شماره تلفن شخصی، آن هم بدون زیرساخت و اختیار قانونی، نه‌تنها غیرحرفه‌ای است، بلکه عملاً زمینه‌ساز ثبت صوری اطلاعات و نقض حریم خصوصی شهروندان می‌شود.
تهدید به حذف اضافه‌کار، که حق قانونی کارکنان است، برای تحقق اهداف آماری، نشانه‌ای روشن از مدیریت مبتنی بر زور است؛ رویکردی که نه اعتماد می‌سازد و نه مشارکت واقعی ایجاد می‌کند. مشارکت اجتماعی با فشار و تهدید شکل نمی‌گیرد؛ با اعتماد، شفافیت و احترام به کرامت انسانی معنا پیدا می‌کند.
اگر «من شهردارم» قرار است پل ارتباطی مردم و مدیریت شهری باشد، باید از مسیر درست حرکت کند. آمارسازی با اجبار، نه سرمایه اجتماعی می‌سازد و نه اعتبار سازمانی.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

«رزومه‌سازی»؛ شگردی برای تثبیت مدیران وارداتی

یکی از مهم‌ترین آسیب‌های مدیریت شهری تهران در دوره ششم شورای شهر، رواج الگویی از انتصاب مدیران فاقد صلاحیت های لازم است که عمدتا از خارج شهرداری وارد حلقه مدیران ارشد شدند؛ الگویی که در آن مناصب مدیریتی نه بر اساس شایستگی و تجربه مرتبط با اداره کلان‌شهر، بلکه در جهت ایجاد سابقه اجرایی برای افراد کم‌تجربه توزیع می‌شود. پیامد این رویکرد، تضعیف کارآمدی نهادی شهرداری و تحمیل هزینه‌های سنگین به شهر و شهروندان است.

رزومه‌سازی در مدیریت شهری به معنای به‌کارگیری و جابه‌جایی مکرر مدیرانی است که فاقد سابقه مؤثر در حوزه‌های تخصصی شهرداری هستند و انتصاب آن‌ها بیش از آنکه پاسخی به نیازهای واقعی شهر باشد، در راستای تکمیل کارنامه مدیریتی و آماده‌سازی آنان برای موقعیت‌های بالاتر اداری یا سیاسی صورت می‌گیرد. در چنین شرایطی، «مدیریت شهر» جای خود را به «مدیریت مسیر شغلی مدیران» می‌دهد.

ریشه‌های این پدیده را باید در غلبه منطق سیاسی بر منطق نهادی جست‌وجو کرد. هنگامی که در رأس مدیریت شهری، نگاه سیاسی جایگزین نگاه حرفه‌ای می‌شود، وفاداری تشکیلاتی و هم‌سویی فکری بر تخصص، تجربه و شناخت مسائل شهری اولویت می‌یابد.

نتیجه چنین رویکردی، بی‌اعتمادی به بدنه کارشناسی و مدیریتی شهرداری و گرایش به استفاده از مدیران موسوم به «وارداتی» است؛ نیروهایی که غالباً فاقد تجربه میدانی در حوزه‌های پیچیده مدیریت شهری‌اند.

شهرداری تهران سازمانی است با سابقه طولانی و سرمایه انسانی گسترده که طی سال‌ها تجربه، نوعی حافظه نهادی ارزشمند را شکل داده است. نادیده گرفتن این سرمایه و کنار گذاشتن مدیران و کارشناسان باسابقه، نه‌تنها به تضعیف این حافظه منجر می‌شود، بلکه سازمان را در معرض تصمیم‌گیری‌های پرخطا و آزمون‌وخطای پرهزینه قرار می‌دهد. مدیریت شهری عرصه‌ای برای یادگیری تدریجی و مبتنی بر تجربه است، نه میدانی برای آزمایش مدیران تازه‌کار.

رزومه‌سازی سازوکارهای مشخصی دارد. جابه‌جایی‌های سریع و مکرر مدیران در بازه‌های کوتاه‌مدت، انتصاب افراد به پست‌هایی با عناوین پرطمطراق و شرح وظایف مبهم، تورم ساختار مدیریتی و ایجاد معاونت‌ها، ستادها و قرارگاه‌های موازی، از جمله نشانه‌های بارز این پدیده است. در بسیاری از موارد، پروژه‌های شهری نیز به ابزاری برای ثبت نام مدیران بدل می‌شوند؛ پروژه‌هایی که آغاز می‌شوند اما به دلیل ضعف برنامه‌ریزی و ناپایداری مدیریتی، به سرانجام مطلوب نمی‌رسند.

