خیلیا از تمامِ دفعاتی که کنارشون بودی چیزی نمیگن؛
فقط اون یه باری رو تعریف میکنن که دیگه نتونستی :)
فقط اون یه باری رو تعریف میکنن که دیگه نتونستی :)
–[خودنویس]
👌7❤🔥1❤1
یکی از قوانین نانوشتهی بقا در این اکوسیستمِ بیمار، هندسهی صریحِ توانمندیهاست:
آدمهایی که از نعمتِ «هوشِ ساختاری» و عمقِ شناختی تهیاند، دیر یا زود در مشاغلِ دانشمحور و تخصصی به بنبست میخورند؛ ماشینِ حیاتِ این سیستمِ معیوب، آنها را پس میزند.
نتیجه؟ یا در چرخدندههای یک فقرِ مزمن و فرساینده له میشوند، یا برای جبرانِ حقارتِ ناشی از ناتوانیِ ذاتیشان، به انگلوارترین شکلِ ممکن، به سوداگری و سفتهبازی پناه میآورند؛ به جابجاییِ اعداد روی کالایی که فقط با خونِ اقتصادِ مولد باد کرده است. آنها با ثروتِ بادکنکیشان گمان میکنند زرنگاند، در حالی که فقط معلولِ تنزلِ ارزشهایند.
اما در نقطهی مقابل، رسیدن به ثروت و استقلال از مسیرِ «مهارتِ عالی»، تقاطعِ خشن و بیرحمانهی تلاقیِ دو مؤلفه است: «سختکوشیِ آهنین» و «هوشِ ساختاری».
اینجا دیگر رانت و دلالی به کار نمیآید؛ این تخصصِ محض است که راه خود را از میان سنگها باز میکند و به نقطهای میرسد که حتی سیستمِ فاسد هم برای ادامهی حیاتش، مجبور است در برابرِ آن زانو بزند و خراج بدهد.
آدمهایی که از نعمتِ «هوشِ ساختاری» و عمقِ شناختی تهیاند، دیر یا زود در مشاغلِ دانشمحور و تخصصی به بنبست میخورند؛ ماشینِ حیاتِ این سیستمِ معیوب، آنها را پس میزند.
نتیجه؟ یا در چرخدندههای یک فقرِ مزمن و فرساینده له میشوند، یا برای جبرانِ حقارتِ ناشی از ناتوانیِ ذاتیشان، به انگلوارترین شکلِ ممکن، به سوداگری و سفتهبازی پناه میآورند؛ به جابجاییِ اعداد روی کالایی که فقط با خونِ اقتصادِ مولد باد کرده است. آنها با ثروتِ بادکنکیشان گمان میکنند زرنگاند، در حالی که فقط معلولِ تنزلِ ارزشهایند.
اما در نقطهی مقابل، رسیدن به ثروت و استقلال از مسیرِ «مهارتِ عالی»، تقاطعِ خشن و بیرحمانهی تلاقیِ دو مؤلفه است: «سختکوشیِ آهنین» و «هوشِ ساختاری».
اینجا دیگر رانت و دلالی به کار نمیآید؛ این تخصصِ محض است که راه خود را از میان سنگها باز میکند و به نقطهای میرسد که حتی سیستمِ فاسد هم برای ادامهی حیاتش، مجبور است در برابرِ آن زانو بزند و خراج بدهد.
–[خودنویس]
🔥2❤1❤🔥1👌1💯1
Forwarded from متاامفتامین || نشئگیِ واژهها
راستش را بخواهی، دیگر نمیدانم از چه بگویم. این روزها بیشتر دلم میخواهد تماشاگر باشم؛ بنشینم، گوش بسپارم و بگذارم جهان از خودش برایم بگوید.
انگار آدم گاهی از روایت کردن خسته میشود؛ از اینکه مدام گوشهای از خودش را در قالب کلمات به دیگران بسپارد.
