Robbim bizlarni jaholat va parishonlik botqog’idan ilm marifat ziyosi tomon chiqargin…

- Bu dunyo ilgari ancha keng edi.
- Yo'q, dunyo o'zgarmadi, mazmun kamaydi xolos."

Ba'zida biz sukut saqlaymiz. Sukut hikmat bo'lgani uchun emas, balki gap foyda bermasligini bilganimiz uchun...

— “hamma narsani bilaman” deydigan ayolning yelkasiga, hamma narsa yuklanadi...
— shuning uchun ham “ojizalik” ayol kishi uchun bir “nuqson” emas, balkim kuchdir...)

— Eng yomon narsa bu — kutish.
Yurakni g'ash qiladigan noma'lumlik, soniyalarga cho'zilgan cheksiz daqiqalar...
​Lekin har qanday tunning tongi bo'lganidek, har bir intizorlikning ham oxiri bor...

~Agar o'qimasangiz, bir nechta bilak uzuk, uyning qimmat mebellari yoki tashqi go'zallikni
ijtimoiy tarmoqda maqtanishni HAQIQIY qadriyat deb biladigan ayollarga aylanib qolasiz...

Ota-ona shuncha yil o’qish uchun sharoit yaratadi, bu holat keyinchalik ham bo’lsa albatta katta ulamolar yana yetishib chiqadi. Ayol ilmli bo’lgan jamiyat parokanda bo’lmaydi

Hamma so’zlar quloqdan kiradi. Ayrimlari qalbga yoqadi, ayrimlari qalbni yoqad

Kech qoldim deb o‘ylagan joyingda,
hech kutilmagan bo‘lsang-chi...?

“Inson haqiqatdan ko‘ra, xayol va gumon tufayli ko‘proq azob chekadi”.

"Nahotki sen yo‘qotishlar faqat moddiy bo‘ladi, deb o‘ylaysan? Yo‘q, undan ham yomonroq yo‘qotishlar bor — ma’naviy yo‘qotishlar. Sof niyatlar, ezgu istaklar va yaxshi xulq-atvor ham yo‘qoladi; bularning barchasini yo‘qotgan odamlarning ahvoli doimo tang bo‘ladi.")

“Ba’zi og‘riqlar yosh bo‘lib ko‘zdan oqmaydi, tomog‘ingga tiqilib, bir nuqtaga uzoq tikiltirib qo‘yadi…”

Sen orzu qilayotgan paytda, boshqalar uni haqiqatga aylantirib bo'ldi

O'zing haqingda qancha ko'p gapirma, baribir ular orqangdan sendanda qiziqarliroq gaplarni gapirishadi.

Sizni sizdan yaxshi tushunadigan Robbingiz bor ekan, insonlar sizni tushunishlari uchun mashaqqat chekmang.

Ba’zan inson hech kimga dardini aytmaydi. Chunki u gapirishdan emas, tushunilmaslikdan charchagan bo‘ladi. Shunday paytlarda qalbingni faqat Allohga topshir sen aytolmagan so‘zlaringni ham biladi

Kutubxona shunday joyki, u dargohda dunyodan o'tib ketganlar tilga kiradi, tiriklar esa sukutga cho'madilar...

Senga tavba qilib, tavbamga hamisha xilof etaman. Na tavbamda tuturiq bor, na taqvoyimda ma'no!..