وای یه اسپویل گنده ی می اند تی شدم. لعنتیییی😭😭😭😭

ساغر صبر کن صبر کن

بیاید بهم توجه کنید

احساس تنهایی وسط جمع اصلا جالب نیست
فکر نمیکردم باز حسش کنم ولی حتی این جمع آدما هم.‌.
ناامید کننده‌ست.

در این لحظه احساس میکنم هیچی عمیقا نمیتونه خوشحالم کنه. اصلا هیچی نمیتونه عمیق روم تاثیر بذاره چون سنگی ده کیلویی که فکر کنم اسمش غمه اون انتها وجود داره که نمیذاره اصلا چیزی به عمق برسه.

اشک هام از صبح روونه و خالی نمیشم و دلیلشم واضح نمیدونم ولی لعنت به هرچیزی که باعث این شده.

من درحالی که با گریه خفه شدم ولی همچنان درحال پست کردن عکس قشنگم توی پرایوت در روزی که دلم برای خوشحالیش یاری نکرد:

توییت فرست: لایو رو قطع کردم که جواب تماسش رو بدم. عجیبه؟ خب عادیه دیگه نه؟🧐

آره داداش خیلی عادیه غمت نباشه همین فرمون بری جلو ایشالا نه ماه بعد بچه بغل با پوآنت رفتی سر خونه زندگیتون👍🏻

| #First |

୨ৎ 𝐃𝐢𝐯𝐢𝐧𝐞

پااااره شدممم🤣🤣

رابطه ی رو به رشد💅✨

سلام منم همینطور👩‍🦯

عه وا چند دقیقه دیگه ۲۰۲۵ تموم میشه..

سالی که از ۲۰۲۱ فکر می‌کردم خیلی عجیب و جالب بگذره برام. (واقعا هم همینطور شد ولی نه اون جور که انتظارشو داشتم😭😂)

دلیل اینکه از اون موقع به ۲۰۲۵ فکر میکردم این بود که اکسو و فندوم توی سرم انداخته بود قراره ۲۰۲۵ کامل برگرده و..
بعدا اینقدر وقایع غیر قابل پیش بینی پیش اومد که گفتم خب ببین ساغر حتی اگر اکسو هم خبری نباشه ۲۰۲۵ قراره سال جالبی برات باشه..

و راستش از شدت جالب بودنش تروماتایزد شدم😂 سال پر ترومایی بود. مخصوصا مِی و آپریل و ژوئن . از همه جهت.
جز دو ماه اولش که داشتم توی اتاقم با سریالام کپک میزدم، بقیه ماه بلند شدم رفتم پانسیون و چهل نفری باهم روی صندلی ها کپک زدیم و دور هم بودیم. اون دورهمی باعث میشد بگایی هات کمتر به چشم بیاد. ولی گاهی هم برعکس میشد. از کاه کوه ساخته میشد.. یه کلاغ چهل کلاغ میشد..و گاهی میگفتم اگر توی خونه بودم این همه فشار رو حس نمیکردم و میرفتم توی خلسه.. اما در ازای خونه، درس هم نمیخوندم و اره با همه مشکلاتش اونجا رو به خونه ترجیح دادم.

میگن وقتی یه گلدون رشد نمیکنه، گل رو عوض نمیکنن‌.جاش گلدون رو عوض میکنن.
من واقعا جز درس خوندن، توی پانسیون، سازش با ادمای مختلف رو یاد گرفتم. آداب معاشرتی که دوره کرونا ازم گرفت رو تا حد کوچیکی به صورت حضوری بدست اوردم و فهمیدم اگر رشدی برام وجود داشته، بیرون خونه اتفاق میفته؛ نه چاردیواری اتاقم.

به خاطر چیزای مختلفی که برام پیش اومد، هنوز وارد جامعه نشدم. هنوز دانشگاه نرفتم و سعی دارم امسال کار رو تموم کنم که وارد مسیرش بشم. خیلی خوشحالم که اینجارو دارم که چیزایی که پیش میاد رو براتون تعریف بکنم و ممنونم که لونه کوچیک چنل من رو نگاه میندازید. حس خوبیه. خیلی دوستون دارم.🍒💋

یه زمانی زیادی فعالیت و اسپم میکردم. اما تک بعدی بودن ولم نمیکنه و الان که فشار درس بیشتر از ماه های قبل شده،تایم استراحتم مثل قبلا خستگیم رو در نمیکنه و فقط از روزی به روز بعدی کشیده میشم. امیدوارم برام نتیجه راضی کننده ای داشته باشه.. واقعا روتین های تکراری روحمو می‌خورن. وضعیت کشورمون هم که همه درجریانیم، توی بطن قرار داریم و فشار رو حس میکنیم، رنج آوره.. نمیدونم چیکار کنم و چی از دستم برمیاد.. ولی بیاین باهم آروم تر و مهربون تر باشیم تا عامل مضاعفی برای روح و روان دیگران نباشیم. بوس بهتون💋

سلام به ۲۰۲۶.