فکر میکنم من هم به همان نقطه رسیدهام؛ جایی که دیگر میلی به گفتن نیست، فقط دلم میخواهد بشنوم، ببینم و بیآنکه چیزی به زبان بیاورم، از کنار لحظهها عبور کنم.
انگار آدم گاهی از روایت کردن خسته میشود؛ از اینکه مدام گوشهای از خودش را در قالب کلمات به دیگران بسپارد.
فکر میکنم من هم به همان نقطه رسیدهام؛ جایی که دیگر میلی به گفتن نیست، فقط دلم میخواهد بشنوم، ببینم و بیآنکه چیزی به زبان بیاورم، از کنار لحظهها عبور کنم.
مهرنوش، خودش.
❤2
امشب دلم یه چیز خوشمزه و متنوع میخواست که رژیمی هم باشه؛
این رپِ بیکن و پنیر رو درست کردم و نتیجه بهتر از چیزی شد که انتظار داشتم.
رسپی برای اونهایی که گاهی میخوان غذای خوشمزه بخورن، بدون اینکه با خودشون وارد مذاکرهی طولانی بشن:)
#لذتِ_منضبط
این رپِ بیکن و پنیر رو درست کردم و نتیجه بهتر از چیزی شد که انتظار داشتم.
رسپی برای اونهایی که گاهی میخوان غذای خوشمزه بخورن، بدون اینکه با خودشون وارد مذاکرهی طولانی بشن:)
#لذتِ_منضبط
🔥3❤🔥1❤1
Forwarded from سِــــــیر
رها کردن کسی که خیلی وقته تو رو رها کرده شبیه لحظه آخر اسباب کشی میمونه؛یه دور توی تمام خونه میزنی و همه جا رو دقیق نگاه میکنی، وقتی مطمئن میشی چیزی نیست که بخاطرش بمونی در رو میبندی و واسه همیشه از اونجا میری.
@baycot
@baycot
❤1
Forwarded from Doctors Farm قلعه پزشکان (Ardavan Bahrami)
نحوه تربیت رزیدنت در ایران 2026🔺️
#ارتوپدی_تهران
تا دهه هفتاد در مدارس ایران دانش آموزی را که نمره دیکته پایین می گرفت با خطکش یا طناب پلاستیکی کتک می زدند و این فقط از نظر عده کمی از دانش آموزان غیرعادی تلقی می شد. در دهه های قبل تر وسیله ای به نام فلک وجود داشته که دانش آموز را روی زمین خوابانده، پاهایش را به فلک بسته و با ترکه چوبی زیرپاها می زدند. این تنبیه نیز در آن دوران معمول و پذیرفته بود.
امروز تنبیه بدنی در مدارس ممنوع شده و برای عده کثیری از خانواده های دانش آموزان غیرقابل قبول است به طوری که حتی خشونت کلامی معلمان نیز به راحتی منجر به پیگرد می شود.
روش تربیت رزیدنت در ایران با گذر زمان و تغییر استانداردهای اجتماعی تغییر نکرده و اساتید ترکه خورده قدیمی همچنان معتقدند تنها راه تربیت جراح ماهر و قابل، تداوم لِولینگ و چراغ سبز به چیف و سنیور برای تحقیر جونیور است درحالی که این روشها برای بسیاری از پزشکان غیرقابل قبول است و در کنار سایر معضلات موجب خالی ماندن صندلی های رزیدنتی و خودکشی رزیدنتها شده است.
کانال قلعه پزشکان
#ارتوپدی_تهران
تا دهه هفتاد در مدارس ایران دانش آموزی را که نمره دیکته پایین می گرفت با خطکش یا طناب پلاستیکی کتک می زدند و این فقط از نظر عده کمی از دانش آموزان غیرعادی تلقی می شد. در دهه های قبل تر وسیله ای به نام فلک وجود داشته که دانش آموز را روی زمین خوابانده، پاهایش را به فلک بسته و با ترکه چوبی زیرپاها می زدند. این تنبیه نیز در آن دوران معمول و پذیرفته بود.
