سیاوش آزاد دست به کاری متحورانه می‌زند، از سوی دیگر مادر سیاوش او را در یک بزنگاه انتخاب قرار می‌دهد. شرایط را تغییر دهد اما کامیار ناخواسته همه برنامه‌هایش را خراب می‌کند.

نامه‌ای از سوی خانواده حاکم می‌رسد که در آن درخواست شده یک اسب برای دختر حاکم فرستاده شود. عمه‌خانم برای اطلاع از دلیل این درخواست با خواهرش، عزت‌الدوله، تماس می‌گیرد و او را به عمارت دعوت می‌کند. با ورود عزت‌الدوله، اختلافات قدیمی دوباره شعله‌ور می‌شود و…

آدم‌ها باید جوری زندگی کنند که در هر لحظه آماده‌ی ملاقات با اجل باشند؛ هر لحظه، هر جا، حتی داخل ماشین و پشت چراغ قرمز.

فرار کردم یادم بره، از یاد همه رفتم...

سیاوش راهی جز اثبات لیاقتش به آزاد ندارد. در دیدار فرهاد کاویان و شکوه اتفاقی غیرمنتظره همه چیز را تغییر می‌دهد.

عمه‌خانم در گفت‌وگو با عزت‌الدوله از راز گوشواره‌های زمرد زری و جشن عروسی دختر حاکم خبردار می‌شود. از سوی دیگر، زری می‌کوشد ماجرای اسب را به گونه‌ای برای پسرش بازگو کند که کمترین تلخی و اندوه به دلش بنشیند...

آدم‌ها باید جوری زندگی کنند که در هر لحظه آماده‌ی ملاقات با اجل باشند؛ هر لحظه، هر جا، حتی داخل ماشین و پشت چراغ قرمز.

فرار کردم یادم بره، از یاد همه رفتم...

به نظر همه مشکلات برای به هم رسیدن سیاوش و آوا در حال برطرف شدن است اما به ناگهان آتش زیر خاکستر دامانِ آزاد و اطرافیانش را می گیرد.

زری برای ادای نذر خود به دارالمجانین می‌رود و در آنجا با زنی روبه‌رو می‌شود که روزگاری از فعالان حقوق زنان بوده، اما اکنون در تیمارستان گرفتار است. دیدار با او و مشاهده‌ رنج بیماران، در کنار اوضاع آشفته‌ شهر و شیوع بیماری‌های مرگبار، روح زری را بیش از پیش آزرده می‌سازد...

آدم‌ها باید جوری زندگی کنند که در هر لحظه آماده‌ی ملاقات با اجل باشند؛ هر لحظه، هر جا، حتی داخل ماشین و پشت چراغ قرمز.

فرار کردم یادم بره، از یاد همه رفتم...

فرار کردم یادم بره، از یاد همه رفتم...