ادامه این روند برای شهر تهران بدلایل زیر نگران‌کننده است:
۱. کیفیت تصمیم‌گیری در حوزه‌های حیاتی مانند حمل‌ونقل عمومی، شهرسازی، مالیه شهری و خدمات شهری به‌شدت کاهش می‌یابد. این حوزه‌ها نیازمند دانش تخصصی، تجربه انباشته و شناخت دقیق از بستر اجتماعی و کالبدی شهر هستند؛ امری که با انتصاب مدیران کم‌تجربه محقق نمی‌شود.
۲. بدنه کارشناسی شهرداری دچار بی‌انگیزگی و سرخوردگی می‌شود. هنگامی که مسیر ارتقا نه از کانال تخصص و عملکرد، بلکه از طریق روابط و انتصابات سیاسی طی می‌شود، انگیزه حرفه‌ای کارکنان کاهش یافته و سرمایه انسانی سازمان فرسوده می‌شود. این فرسایش، در بلندمدت به تضعیف توان اجرایی شهرداری می‌انجامد.
۳. شهرداری از یک نهاد خدماتی عمومی به سکویی برای پرتاب سیاسی تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، شهروندان عملاً هزینه مدیرانی را می‌پردازند که اولویت اصلی آنان نه حل مسائل شهر، بلکه تثبیت موقعیت فردی و آینده شغلی خود است.

مسئله امروز مدیریت شهری تهران، صرفاً چند انتصاب یا چند مدیر خاص نیست؛ مسئله، نهادینه‌شدن الگویی است که رزومه‌سازی را پاداش می‌دهد و تخصص را به حاشیه می‌راند. اصلاح این وضعیت مستلزم بازگشت به منطق نهادی، احترام به تجربه و تخصص بدنه شهرداری و پذیرش این واقعیت است که شهر، محل آزمون‌وخطای مدیریتی نیست. ادامه مسیر کنونی، نه‌تنها به حل مشکلات تهران کمکی نخواهد کرد، بلکه بر عمق بحران ناکارآمدی مدیریت شهری خواهد افزود.

خلاصه اینکه؛ رزومه‌سازی شاید در کوتاه‌مدت برای برخی افراد سودمند باشد، اما در میان‌مدت و بلندمدت، هزینه‌های سنگینی به شهر تحمیل می‌کند. نخستین پیامد آن، تضعیف حافظه سازمانی شهرداری است. با خروج مدیران باتجربه و ورود مدیران ناآشنا با مسائل شهری، تصمیم‌ها تکراری، آزمون‌وخطاها پرهزینه و خطاهای گذشته دوباره بازتولید می‌شود. دومین پیامد، افت کیفیت تصمیم‌گیری است. مدیریت شهری تهران با مسائل پیچیده‌ای چون حمل‌ونقل عمومی، آلودگی هوا، بافت‌های فرسوده، مالیه شهری و نابرابری فضایی مواجه است. تصمیم‌گیری در این حوزه‌ها نیازمند دانش تخصصی و تجربه میدانی است؛ نه صرفاً انگیزه سیاسی یا وفاداری تشکیلاتی.
✍️شورای سیاستگذاری شهردارچی
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

📣مدارس تهران سه‌شنبه و چهارشنبه مجازی شد

به علت آلودگی هوا، مدارس استان تهران به استثنای رباط کریم، فیروزکوه، دماوند و پردیس سه شنبه و چهارشنبه غیرحضوری و مجازی شد.
امتحانات حضوری است.
طرح زوج و فرد هم طی ۷۲ ساعت آینده از درب منزل اجرا می شود.
@shahrdarchi 👈

@shahrvandchy 👈

📣بخشنامه «دورکاری» در شرایط اضطرار آلودگی هوا ویژه همکاران دارای شرایط خاص

در راستای مصوبات کمیته اضطرار آلودگی هوا در پایتخت با هدف مقابله با تشدید آلایندگی هوای شهر تهران و مجاز بودن استفاده طیفی از کارکنان دارای شرایط خاص از «دورکاری» در این شرایط، بنا به ابلاغ معاونت برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورای شهرداری تهران مقرر شد:

۱- همه همکاران دارای بیماری‌های زمینه‌ای، تنفسی و قلبی، بانوان باردار و همچنین بانوانی که دارای فرزند در مقاطع مهدکودک، پیش‌دبستانی و ابتدایی هستند، با ارائه مستندات لازم و پس از هماهنگی با مدیر مستقیم، می‌توانند در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه ۱۶ و ۱۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ از امتیاز «دورکاری» بهره‌مند شوند.

۲- نظارت دقیق بر فرآیند دورکاری و مدیریت اجرای این بخشنامه به‌گونه‌ای که در خدمات‌رسانی و انجام وظایف واحدهای شهرداری تهران اخلالی پیش نیاید، الزامی است.