امروز تنبیه بدنی در مدارس ممنوع شده و برای عده کثیری از خانواده های دانش آموزان غیرقابل قبول است به طوری که حتی خشونت کلامی معلمان نیز به راحتی منجر به پیگرد می شود.
روش تربیت رزیدنت در ایران با گذر زمان و تغییر استانداردهای اجتماعی تغییر نکرده و اساتید ترکه خورده قدیمی همچنان معتقدند تنها راه تربیت جراح ماهر و قابل، تداوم لِولینگ و چراغ سبز به چیف و سنیور برای تحقیر جونیور است درحالی که این روشها برای بسیاری از پزشکان غیرقابل قبول است و در کنار سایر معضلات موجب خالی ماندن صندلی های رزیدنتی و خودکشی رزیدنتها شده است.
وقت تغییر است
کانال قلعه پزشکان
❤3👍3
Forwarded from متاامفتامین || نشئگیِ واژهها
این روزها، تنها زندهام؛ درست مثل تمام آنان که نامشان را زنده گذاشتهاند. نفس میکشم، روزها را از پی هم میگذرانم و میکوشم جسمم را در این جهان پابرجا نگه دارم؛ اما در جایی عمیقتر، چیزی در من آرامآرام رو به زوال است. حسی مبهم، شبیه پژمردگیِ گلی که هنوز بر ساقه ایستاده، اما مدتهاست طراوتش را از دست داده است. نمیدانم چیست؛ نامش را نمیدانم و حتی نمیتوانم درست به خاطرش بیاورم. فقط میدانم که روزبهروز بیشتر در من ریشه میدواند و مرزهای وجودم را درمینوردد. گویی از تمام آنچه روزی من بود، چیزی جز جسمی باقی نمانده؛ جسمی که نفس میکشد، حرکت میکند، وظایفش را انجام میدهد و روز را به شب میرساند؛ بیآنکه تفاوتی با ماشینی داشته باشد که تنها برای ادامه دادن ساخته شده است.
مهرنوش، خودش.
❤🔥1❤1
گاهی برای اینکه هیچکس ازت ناراحت نشه، خودت رو از همه ناراحتتر میکنی :)
–[خودنویس]
❤🔥2👍2❤1💯1
متاامفتامین || نشئگیِ واژهها
✨یه نکته ای که به واسطه رشتهتون بلدید رو بخواید بهم بگید چیه؟
بدن خیلی وقتها پیش از آنکه آدم حقیقت را به زبان بیاورد، آن را لو میدهد؛
با بیخوابی، تپش قلب، دردهایی که اسم ندارند.
انکار شاید ذهن را آرام کند،
اما بدن معمولاً دروغ را به خاطر نمیسپارد :)
با بیخوابی، تپش قلب، دردهایی که اسم ندارند.
انکار شاید ذهن را آرام کند،
اما بدن معمولاً دروغ را به خاطر نمیسپارد :)
❤5👌1
Forwarded from Churg-Strauss
توی رابطه اشتباهی بودن اشکال نداره ولی اینکه توی اون رابطه بمونی از ترس اینکه آدم بهتری نتونی پیدا بکنی یا از ترس اینکه کلی زمان گذاشتی و حیفت میاد بدترین کاریه که میتونی انجام بدی وقتی راهت اشتباهه برگرد اینقدر اصرار نکن
بعدا پشیمون نمیشی از رها کردن بعدا اتفاقا پشیمون میشی که چرا زودتر این کارو نکردی
بعدا پشیمون نمیشی از رها کردن بعدا اتفاقا پشیمون میشی که چرا زودتر این کارو نکردی
👍3❤1
چند ماهی از جداییام گذشته.
این روزها که به آن تصمیم فکر میکنم، میبینم یکی از سرنوشتسازترین تصمیمهای زندگیام بوده؛ نه چون آسان بود، بلکه چون لازم بود.
