روز ها اجباری شب ها تکراری

صدا های توی سرم

او ماجرا را به هیچکس نگفت ناگهان لاغر شد ، بداخلاق شد ، شکسته تر شد و…

نمیتونم به کسی بفهمونم که در من چه میگذرد من حتی نمیتونم آن را برای خودم توضیح دهم…

سعی میکنم جدی نگیرم ولی موهام، معدم، قلبم، سرم خیلی جدی میگیرن…

غم زاده شده با من.

و ما حرامِ حرامزادگیه حرومزاده ها شدیم..

یکی به بودنت خیانت می‌کنه،
یکیم مث من هنوزم به نبودنت وفاداره.

و اما چشم‌ها،عمیق تر از دست‌ها لمس می‌کنند.

ما بی تو خسته ایم تو بی ما چگونه؟

انگاری بی تو متروکه اس این جهان.

حقا که غمت از تو وفادار تر است.

شاید هم دوستت نداشت
فقط کنار تو زخم‌هایش را درمان می‌کرد.

ناز کنی، نظر کنی، قهر کنی، ستم کنی
گر که جفا، گر که وفا، از تو حذر نمی‌کنم.

یه دورانی از زندگیت هست که واسه یه تایمی حالت خوب نیست، ولی وقتی ازت میپرسن خوبی؟ دیگه روت نمیشه بگی نه، خجالت میکشی، میشینی میشماری میگی خب، اون بار گفتم نه، دیشب هم گفتم نه، امروز باید بگم خوبم.

شاید سنگ باخت تا کاغذ بغلش کنه.

یک روز من سکوت خواهم کرد و تو آن روز برای اولین بار مفهوم دیر شدن را خواهی فهمید .