🔹 روستای درسجین از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان می‌باشد که در فاصله حدود ۱۵ کیلومتری مرکز ابهر استقرار یافته است. پیشینه تاریخی روستا به دوره قبل از اسلام بازمی‌گردد و هسته اولیه در محدوده میانی روستا شکل گرفته که وجود آب فراوان و خاک حاصلخیز از دلایل اصلی شکل گیری روستاست. درسجین به دلیل دارا بودن ویژگی‌های شاخص معماری، گویش متفاوت مردمان آن و باغ‌ها و جاذبه‌های طبیعی در حال حاضر به عنوان یکی از روستاهای دارای بافت با ارزش و هدف گردشگری استان زنجان انتخاب شده. درسجین دارای بافتی قدیمی، شبکه معابر پر پیچ و خم و بناهای کاهگلی با ازاره‌های سنگی است. هسته اولیه روستا از بخش‌های مختلفی مانند محله پایین، محله بالا، در قالا (قلعه)، پشت قالا، گول(در زبان محلی به محل جمع شدن آب می‌گویند) و میدان تشکیل شده است. از دیگر شاخصه های کالبدی روستا می‌توان به خانه‌های تاریخی، پیرنشین‌ها (سکوهایی کنار در ورودی خانه‌ها)، جوی‌های آب که در سراسر بافت جریان دارند و کوچه‌باغ‌ها اشاره کرد. فرهنگ این روستا نشات گرفته از قوم بختیاری شیراز است که در برخی موراد از جمله آداب و رسوم با روستاهای اطراف متمایز شده و تکلم اهالی به زبان بختیاری ویژگی منحصر به فردی برای این روستا در یک استان ترک زبان ایجاد کرده است همچنین هر سال جشنواره هایی همچون جشنواره انگور در این روستا برگزار می‌شود. به گفته مدیرکل بنیاد مسکن استان زنجان ساماندهی و احیای بافت باارزش روستای درسجین در قالب طرح ملی مصوب شده بود که از سال ۱۳۸۸ اجرای آن آغاز شد و در سال ۱۳۹۴ به بهره برداری رسید. این اقدامات شامل اجرای کف‌سازی و سنگفرش معابر، ساماندهی مرکز محله، زیرسازی، آسفالت، دیوارچینی، بازسازی ساختمان‌های قدیمی، اجرای نهر سنگی، نصب درب و پنجره، اجرای کاهگل و بتن ریزی معابر بوده است و پس آن روستا شاهد جذب تعداد کثیری از گردشگران بوده.

برگرفته از طرح بهسازی روستای درسجین، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی

با سپاس از شیما خدابنده‌لو

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

🔹 راه‌آهن‌ سراسری ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.


🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

🔹 راه آهن سراسری ایران، دریای خزر را به خلیج فارس متصل می‌کند و از دو رشته کوه و همچنین رودخانه‌ها، ارتفاعات، جنگل‌ها و دشت‌های بسیاری می‌گذرد. طول خط آهن مذکور بالغ بر ۱۳۹۴ کیلومتر می‌باشد و ساخت آن در سال ۱۹۲۷ میلادی آغاز و در سال ۱۹۳۸ طی همکاری دولت ایران و ۴۳ پیمانکار از کشورهای مختلف تکمیل شد.
این مسیر شامل ۱۷۴ پل بزرگ، ۱۸۶ پل کوچک، ۲۲۴ تونل و ده‌ها ایستگاه می‌باشد.
راه‌آهن‌سراسری ایران از جهات گوناگونی از جمله ارزش‌های تاریخی، مهندسی، گذر از چهار منطقه مختلف آب و هوایی و ترکیب با مناظر طبیعی خاص حائز اهمیت می‌باشد.
لازم به ذکر است که این خط آهن بدون سرمایه گذاری خارجی و از طریق تامین مالی توسط مالیات ملی ساخته شده است.
هرچند این پرونده در سال ۲۰۱۹ به یونسکو ارائه شده بود اما به دلیل وجود برخی مشکلات، پس از تکمیل و اصلاح، در جریان چهل و چهارمین جلسه کمیته میراث جهانی در سال ۲۰۲۱ که در شهر فوژو چین به صورت آنلاین برگزار می‌شود به ثبت رسید.

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag