قانون تازه‌‌ی چینی‌ها: فقط دارندگان مدرک دانشگاهی حق دارند درباره موضوعات جدی حرف بزنند!

از این پس، در چین اگر اینفلوئنسر یا تولیدکننده محتوا بخواهد درباره مسائلی مثل پزشکی، حقوق، اقتصاد یا آموزش حرف بزند، باید مدرک دانشگاهی معتبر یا گواهینامه تخصصی در همان حوزه داشته باشد! قانون جدیدی که از سوی نهاد نظارت بر فضای مجازی چین (CAC) تصویب شده، پلتفرم‌هایی مثل Douyin، Weibo و Bilibili را هم موظف می‌کند مدرک و صلاحیت افراد را بررسی کنند و حتی مشخص شود آیا بخشی از محتوا با هوش مصنوعی تولید شده یا نه.

دولت می‌گوید هدفش جلوگیری از انتشار اطلاعات غلط و افزایش اعتماد عمومی است، اما منتقدان باور دارند این قانون در عمل می‌تواند آزادی بیان را محدود کند و جلوی خلاقیت بسیاری از تولیدکنندگان محتوا را بگیرد. به بیان ساده‌تر، حالا در چین حتی برای نظر دادن درباره برخی موضوعات، باید «مجوز حرف زدن» داشت

@selectionkamand

بدترین جای داستانم با تو اونجا بود که من نمیخواستم از دستت بدم در حالیکه تو اصلا برای من نبودی‌.
@selectionkamand

خیلیامون به رومون نمیاریم اما یه گوشه از قلبمون، برای تموم چیزایی که حقمون نبود و تجربشون کردیم درد میکنه.
@selectionkamand

قطعا ميتونم بگم اون لحظه‌ای كه دلت براى خودت ميسوزه، بدترين و غمگين‌ترين حس دنيا رو تجربه كردی.

@selectionkamand

اگر زنی عاشق باشد... آخ، زنِ عاشق معایب و حتی بدجنسی های مرد محبوبش را توجیه میکند، طوری که خود مرد هم تا به حال نتوانسته باشد چنین توجیهاتی برای بدی هایش بیاورد.

"داستایوفسکی"


@selectionkamand

‏‌ یه چیزایی هم هست که شاید هیچ‌وقت نفهمین،
مثلا اینکه چقدر یه نفر صداتونو گوش کرده،
چقد عکساتونو نگاه کرده،
چقد دوستتون داره یا اینکه چقد بهتون فکر کرده.

@selectionkamand

عذرخواهی برای زمانیه که سهوا اشتباهی کردی، ولی وقتی بعد از اینکه دستت رو شد معذرت میخوای یعنی اینکه من اون موقع حواسم به خودم و حالم بود و به تو فکر نمیکردم ولی الان معذرت میخوام که تو فهمیدی.
@selectionkamand

به قول آقای کامو :
آیا زن، تنها چیزی نیست که از بهشت برای ما باقی‌مانده‌است؟!
@selectionkamand

از یه سنی به بعد؛ دیگه وقت نداریم غمگین باشیم و بشینیم گریه کنیم، مجبوریم همراه با اشک ریختن، رانندگی کنیم، ظرف بشوریم، درس بخونیم، کار کنیم یا به بقیه کارامون برسیم.
@selectionkamand

دلتنگ تصوری‌ام که ازت دارم، دلتنگ خودت نه.
@selectionkamand

دلخوش باش
به باریکه‌‌ی نوری که از بین چین های پرده،
روی تخت تابیده
به کتاب نیمه‌کاره‌ی روی میز...
به داغی فنجانت در هوای سرد
دلخوش باش؛
به دو صندلی که هنوز روبه‌رو‌ی هم‌اند
به تنظیم کردن زنگ ساعت برای صبح فردا..
به دفترچه‌ی کوچکی
که رویاهایت را نگه‌میدارد!
که معنیِ همین ریزریز های ساده شاید
‘زندگی ادامه دارد’ باشد .

مژده خردمندان

@selectionkamand

اما این بیت سعدی چقدر به حالمون میاد:

عمری دگر بباید بعد از وفات ما را
کاین عمر صرف کردیم اندر امیدواری .

@selectionkamand

‏انگار دو نفرم،
یه نفرم داره ظاهر زندگی رو حفظ می‌کنه، میره میاد، با آدما در ارتباطه، رفتارش جوریه که انگار حالش خوبه. یه نفرم داره کلی تلاش می‌کنه، فشار و استرس رو تحمل می‌کنه، تا نفر اولی بتونه همه‌چیز رو عادی و آروم نشون بده .

@selectionkamand

اگه زنده ماندم و یک روزی باهم در یک خانه چای خوردیم، برایت تعریف میکنم که این روزها چقدر سخت، غمناک و دیر گذشت.
@selectionkamand

الان اونجام که آلبرکامو میگه:
«رو به سوی آن بخش از وجودم کردم که هیچکس را دوست نداشت و در همانجا پناه گرفتم» .

@selectionkamand

تو از تلاش‌های بی‌وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال به زندگی خبر نداری.
@selectionkamand

از یک سنی به بعد یاد می‌گیری که گریه کنی و سرکار بری، غمگین باشی و درس بخونی، ناراحت باشی و ظرف‌هارو بشوری، حوصله نداشته باشی و غذا درست کنی.
@selectionkamand

‏من فکر می‌کنم خیلی قشنگه که با وجود آدمهای زیادی که تو دنیا هستن، می‌تونیم برا کسی خاص باشیم. انگار تو یه جنگل وسیع کسی متوجه یه درخت شده و تصمیم گرفته هر روز برا دیدن اون درخت برگرده.

@selectionkamand