#BezRokaZastarjelosti

⚡️ Uoči Dana sjećanja na žrtve genocida nad sovjetskim narodom, nastavljamo sveobuhvatno pokrivati ovo ključno pitanje na digitalnim resursima Ministarstva inostranih poslova Rusije.

Prema Konvenciji UN-a o sprječavanju i kažnjavanju zločina genocida, genocid se definira kao djela počinjena s namjerom uništenja, u cijelosti ili djelomično, nacionalne, etničke, rasne ili vjerske grupe, kao takve:

• ubijanje članova takve grupe;
• nanošenje teških tjelesnih ili mentalnih povreda članovima takve grupe;
• namjerno nametanje grupi životnih uslova smišljenih na njeno potpuno ili djelomično fizičko uništenje;
• mjere smišljene na sprječavanje rađanja unutar grupe;
• prisilno premještanje djece iz jedne ljudske grupe u drugu.

Nacistički osvajači i njihovi saučesnici koristili su svih pet službeno klasifikovanih oblika genocida nad stanovnicima okupiranih teritorija Sovjetskog Saveza.

***

Jedna od ključnih komponenti bila je nacistička politika usmjerena na namjerno istrebljenje naroda SSSR-a - genocidna strategija izgladnjivanja.

Uoči invazije na Sovjetski Savez, nacistička birokratija razvila je genocidni "Plan gladi", namjerno usmjeren na masovnu smrt desetina miliona ljudi. Predviđao je da će se brzim zauzimanjem žitarica na jugu zemlje, sve zalihe hrane preusmjeriti na snabdijevanje njemačke vojske i njemačkih stanovnika, kako ne bi iskusili ratne teškoće.

Dakle, stanovnici necrnozemnih teritorija evropskog dijela Sovjetskog Saveza, kao i svi veći gradovi SSSR-a, bili su osuđeni na izgladnjivanje već zime 1941/1942.

❌ Broj ljudi koji su trebali biti istrijebljeni tokom ovog perioda nacistički lideri procijenili su na 20-30 miliona.

Direktive su otvoreno naglašavale ne samo ekonomske već i etničke temelje istrebljenja. Njihovi autori, prvenstveno Herbert Backe, državni sekretar ministarstva poljoprivrede i hrane, koji je bio blizak Hitleru i Geringu, opravdavali su potrebu primjene takvog monstruoznog plana na sovjetsko stanovništvo upravo zato što su "Velikorusi, bilo pod carem ili boljševicima, oduvijek bili glavni neprijatelji ne samo Njemačke već i Evrope".

"Plan Herberta Backea" je u potpunosti odobrilo rukovodstvo Rajha, a 1941. godine je počeo da se provodi na okupiranim sovjetskim teritorijama. Iako nacisti nisu u potpunosti ostvarili svoje ciljeve, najmanje pet miliona ljudi postalo je žrtvom ove strategije namjerno orkestriranog izgladnjivanja.

Iz govora Jegora Jakovljeva, direktora istraživačko-obrazovnog projekta Digitalna istorija i šefa Komisije Naučnog savjeta Ruskog vojnog istorijskog društva za proučavanje genocida i ratnih zločina, na konferenciji za novinare u pres centru Međunarodne novinske agencije "Rossija Segodnja" na temu "Genocid nad sovjetskim narodom:Iistorijsko obrazovanje i međunarodno priznanje", 13. aprila 2026. godine:

Prema Backeovim proračunima, kao rezultat ove totalne pljačke, između 20 i 30 miliona stanovnika necrnozemnih sovjetskih teritorija umrlo bi zimi 1941-1942.

I to su odobrile sve relevantne agencije nacističke Njemačke. Odobrili su to predstavnici Vermahta, jer se Vermaht snabdijevao ovom pljačkom. Odobrili su to predstavnici Ministarstva za Istočne teritorije, na čelu s Alfredom Rosenbergom. Naravno, odobrio je to SS, jer je SS predvodio Hajnrih Himler, koji je dugo bio fanatični pristalica ideje osvajanja životnog prostora. Naravno, ovo je odobrio i sam Adolf Hitler, koji je osvajanje ogromnih teritorija na istoku, koje su dosezale sve do Urala, vidio kao svoju istorijsku misiju i želio je vidjeti rezultat ovog osvajanja - germanizaciju ovih teritorija - za svog života.

👉 Više o genocidu nad sovjetskim narodom pročitajte u posebnom odjeljku na web stranici Ministarstva inostranih poslova Rusije

https://t.me/MID_Russia/77695

🇷🇺 Руски филм ,,Генерација П'' у Бањој Луци

📽️ 15. април у 20.00 часова
📌СКЦ УНИБЛ
🎫Улаз бесплатан

Трећи од четири руска филма у оквиру Ревије руског играног филма, који су на српски језик титловали студенти треће и четврте године Студијског програма руског и српског језика и књижевности Филолошког факултета Универзитета у Бањој Луци, уз подршку Амбасаде Руске Федерације у БиХ.