۳- مسئولیت حسن اجرای این بخشنامه بر عهده بالاترین مقام هر واحد سازمانی خواهد بود.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

#نظر_شما

کاهش ساعت کار؛ راهکاری هوشمندانه در حمایت از خانواده، اقتصاد و مدیریت انرژی

در شرایط کنونی کشور، بازنگری در ساعات کاری به‌عنوان یک سیاست کارآمد، می‌تواند آثار مثبت و چندلایه‌ای بر بهره‌وری نیروی انسانی، تحکیم بنیان خانواده و مدیریت مصرف انرژی داشته باشد. شواهد مدیریتی نشان می‌دهد که افزایش ساعات حضور فیزیکی الزاماً منجر به افزایش بازدهی نمی‌شود، در حالی‌که کاهش منطقی ساعات کار می‌تواند تمرکز، انگیزه و کیفیت عملکرد کارکنان را به شکل محسوسی ارتقا دهد.

از منظر اجتماعی، بخش قابل توجهی از نیروی کار را بانوان و به‌ویژه مادران شاغل تشکیل می‌دهند که علاوه بر مسئولیت‌های حرفه‌ای، وظایف مهمی در مدیریت خانواده، تربیت فرزندان و حفظ آرامش محیط خانه بر عهده دارند. حمایت از این گروه، سرمایه‌گذاری مستقیم بر سلامت خانواده و آینده اجتماعی کشور محسوب می‌شود.

در بُعد اقتصادی و زیست‌محیطی نیز کاهش ساعات کاری، منجر به کاهش ترددهای غیرضروری شهری، صرفه‌جویی در مصرف سوخت، برق و انرژی‌های اداری شده و به کاهش هزینه‌های کلان ملی کمک می‌کند. این رویکرد، هم‌راستا با سیاست‌های توسعه پایدار و مدیریت بهینه منابع است.

کاهش ساعت کار، نه یک امتیاز رفاهی، بلکه تصمیمی راهبردی در جهت افزایش بهره‌وری، تقویت خانواده و صیانت از منابع کشور است؛ تصمیمی که منافع آن، هم‌زمان متوجه کارکنان، سازمان‌ها و اقتصاد ملی خواهد بود
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

#پیام_پرسنل

بر خود لازم می‌دانیم گوشه‌ای از خدمات کم‌نظیر و قابل تقدیر آقای دکتر زاکانی و اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران را مرور کنیم و بابت این همه توجه به معیشت و کرامت کارکنان، تشکر ویژه و صمیمانه داشته باشیم.

تشکر می‌کنیم بابت فوق‌العاده خاص کارکنان
آن‌قدر هوشمندانه و حساب‌شده اجرا شده که نقش بزرگی در ترمیم حقوق داشته و عملاً بسیاری از کارکنان دیگر نیازی به شغل دوم، سوم یا اضافه‌کاری فرسایشی احساس نمی‌کنند. واقعاً جای قدردانی دارد.

تشکر می‌کنیم بابت پاداش و گروه تشویقی مربوط به جنگ ۱۲ روزه
که با این تدبیر خاص، روحیه قناعت و صبر انقلابی در میان پرسنل تقویت شد و ثابت کرد همه چیز قرار نیست مادی باشد؛ بعضی پاداش‌ها کاملاً معنوی‌اند.

تشکر می‌کنیم بابت عدم اجرای کاهش ۲ ساعته ساعت کاری
در حالی که سایر دستگاه‌ها طبق بخشنامه وزارت کشور عمل کردند، شهرداری تهران نشان داد بهره‌وری با خستگی بیشتر حتماً افزایش پیدا می‌کند و کارکنان ظرفیت‌های پنهان زیادی دارند که باید کشف شوند.

🔹 تشکر می‌کنیم بابت طرح نوآورانه مسکن پرسنل
که با استفاده از مفاهیم مدرن مثل توکن و سامانه، بیشتر تمرکز را از «خانه‌دار شدن» به «امیدوار ماندن» منتقل کرد؛ چون امید خودش سرمایه بزرگی است.

🔹 تشکر ویژه بابت طرح مردمی «من شهردارم»
طرحی که طی آن کارکنان محترم به جای نشستن پشت میز، فرصت پیدا می‌کنند در سطح شهر قدم بزنند، با مردم ارتباط بگیرند و نقش مؤثری در فرآیندهای اجتماعی و انتخاباتی ایفا کنند؛ تجربه‌ای که کمتر کارمندی نصیبش می‌شود.

تشکر می‌کنیم بابت شارژ کارت‌های رفاهی
که بدون تقید به زمان و مناسبت، به شکل کاملاً غافلگیرکننده انجام می‌شود و حس هیجان و انتظار را در طول سال زنده نگه می‌دارد؛ روشی خلاقانه برای مقابله با یکنواختی معیشت.

تشکر می‌کنیم بابت سبدهای کالای غذایی
که با سادگی و بی‌تکلفی خاص خود، کارکنان را به زندگی مینیمال و قناعت تشویق می‌کند و یادآور می‌شود شأن انسان به محتواست، نه کیفیت اقلام.

