Андрэй Лаўрухін пра каланіяльнасць пасля 1991 года
Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі выступу адказнага за навуку і адукацыю ў Прадстаўніцтве Андрэя Лаўрухіна падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Лаўрухін аналізуе каланіяльнасць і праблему сама-каланіялізацыі беларускай акадэмічнай супольнасці расійскім навукова-асветніцкім дыскурсам.
Ён тлумачыць ключавыя паняцці — каланіялізм, каланіяльнасць, дэкаланізацыю і дэкаланіялізацыю — і паказвае, чаму распад СССР і атрыманне незалежнасці не азначалі рэальнай дэкаланізацыі Беларусі.
Паводле даследчыка, савецкі досвед застаўся дамінуючым у беларускай універсітэцкай культуры, а арыентацыя на расійскую акадэмічную прастору працягвае вызначаць мову, стандарты і гарызонт магчымых рэформаў.
Лаўрухін таксама ставіць шэраг пытанняў пра магчымыя сцэнары дэкаланіялізацыі Беларусі — і пра тое, ці можа існаваць уласны, трэці шлях.
Гартайце карткі.
Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі выступу адказнага за навуку і адукацыю ў Прадстаўніцтве Андрэя Лаўрухіна падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Лаўрухін аналізуе каланіяльнасць і праблему сама-каланіялізацыі беларускай акадэмічнай супольнасці расійскім навукова-асветніцкім дыскурсам.
Ён тлумачыць ключавыя паняцці — каланіялізм, каланіяльнасць, дэкаланізацыю і дэкаланіялізацыю — і паказвае, чаму распад СССР і атрыманне незалежнасці не азначалі рэальнай дэкаланізацыі Беларусі.
Паводле даследчыка, савецкі досвед застаўся дамінуючым у беларускай універсітэцкай культуры, а арыентацыя на расійскую акадэмічную прастору працягвае вызначаць мову, стандарты і гарызонт магчымых рэформаў.
Лаўрухін таксама ставіць шэраг пытанняў пра магчымыя сцэнары дэкаланіялізацыі Беларусі — і пра тое, ці можа існаваць уласны, трэці шлях.
Гартайце карткі.
👍5
Алег Магалецкі: працэс дэканалізацыі расійскай імперыі не завершаны
Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі заснавальніка Free Nations PostRussia Forum Алега Магалецкага, якія ён агучыў падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Алег Магалецкі адзначае, што працэс дэканалізацыі расійскай імперыі, які пачаўся ў 1917 годзе і працягнуўся пасля распаду СССР у 1991 годзе, дагэтуль не завершаны.
Галоўныя тэзісы з выступу чытайце ў картках.
@revivalbelarus
Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі заснавальніка Free Nations PostRussia Forum Алега Магалецкага, якія ён агучыў падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Алег Магалецкі адзначае, што працэс дэканалізацыі расійскай імперыі, які пачаўся ў 1917 годзе і працягнуўся пасля распаду СССР у 1991 годзе, дагэтуль не завершаны.
Галоўныя тэзісы з выступу чытайце ў картках.
@revivalbelarus
👍4❤3
Павел Баркоўскі: Канстытуцыя мусіць быць працоўным дакументам
Дзень Канстытуцыі — гэта звычайна свята. Яно адсылае да асноўнага дакумента краіны, які гарантуе базавыя правы і свабоды людзям. Павел Баркоўскі, прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні, адзначае, што, на жаль, для Беларусі гэта сёння зусім не так.
«Пасля з’яўлення Асноўнага закона краіны ў 1994 годзе яго рэдакцыі падлягалі зменам, якія зрабілі магчымымі ўзурпацыю ўлады і парушэнне гарантаваных Канстытуцыяй базавых правоў і свабод.
Сёння для нас гэты дзень — як напамін пра неабходнасць вяртання да нармальнага жыцця, калі асноўны закон дзяржавы сапраўды выконваецца і забяспечвае інтарэсы людзей.
Можна шмат спрачацца над асобнымі палажэннямі гэтага закона: ці быць нашай краіне прэзідэнцкай або парламенцкай рэспублікай, якім чынам у будучыні мусіць быць надзейна гарантаваны падзел галін улады? Але галоўнае — гэта разуменне таго, што Канстытуцыя мусіць быць працоўным дакументам, а не прыгожай дэкларацыяй, за якой хаваюцца гвалт і адсутнасць закону.