بعدش روزهایی بود که بیدلیل عصبانی میشدم، بیدلیل گریه میکردم و و گریههایی از خودم شنیدم که فکر میکردم فقط به دوران کودکیام تعلق دارند.اعتمادبهنفسم به صفر رسیده بود. رنجی واقعی بود؛ از همان رنجهایی که نمیشود با یک جملهی انگیزشی جمعش کرد.
اما مگر زندگی چیزی جز انتخاب میان رنجهاست؟
شاید مهم این نباشد که رنج نکشیم؛ مهم این است که رنجِ ماندن در جایی را انتخاب نکنیم که دیگر چیزی در آن درست نمیشود.
اگر برای رابطهای تلاش کردهای و باز هم به بنبست رسیدهای، گاهی بیرون آمدن از آن، نه شکست، که پذیرفتنِ واقعیت است؛ چون پای یک عمر از زندگیات در میان است.
بعد از جدایی رنج کشیدم؛ اما حقیقت این است که آخرهای رابطه هم رنج میکشیدم. فقط محبت، مثل پردهای نازک، نمیگذاشت آن را واضح ببینم.
حالا هنوز رنج هست، اما جهتش عوض شده:
دیگر صرفِ دوام آوردن نیست؛ دارم خودم، روانم، بدنم و آیندهام را میسازم.
گاهی نجات پیدا کردن، شبیه خوشحال شدن نیست؛
شبیه این است که بالاخره رنجت را صرفِ زندگیِ خودت کنی.
#تبارشناسی_رنج #کالبدشکافی_روان
این روزها که به آن تصمیم فکر میکنم، میبینم یکی از سرنوشتسازترین تصمیمهای زندگیام بوده؛ نه چون آسان بود، بلکه چون لازم بود.
بعدش روزهایی بود که بیدلیل عصبانی میشدم، بیدلیل گریه میکردم و و گریههایی از خودم شنیدم که فکر میکردم فقط به دوران کودکیام تعلق دارند.اعتمادبهنفسم به صفر رسیده بود. رنجی واقعی بود؛ از همان رنجهایی که نمیشود با یک جملهی انگیزشی جمعش کرد.
اما مگر زندگی چیزی جز انتخاب میان رنجهاست؟
شاید مهم این نباشد که رنج نکشیم؛ مهم این است که رنجِ ماندن در جایی را انتخاب نکنیم که دیگر چیزی در آن درست نمیشود.
اگر برای رابطهای تلاش کردهای و باز هم به بنبست رسیدهای، گاهی بیرون آمدن از آن، نه شکست، که پذیرفتنِ واقعیت است؛ چون پای یک عمر از زندگیات در میان است.
بعد از جدایی رنج کشیدم؛ اما حقیقت این است که آخرهای رابطه هم رنج میکشیدم. فقط محبت، مثل پردهای نازک، نمیگذاشت آن را واضح ببینم.
حالا هنوز رنج هست، اما جهتش عوض شده:
دیگر صرفِ دوام آوردن نیست؛ دارم خودم، روانم، بدنم و آیندهام را میسازم.
گاهی نجات پیدا کردن، شبیه خوشحال شدن نیست؛
شبیه این است که بالاخره رنجت را صرفِ زندگیِ خودت کنی.
