کسایی که دوست دارینو زیاد نگاه کنید،شاید بعدا نتونید، نباشن، نباشید.

در تاریخ بنویسید آنقدر جوان مُرد، کسی پیر نشد.

چقدر اون آدمایی که بودیم دیگه نیستیم.

نه بابا یادم نیست. ”مو به مو با جزئیات یادمه“.

‏این خیلی غم انگیزه که نسخه‌ قدیمی کسی رو دوست داشته باشی، اینطوریه که آدم مورد علاقه‌ات هست، اما اون کسی نیست که دوستش داشتی.

ما به این دنیا نیومدیم که نماد مقاومت باشیم، ما اومده بودیم که عاشق بشیم، سفر بریم و شب‌ها راحت بخوابیم.

اون دورانی که صبر میکردم تا یکی آدم شه تموم شد، الان فقط رها میکنم.

با نسلی طرفید که می‌گن ” تهش مرگه دیگه.“

00:00

شما فکر می‌کنید ما فراموش کردیم ولی ما هیچ‌چیز رو فراموش نکردیم.

ایرانی بودن دردناکه.

ادم یه جایی دیگه حتی حوصله ناراحت شدنم نداره.

جوری که انتظار دارم باهام رفتار شه:

انگار زورِ نور هم به تاریکی نمیرسه.