Некалі нашы продкі стварылі адзін з першых канстытуцыйных дакументаў у Еўропе — Статут Вялікага Княства Літоўскага, і гэты дакумент быў настолькі спраўны, што доўгі час яшчэ выкарыстоўваўся нават пры маскоўскай акупацыі.
Беларусам варта памятаць пра свае карані і памятаць, што наш край здаўна быў рэспублікай пад знакам Закона і Канстытуцыі, і наша задача сёння — вярнуцца да гэтай спадчыны і аднавіць яе», — сказаў Баркоўскі.
Дзень Канстытуцыі — гэта звычайна свята. Яно адсылае да асноўнага дакумента краіны, які гарантуе базавыя правы і свабоды людзям. Павел Баркоўскі, прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні, адзначае, што, на жаль, для Беларусі гэта сёння зусім не так.
«Пасля з’яўлення Асноўнага закона краіны ў 1994 годзе яго рэдакцыі падлягалі зменам, якія зрабілі магчымымі ўзурпацыю ўлады і парушэнне гарантаваных Канстытуцыяй базавых правоў і свабод.
Сёння для нас гэты дзень — як напамін пра неабходнасць вяртання да нармальнага жыцця, калі асноўны закон дзяржавы сапраўды выконваецца і забяспечвае інтарэсы людзей.
Можна шмат спрачацца над асобнымі палажэннямі гэтага закона: ці быць нашай краіне прэзідэнцкай або парламенцкай рэспублікай, якім чынам у будучыні мусіць быць надзейна гарантаваны падзел галін улады? Але галоўнае — гэта разуменне таго, што Канстытуцыя мусіць быць працоўным дакументам, а не прыгожай дэкларацыяй, за якой хаваюцца гвалт і адсутнасць закону.
Некалі нашы продкі стварылі адзін з першых канстытуцыйных дакументаў у Еўропе — Статут Вялікага Княства Літоўскага, і гэты дакумент быў настолькі спраўны, што доўгі час яшчэ выкарыстоўваўся нават пры маскоўскай акупацыі.
Беларусам варта памятаць пра свае карані і памятаць, што наш край здаўна быў рэспублікай пад знакам Закона і Канстытуцыі, і наша задача сёння — вярнуцца да гэтай спадчыны і аднавіць яе», — сказаў Баркоўскі.
👍5❤3🥰3🖕1
Павел Баркоўскі: дзякуючы нам — Жыве Беларусь!
Мы святкуем Дзень Волі як свята незалежнай Беларусі насуперак навязванню нам каланіяльных традыцый з усходу, перапісванню памяці і засіллю сімвалаў савецкага мінулага ў грамадскім жыцці. Пра гэта ў сваім віншаванні да Дня Волі кажа Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі.
«Сёння 108-я ўгодкі абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі — першай незалежнай беларускай дзяржавы, дзякуючы якой мы і сёння маем уласную дзяржаўнасць.
Беларусы па ўсім свеце мусяць адзначаць яго самастойна, бо святкаваць гэты дзень у сваёй краіне публічна немагчыма праз рэпрэсіі, здзек і забарону нацыянальных сімвалаў, гісторыі, мовы і культуры», — адзначае Баркоўскі.
Ён нагадвае, што ў Беларусі пашыраецца спіс «экстрэмісцкіх» выданняў і фарміраванняў, пад пераслед трапляюць беларускія выдаўцы і гісторыкі, музыкі і дзеячы сцэны, журналісты і праваабаронцы, грамадзяне, якія выступаюць супраць працягу падтрымкі расійскай агрэсіі і рэпрэсій супраць уласнага народа.
«Дзень Волі — гэта прамень надзеі. Ён паказвае, што ў самых немагчымых варунках можна зрабіць цуд і даць магчымасці для ўласнага развіцця нацыі, што доўгі час існавала без уласнай дзяржаўнасці і не ўспрымалася нават асобным народам.
Дзякуючы энтузіязму і веры нашых продкаў, бацькоў-заснавальнікаў БНР, мы і сёння можам карыстацца гэтым правам — мець сваю дзяржаву і "людзьмі звацца". Для нас сёння вельмі істотна не пакідаць гэтую спадчыну, а рухацца далей.
Сёння ў свеце ведаюць пра Беларусь дзякуючы мужнасці, сіле і талентам саміх беларусаў. Мы паказалі свету сваю адданасць уласнаму шляху развіцця ў 2020 годзе і працягваем даводзіць нашу адметнасць нават у эміграцыі — сваімі даследчыкамі і артыстамі, актывістамі і ваярамі, палітыкамі і бізнесоўцамі.
