زندگی بس

روز به روز بدبخت تر میشیم

خدا یه جوری منو زده ک خودش بعضی وقتا تعجب میکنه چطور میتونسته یکیو انقدر بزنه و بدبخت کنه🙏🏻

یه چوبی برداشته

روزی دوبار میزنمون

صحبتای همیشگی من و اون رفیقم:

یکی از دردناک ترین چیز ها دیدن قبر عزیزترین افراد زندگیته..

یهویی انگار حقیقت مثل سیلی میخوره توی صورتت، با خودت میگی واقعا دیگه نیستش؟ واقعا دیگه ندارمش؟ دیگ تنها شدم؟ یعنی هیچوقت برنمیگرده؟

و تهش به یه نه بزرگ در جواب تمام این سوالات میرسی.

اونجایی ک رو به روی قبرش می ایستی و با خودت فکر میکنی اگر بودش شاید زندگی قابل تحمل تر بود، شاید آدما انقدر اذیتم نمیکردن، شاید دوست داشتنی بودم، شاید کسی متوجه بودنم میشد.

و اونوقته ک با یادآوری همه ی اینا دوباره توی یه تاریکی عمیقی فرو میری، از همه دور میشی تا در نهایت توی همون تاریکی بمیری.

لئو، مشکل همینه. تو خودت رو هم قبول نداری.

لئو ، اون‌قدرها هم که خودت فکر میکنی آدم راحت‌گیری نیستی. اتفاقاً خیلیم سخت‌گیری.