:>

4:04

اینکه دوستیم با یه آدمایی انقدر عمیق و زیاده که چند سال پیشم رو با موهای خیلی بلندم یادشونه، خوشحالم میکنه.

آدما فکر میکنن فقط یه گل هدیه دادنه که اون گل یه مدت بعد خشک میشه ، اما همون لحظه من درحال قربون صدقه رفتن گل هام چون واقعا با دیدنشون ذوقی میشم؛ مخصوصا اگر موضوع باز شدن غنچه های گل لیلیومم باشه :✨✨✨✨✨✨✨

نوبَت
شادیِ
این
جانِ
غَمگین
هَم
می رسد.

توی زندگیتون یه روزی پیش میاد که از یکی میگذرید، و بعد از اون گذشتن از هرچیزی براتون آسون میشه.

و یاد می‌گیری
که می‌توانی تحمل کنی.
که محکم هستی
که خیلی می‌ارزی.
و می‌آموزی و می‌آموزی
با هر خداحافظی
یاد می‌گیری.

رها کن، بذار بره، بذار اتفاق بیوفته، در هر صورت هیچ چیز توی این دنیا به تو وعده داده نشده و متعلق به تو نبوده، تنها چیزی که برای توئه، خودتی.

سمت داستان من دیگر اهمیتی ندارد
زندگی اتفاق افتاد، من التیام یافتم؛
اما مهم‌تر از همه، یاد گرفتم چه کسانی
شایستهٔ نشستن بر سر میزم هستند،
و چه کسانی هرگز دوباره
جایی در آن نخواهند داشت.

هرطور فکر میکنم برای اینکه بخوام ناراحت و غمگین باشم، زیادی خوشگلم🎀

متاسفانه آدمی ام که برای همه چیز ذوق داره ولی اگه تو ذوقم بخوره، اون چیزو برای همیشه میذارم کنار؛ آدم و شئ هم نداره.

برام مهم نیست یه نفر چقدر واسم عزیز باشه، اگر از سمتش بی توجهی ببینم دیگه هیچوقت نمیتونم ادم امنی ببینمش و کاملا ازش دوری میکنم.

اینبار دیگه نمیخوام در موردش صحبت کنم، اینبار فقط میخوام در موردش تا جایی که میتونم دور بشم، ساکت بشم و برم تو خودم.

تورا فراموش خواهم کرد و سپس دیگر چیزی مرا آنچنان غمگین نمی‌کند.

رفتنی بهونه اشو پیدا میکنه میره، موندنی ام دلیلشو پیدا میکنه و میمونه.

هیچکس نمیفهمه چی بهت میگذره تا بگذره.

راجب اون ادمایی که وقتی غصه زیادی دارن، تنهایی رو انتخاب میکنن و غیب میشن همیشه یه فکت وجود داره. اونم اینه که ادمای دورشون همیشه با خودشون میگن: خب اونکه تنهایی میتونه دووم بیاره پس بیخیالش بشیم بذاریم تنها باشه. خوب شد، خودش برمیگرده پیشمون.و هیچوقت هیچکس به این فکر نمیکنه که اون ادم شاید واقعا نیاز داشته باشه یکی کنارش باشه..

ادم‌ها، بازیگر های خوبی‌ان.