و تشکر ویژه‌تر از اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران
که با درگیری‌های سیاسی، جناح‌بازی‌های مثال‌زدنی و اختلافات داخلی، ثابت کردند اداره شهر الزاماً نیازی به تمرکز، همدلی و حل مسئله ندارد. این حجم از انرژی که صرف دعواهای درون‌شورایی شد، اگر صرف کارکنان می‌شد، الان مازاد انرژی صادر می‌کردیم.
اعضای محترم شورا با اولویت‌بندی دقیق مسائل سیاسی بر مشکلات معیشتی پرسنل، نشان دادند که جدال‌های جناحی می‌تواند جایگزین مناسبی برای تصمیم‌گیری مؤثر باشد؛ دستاوردی که واقعاً شایسته تقدیر است.

و تشکر ویژه‌تر از سفرهای خارجی پربار و الهام‌بخش آقای زاکانی و همراهان محترم
سفرهایی که با بازدید از نمایشگاه‌ها، دستاوردها و فناوری‌های شهری کشورهای مختلف، نقش مهمی در افزایش تجربه‌ی پروازی مدیران و غنای آلبوم عکس‌های یادگاری ایفا کرد.
این سفرها آن‌قدر عمیق و راهبردی بوده که آثارش به‌قدری نامحسوس است که شهروندان و کارکنان با ذره بین هنوز در حال کشف نتایج آن هستند؛ کشفی که سال‌ها می‌تواند ادامه داشته باشد.

در مجموع، این حجم از تدبیر و مدیریت نشان می‌دهد که شهرداری تهران فقط شهر را اداره نمی‌کند، بلکه کارکنانش را هم به اوج صبر، تحمل و خودسازی می‌رساند؛ و این کم دستاوردی نیست.
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈

‼️ اشتباهی به قیمت چند هزار میلیارد!

🔘شهریورماه سال گذشته، رسانه شهردارچی برای نخستین‌بار به موضوعی قابل تأمل درباره خرید سیستم سیگنالینگ مترو تهران پرداخت؛ موضوعی که اکنون بار دیگر در صحن شورای اسلامی شهر تهران محل سؤال و توجه قرار گرفته است.

🔘بر اساس اطلاعات منتشرشده، در دهه ۹۰ و در دوره معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران، سیستم سیگنالینگ یکی از خطوط مترو از شرکت نورینکوی چین خریداری می‌شود.

🔘تجهیزات سیستم سفارش‌داده‌شده با سایر سیستم‌های سیگنالینگ مترو تهران همخوانی فنی نداشت؛ به‌عبارتی قابلیت بهره‌برداری نداشته است.

🔘و این تصمیم و خطای فنی، بار مالی سنگینی چند هزار میلیارد تومان بدهی برای شهرداری تهران به همراه داشته است.

❓ سؤال مهم افکار عمومی:
آیا این موارد مورد تأیید عضو محترم شورای اسلامی شهر تهران، جناب آقای تشکری هاشمی است؟

📌 با توجه به طرح دوباره این موضوع در شورای شهر، انتظار می‌رود توضیحات شفاف و مستندی درخصوص ابعاد فنی، مالی و مدیریتی این پرونده ارائه شود.
@shahrdarchi
Instagram.com/shahrdarchi

#نظر_شما

باتوجه به وضعیت خشکسالی و کمبود شدید منابع آبی که این بارش ها هیچ اثر خاصی ندارندو به گفته دانشمندان امور آبی بیش از ۲۰۰ سال زمان میبرد اگر بارشها تداوم داشته باشند
مشکلات منابع زیر زمینی و سدها مرتفع گردد.لذا سالانه شاهد خرید دهها میلیون نهال هستیم البته فاکتور و آمار کاشت صدها میلیون نهال میباشد
خدا وکیلی خرداد ماه شاید شاید چند هزار نهال سبز درسطح مناطق ۲۲ گانه دیده شود
یک حساب سرانگشتی میلیارها تومان هزینه میگردد .
افزایش فضای سبز با چه منطقی تورو خدا بحث افزایش را جمع کنید یک فرمانی دهه های گذشته صادر شده (افزایش سرانه فضای سبز)
خواهشا علمی نگاه کنیم یک ذره به دانشمندان امور محیط زیست ، هواشناسی و...اعتماد کنیم ...
زورمان برسد همین نگهداشت را داشته باشیم ...هفته درختکاری بصورت سمبلیک تعدادی نهال کاشته شود...تعدادی....
موارد عمرانی و زیر بنایی از جمله تصفیه خانه های آب های سطحی و غیره نیاز اساسی شهر میباشند
ممنون  بازنشسته حوزه خدمات شهری...
Instagram.com/shahrdarchi

@shahrdarchi 👈