#تبارشناسی_رنج #کالبدشکافی_روان
–[خودنویس]
❤7
Forwarded from سِرتِرالین
نتایج انتخاب رشته که اومد
من فقط پزشکی میخواسم
و بندرعباس اورده بودم
جالب بود
خودم خوشحال بودم
اما به یکی از آشناها
که طی یکسال اخیر همه ش ازم تو کنکور حمایت میکرد
زنگ زدم
و تا شنید بندرعباس قبول شدم
ی عالمه خندید
و گفت: بندرعباس؟ فقط همین؟؟
من خوشحال بودم
اما اون بهم میخندید
و من دلیل اینکارشو نمیفهمیدم
شاید از نظرش بندرعباس شهر پایینی بود
یا شاید من از نظرش خیلی زحمت نکشیده بودم
هر چی که بود
با وجود اینهمه دوری از خانواده
و تمام حس منفی ای که بقیه بهم میدادن
من رفتم بندرعباس
و صادقانه
بهترین اتفاقای زندگیم اونجا افتاد
خیلی بزرگ شدم
ب چیزایی رسیدم که شاید تو شهر خودم نمیرسیدم
بعد از چند سال که دوباره اون اشنا رو دیدم
ازش تشکر کردم
و گفتم حرکت تو باعث شد
عمیقا به این برسم که
ممکنه یکی چقدر بخواد کمکت کنه
و یکسال تمام خودش رو کنترل کنه
تا چهره ی واقعیشو نشون نده
هی ازت در مورد ساعت مطالعه بپرسه
حرف انگیزشی بزنه
اما در بزنگاه خودش رو نشون بده
و ذات اصلیش مشخص بشه
درگیر ادما نباش
درگیرِ تاییدشون نباش
درگیر بازیهاشون نباش
قبول شدی؟
هیچی مهم نیست دیگه
محکم مسیرت رو شروع کن
قبول نشدی؟
بازم مهم نیست.
دوباره بلند شو
پ ن: خواستین با ماهم درمیون بذارین نتیجه تونو
#همینجوری
من فقط پزشکی میخواسم
و بندرعباس اورده بودم
جالب بود
خودم خوشحال بودم
اما به یکی از آشناها
که طی یکسال اخیر همه ش ازم تو کنکور حمایت میکرد
زنگ زدم
و تا شنید بندرعباس قبول شدم
ی عالمه خندید
و گفت: بندرعباس؟ فقط همین؟؟
من خوشحال بودم
اما اون بهم میخندید
و من دلیل اینکارشو نمیفهمیدم
شاید از نظرش بندرعباس شهر پایینی بود
یا شاید من از نظرش خیلی زحمت نکشیده بودم
هر چی که بود
با وجود اینهمه دوری از خانواده
و تمام حس منفی ای که بقیه بهم میدادن
من رفتم بندرعباس
و صادقانه
بهترین اتفاقای زندگیم اونجا افتاد
خیلی بزرگ شدم
ب چیزایی رسیدم که شاید تو شهر خودم نمیرسیدم
بعد از چند سال که دوباره اون اشنا رو دیدم
ازش تشکر کردم
و گفتم حرکت تو باعث شد
عمیقا به این برسم که
ممکنه یکی چقدر بخواد کمکت کنه
و یکسال تمام خودش رو کنترل کنه
تا چهره ی واقعیشو نشون نده
هی ازت در مورد ساعت مطالعه بپرسه
حرف انگیزشی بزنه
اما در بزنگاه خودش رو نشون بده
و ذات اصلیش مشخص بشه
درگیر ادما نباش
درگیرِ تاییدشون نباش
درگیر بازیهاشون نباش
قبول شدی؟
هیچی مهم نیست دیگه
محکم مسیرت رو شروع کن
قبول نشدی؟
بازم مهم نیست.
دوباره بلند شو
پ ن: خواستین با ماهم درمیون بذارین نتیجه تونو
#همینجوری
👍4❤1👌1
[از قلم تا استتوسکوپ🩺]
ای بابا :)
شاید مصلحت همینه!
همون الویت یکو اوردم
به قول یکی چرخ زندگی اینجوری برام چیده سعی میکنم منم باهاش بچرخم فعلا تا اینکه زیرش له بشم تا ببینم بعدن چی میشه:))
شاید مصلحت همینه!
همون الویت یکو اوردم
به قول یکی چرخ زندگی اینجوری برام چیده سعی میکنم منم باهاش بچرخم فعلا تا اینکه زیرش له بشم تا ببینم بعدن چی میشه:))
مبارکتون باشه ایشالا بهترین ها براتون اتفاق بیفته🪴😍
❤3