کمترین توقعی که از پارتنر ایندم دارم:

خیلی لازمه که بلد باشی کِی بس کنی.

یادت میره که غذاتو گذاشتی روی گاز تا گرم بشه، اما یادت نمیره
اون تخم سگ، ۲ سال پیش ساعت ۲ صبح چی بهت گفته.

‏من هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

دارم روی سلامت روانم کار میکنم، لطفا یه مدت با من وَر نرین.

نمیدونم عزیزم مثلا بمیر بگو نتونستم زیباییت رو تحمل کنم.

من
که
تهش
میمیرم،
کاش
برای
تو
بمیرم.

غمگینم میکرد؛اما نمیتوانستم رهایش کنم گمان میکردم او آخرین کسی است که در من حسی ایجاد میکند.

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن، کم حرف شدنه.

کوچیک ترین آثاری از سلامت روان درمن مشاهده نمیشه دیگه.

از جمله “اینو دیدم یاد تو افتادم” خوشم میاد.

بچه‌ها متاسفانه با وجود دلقک‌ بودنم خیلی‌ غمگینم

کاش یه پروانه بودم و فقط یک هفته این زندگی کیریو تحمل میکردم.

99 درصد بگایی هایی که واسه خودم درست کردم زمانی اتفاق افتاد که حوصلم سر رفته بود.☺️

آفرين عزيزم درسته، من همين رو ميخوام، میخوام انقدر اشتباهاتت رو تكرار كنی، تا انقدر ازت بدم بياد كه ثانيه‌اى درنگ نكنم براى حذف كردنت.

امروز 5 September، روز جهانیِ مووآن کردنه.

دیگه نه خودت مهمی و نه آهنگ مورد علاقت.