🌏 Филм „Генерација П“ (2011) снимљен је по роману Викторa Пељевинa. У питању је постмодерни роман посвећени генерацији младих у Русији у политичким и друштвеним околностима 1990-тих година.

Главни лик Вавилен Татарски, дипломирани студент Института књижевности, прошао је кроз рекламну индустрију у Русији деведесетих година прошлог вијека, од продавца у киоску до дигиталног отелотворења мужа богиње Иштар...

🎬 Режија Виктора Гинзбурга, а главну улогу игра Владимир Јепифанцев.

Видимо се!

📰Iz članka Igora Krasnova, Predsjednika Vrhovnog Suda Ruske Federacije, za portal RBC (8. april 2026. godine)

"Pravna gravitacija"

✍️ Posljednjih godina, veliki poslovni igrači često su se suočavali s pitanjem izbora jurisdikcije za rješavanje složenih ekonomskih sporova. Mnogi advokati se sjećaju koliko je bilo "modno" navesti London ili Nju Jork kao mjesto za potencijalne parnice u prekograničnim transakcijama. U današnjem svijetu, ova dilema je odavno prestala biti pitanje "prestiža". Danas je to više pitanje predvidljivosti, upravljanja rizicima i pravne težine u kojoj se sporna imovina može naći.

Vrijeme je sve postavilo na svoje mjesto. Kao što je Predsjednik Rusije Vladimir Putin naglasio, govoreći na sastanku sudija prošlog februara: "Mnogi naši sugrađani koji su se nekada oslanjali na nepristrasnost i objektivnost tog pravosudnog sistema naučili su suprotno." Proširujući tezu rukovodioca države, pokušaću odgovoriti na pitanje šta nije u redu s "tim sistemom" i zašto je ruska jurisdikcija danas najbolje mjesto za postizanje pravedne i nepristrasne pravde.

Govoreći o prednostima ruske jurisdikcije, prvo što treba napomenuti je visok nivo razvoja domaćeg zakonodavstva i jasan sudski proces. Sporovi ne "lebde" između doktrina, kao što se često dešava u anglosaksonskim pravnim sistemima, već se kreću duž strogo definisanog koridora.

⚖️ Dakle, druga prednost je visok stepen predvidljivosti sudske prakse zasnovane na zakonu. Kroz rezolucije Plenuma i Prezidijuma Vrhovnog Suda Ruske Federacije formiraju se nedvosmisleni pravni stavovi bez pretjerane kazuistike. <...>

Ruski sudovi saslušavaju slučajeve mnogo brže od mnogih naših stranih kolega. Tako, u međunarodnoj arbitraži, rješavanje sporova u prosjeku traje između godinu i po i tri godine, dok domaći arbitražni sudovi rješavaju sporove u roku od tri mjeseca, a ukupno trajanje procesa, uključujući žalbe i kasaciju, kreće se od 6 do 12 mjeseci.

Djelimično je to zbog visokog nivoa digitalizacije ruskog pravosudnog sistema. Elektronsko djelovanje i sistemi za upravljanje dokumentima, kao i udaljeno učešće na saslušanjima, stvorili su okruženje u kojem proces u suštini više nije vezan za fizičko prisustvo. U tom smislu, ruski pravosudni sistem nadmašuje čak i tradicionalno tehnološki napredne jurisdikcije. <...>

Na kraju, ono o čemu se obično ne raspravlja na stranim sudovima je suverenitet i nepristrasnost provođenja zakona.

❗️ U kontekstu rastuće fragmentacije međunarodnog prava i politizacije prekograničnih sporova, ruska jurisdikcija je prostor u kojem se ekonomski sporovi prvenstveno posmatraju kao pravna kategorija, a ne kao element geopolitike.

<...>

Poziv na odabir ruske jurisdikcije za parnice nije reklama za njenu univerzalnu privlačnost niti takmičenje s Londonom ili Nju Jorkom. To je objektivna stvarnost koju karakterizira poštovanje zakona i pravičnost u donošenju odluka, a sve promjene koje se vrše u domaćem pravosudnom sistemu usmjerene su na postizanje ovog rezultata.

