من حاضرم امروز بمیرم
ولی یک روز دیگه این مرگ رو زندگی نکنم

ولی هیچکس نمیتونه بفهمه ته این سیاهچالی که توی سرمه، تا چه حد گود و تاریکه.

چشم‌های من غرق خون بود ولی همچنان دنیا رو سیاه میدیدم.

ولی من برای داشتن یک زندگی عجیب و غریب زیادی خستم.

من با توهم‌هام صمیمی تر از آدم‌های واقعیم.

زندگی من، درست مثل روی تکرار بودنِ یه آهنگ مزخرفه.
به همون اندازه غیرقابل تحمل و خسته کننده.

وقتی ذهنت بیمار باشه بدترین چیزش اینکه مردم ازت توقع دارن نرمال رفتار کنی.

ی روز بلاخره گلوم رو با تیغ پاره میکنم تا هرچی ک اونجا گیر کرده و نمیزاره نفس بکشم، بیرون بریزه.

ولی خیلی وقته که باتری نرمال بودنم، خالی شده.

چون چیزی به اسم اشک توی چشم‌های من وجود نداره، هیچوقت وجود نداشته.

𝘐 𝘵𝘩𝘰𝘶𝘨𝘩𝘵 𝘪𝘵'𝘥 𝘣𝘦 𝘦𝘢𝘴𝘺 𝘵𝘰 𝘳𝘶𝘯 𝘣𝘶𝘵 𝘮𝘺 𝘭𝘦𝘨𝘴 𝘢𝘳𝘦 𝘣𝘳𝘰𝘬𝘦𝘯.

طوری رفتار میکنم که انگار ناراحت بودن گناهه، احساس داشتن گناهه، دلتنگ شدن گناهه، انگار فقط باید مثل یه دلقک مسخره لبخند بزنم و طوری رفتار کنم که انگار کل دنیا رو به تخمم گرفتم.

جوری تو ذهنم با خودم درگیرم که مطمئنم جنگ جهانی سوم توی سر من استارت میخوره.

کاش یکی از من هم قول میگرفت که زنده بمونم.

𝘈𝘯𝘥 𝘐, 𝘢𝘯𝘥 𝘐
𝘐 𝘵𝘩𝘰𝘶𝘨𝘩𝘵 𝘪𝘵'𝘥 𝘣𝘦 𝘦𝘢𝘴𝘺 𝘵𝘰 𝘳𝘶𝘯 𝘣𝘶𝘵 𝘮𝘺 𝘭𝘦𝘨𝘴 𝘢𝘳𝘦 𝘣𝘳𝘰𝘬𝘦𝘯

𝘈𝘭𝘭 𝘢𝘭𝘰𝘯𝘦
𝘈𝘭𝘭 𝘸𝘦 𝘬𝘯𝘰𝘸
𝘐𝘴 𝘩𝘢𝘶𝘯𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘦
𝘔𝘢𝘬𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘵 𝘩𝘢𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘵𝘰 𝘣𝘳𝘦𝘢𝘵𝘩𝘦, 𝘩𝘢𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘵𝘰 𝘣𝘳𝘦𝘢𝘵𝘩𝘦, 𝘰𝘩

𝘐'𝘮 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘰𝘯𝘪𝘨𝘩𝘵
𝘐'𝘮 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘰𝘯𝘪𝘨𝘩𝘵
𝘐'𝘮 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘰𝘯𝘪𝘨𝘩𝘵, 𝘺𝘦𝘢𝘩

همه چیز خیلی زود به گذشته تبدیل شد و گاهی آرزو میکنم کاش درثانیه مرده بودم و خاطره‌ای به دفتر ذهنم اضافه نمیشد.

همون کسی که من رو به جنون رسوند، شد اولین نفری که دیوانه خطابم کرد.