بانک‌های شما با آسیب‌پذیری‌های 0-day هک می‌شوند و با یک بدافزار که در سطح سیستم‌عامل یا پایین‌تر کار می‌کند نابود می‌شوند؛ این سطح از عملیات معمولاً کار یک دولت یا گروه‌های وابسته به دولت (Nation-State) است.

وقتی تقریباً یک سال بعد دوباره دقیقاً به همان روش هک و پاک‌سازی می‌شوید، یعنی هیچ درسی نگرفته‌اید و در فرآیند بررسی حادثه و تحلیل جرم‌شناسی دیجیتال (DFIR) وظیفه‌تان را درست انجام نداده‌اید.

وقتی چند هفته بعد برای بار سوم دوباره دقیقاً به همان روش قربانی می‌شوید، دیگر عملاً دارید مورد تمسخر قرار می‌گیرید و مشخص است که در کار DFIR عملکرد بسیار ضعیفی داشته‌اید.

بانک‌های ایران اکنون در حال بازیابی از مرحله سوم این حملات هستند.

طبق معمول، تقریباً هیچ اطلاعات فنی عمومی درباره این حملات منتشر نمی‌شود و خدا نکند که حتی شاخص‌های نفوذ (IoC) را هم با دیگران به اشتراک بگذارند.

این نتیجه زمانی است که به جای استفاده از خرد جمعی و بهره بردن از تجربه متخصصان و دریافت رایگان توصیه‌های فنی، قربانیان، کارکنان فنی و حتی رسانه‌ها را مجبور به سکوت می‌کنید تا فقط ظاهر قضیه را "کنترل" کنید.

اما اگر جدی نگاه کنیم، اخیراً تلاش زیادی شده تا با فلج کردن بخش مالی، میان مردم ناآرامی ایجاد شود. با این حال، نتیجه این تلاش‌ها محل تردید است، چون حتی عملیات‌های بسیار بزرگ‌تر قبلی هم نتوانستند اثر پایدار یا معناداری در سطح کشور ایجاد کنند.