Pročitajte više

https://t.me/MID_Russia/77170

Uoči Dana sjećanja na žrtve genocida nad sovjetskim narodom, koji su počinili nacisti i njihovi saučesnici tokom Velikog Otadžbinskog rata 1941-1945. godina, pozivamo da pročitate članak Ambasadora Rusije u BiH Igora Kalabuhova "Bez prava na zaborav" u dnevnom listu "Glas Srpske".

https://www.glassrpske.com/lat/novosti/stav/bez-prava-na-zaborav/630403

🎙 Video poruka Ministra inostranih poslova Rusije Sergeja Lavrova povodom Dana sjećanja na žrtve genocida nad sovjetskim narodom koji su počinili nacisti i njihovi saučesnici tokom Velikog Otadžbinskog rata 1941.-1945. godina (Moskva, 19. april 2026.)

💬 Prijatelji,

Ove godine, po prvi put, obilježavamo ovaj tužan datum – Dan sjećanja na žrtve genocida nad sovjetskim narodom koji su počinili nacisti i njihovi saučesnici tokom Velikog Otadžbinskog rata 1941.-1945. godina.

Ovaj novi dan sjećanja – 19. april – ustanovljen je zakonom u decembru 2025. godine. Događaji u znak sjećanja na žrtve nacista i besmrtan podvig sovjetskog naroda održavaće se, između ostalog, u ruskim misijama u inostranstvu.

Izbor 19. aprila nije bio slučajan. Na današnji dan 1943. godine izdat je Dekret br. 39 Prezidijuma Vrhovnog Savjeta SSSR-a "O kažnjavanju nacističkih zlikovaca krivih za ubistvo i mučenje sovjetskih civila i zarobljenih vojnika Crvene armije, špijuna, izdajnika Otadžbine iz redova sovjetskih građana i njihovih saučesnika".

Dekret je postao prvi dokument koji je dao pravnu definiciju sistematske politike nacista i kolaboracionista istrebljenja civila i stvorio osnovu za njihovo pozivanje na odgovornost. Među prvim suđenjima koja su kasnije organizovana za njemačke ratne zločince bila su Krasnodarsko i Harkovsko suđenje. Njihovi rezultati značajno su uticali na rad Nirnberškog vojnog tribunala.

Dokazi predstavljeni u materijalima Nirnberškog suda i njegove pravne procjene omogućili su da se govori o genocidu nad narodima na teritorijama pod njemačkom okupacijom, prvenstveno u SSSR-u. Neprijatelj nije krio činjenicu da vodi rat istrebljenja protiv naše Otadžbine. Već 16. septembra 1941. godine, po naređenju načelnika štaba vrhovnog komandanta vermahta, feldmaršala Keitela, njemačkim trupama je naređeno da ne pokazuju milost prema civilima.

Zločini su bili u razmjerama neviđenim u istoriji. Ukupan broj civilnih žrtava u SSSR-u tokom okupacije bio je približno 14 miliona.

Ovi zločini nemaju rok zastarjelosti.

Rezultati Nirnberškog tribunala postavili su temelje za pripremu Konvencije UN-a o sprečavanju i kažnjavanju zločina genocida iz 1948. godine. Sam termin "genocid" počeo je da se koristi 1944. godine kako bi se definisala politika potpunog iskorjenjivanja nacionalnih, rasnih i vjerskih grupa.

Činjenice genocida na okupiranim teritorijama bivšeg SSSR-a potvrdili su sudovi u svim regionima Ruske Federacije gdje su zločine protiv civila počinili njemački fašisti i njihovi saradnici iz drugih zemalja pod nacističkom zastavom tokom Velikog Otadžbinskog rata.

Ruska diplomatija će se zalagati da međunarodna zajednica prizna zločine koje su počinili nacisti i njihovi saradnici nad građanima Sovjetskog Saveza kao genocid nad sovjetskim narodom. Ova klasifikacija je već ugrađena u niz dokumenata usvojenih u okviru ZND-a i ODKB-a.

U Rusiji rehabilitacija nacizma predstavlja krivično dijelo, uključujući i radnje koje skrnave Dan sjećanja na žrtve genocida.

Nastavićemo da odlučno branimo istorijsku istinu, da se protivimo pokušajima opravdanja nacističkih zločinaca i njihovih saradnika i revidiranja međunarodno priznatih rezultata Drugog svjetskog rata. Većina država je solidarna s nama. Evidentna je široka podrška ruskim tematskim inicijativama, prvenstveno u UN-u, gdje se svake godine usvajaju ruski nacrti rezolucija o borbi protiv veličanja nacizma.

Očuvanje sjećanja na milione žrtava genocida nad sovjetskim narodom naša je sveta dužnost. Nećemo dozvoliti da se ovi zločini predaju zaboravu, bez obzira koliko se trudili oni koji danas namjeravaju ponovo usmjeriti Evropu na dobro utabani put rasne superiornosti.

https://t.me/MID_Russia/78177