Калі гэта свята немагчыма адзначаць у Беларусі публічна, на сімвалічным узроўні мы ўсе можам яго святкаваць разам. Мы можам памятаць пра гэты дзень, рабіць усё магчымае на індывідуальным узроўні, каб каштоўнасці незалежнасці і свабоды рэалізоўваліся вакол нас саміх і там, дзе мы можам на гэта паўплываць. І гэта могуць быць невялікія крокі, але з вельмі вялікімі наступствамі. Бо менавіта дзякуючы нам — Жыве Беларусь!», — сказаў Баркоўскі.
@revivalbelarus
Мы святкуем Дзень Волі як свята незалежнай Беларусі насуперак навязванню нам каланіяльных традыцый з усходу, перапісванню памяці і засіллю сімвалаў савецкага мінулага ў грамадскім жыцці. Пра гэта ў сваім віншаванні да Дня Волі кажа Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі.
«Сёння 108-я ўгодкі абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі — першай незалежнай беларускай дзяржавы, дзякуючы якой мы і сёння маем уласную дзяржаўнасць.
Беларусы па ўсім свеце мусяць адзначаць яго самастойна, бо святкаваць гэты дзень у сваёй краіне публічна немагчыма праз рэпрэсіі, здзек і забарону нацыянальных сімвалаў, гісторыі, мовы і культуры», — адзначае Баркоўскі.
Ён нагадвае, што ў Беларусі пашыраецца спіс «экстрэмісцкіх» выданняў і фарміраванняў, пад пераслед трапляюць беларускія выдаўцы і гісторыкі, музыкі і дзеячы сцэны, журналісты і праваабаронцы, грамадзяне, якія выступаюць супраць працягу падтрымкі расійскай агрэсіі і рэпрэсій супраць уласнага народа.
«Дзень Волі — гэта прамень надзеі. Ён паказвае, што ў самых немагчымых варунках можна зрабіць цуд і даць магчымасці для ўласнага развіцця нацыі, што доўгі час існавала без уласнай дзяржаўнасці і не ўспрымалася нават асобным народам.
Дзякуючы энтузіязму і веры нашых продкаў, бацькоў-заснавальнікаў БНР, мы і сёння можам карыстацца гэтым правам — мець сваю дзяржаву і "людзьмі звацца". Для нас сёння вельмі істотна не пакідаць гэтую спадчыну, а рухацца далей.
Сёння ў свеце ведаюць пра Беларусь дзякуючы мужнасці, сіле і талентам саміх беларусаў. Мы паказалі свету сваю адданасць уласнаму шляху развіцця ў 2020 годзе і працягваем даводзіць нашу адметнасць нават у эміграцыі — сваімі даследчыкамі і артыстамі, актывістамі і ваярамі, палітыкамі і бізнесоўцамі.
Калі гэта свята немагчыма адзначаць у Беларусі публічна, на сімвалічным узроўні мы ўсе можам яго святкаваць разам. Мы можам памятаць пра гэты дзень, рабіць усё магчымае на індывідуальным узроўні, каб каштоўнасці незалежнасці і свабоды рэалізоўваліся вакол нас саміх і там, дзе мы можам на гэта паўплываць. І гэта могуць быць невялікія крокі, але з вельмі вялікімі наступствамі. Бо менавіта дзякуючы нам — Жыве Беларусь!», — сказаў Баркоўскі.
@revivalbelarus
❤7❤🔥2👍1🔥1💩1
Тарас Бык: дэкаланізацыя — гэта працяглы працэс ачышчэння ад імперскіх практык
Дэкаланізацыя Расіі — гэта адзіны рэалістычны шлях да ўстойлівага міру. Пра гэта казаў Тарас Бык, член праўлення няўрадавай украінскай арганізацыі «Дэкаланізацыя», падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Паводле Быка, ідэя заключаецца ў адмове ад масквацэнтрычнага мыслення — або захаванне імперыі з узмацненнем дыктатуры, або яе хаатычны распад. Эксперт бачыць шырэйшы спектр сцэнарыяў, і ключавы з іх — дэкаланізацыя праз рэфедэралізацыю або кіраваную дэзынтэграцыю і з’яўленне новых дзяржаў.
«Украінскі досвед паказвае, што дэкаланізацыя — гэта працяглы працэс ачышчэння ад імперскіх практык. Пасля 2014 года Украіна праходзіць выразны шлях дэкамунізацыі і дэрусіфікацыі праз аднаўленне мовы і ідэнтычнасці.
Выхад з расійскага каланіяльнага ўплыву з’яўляецца працяглым і нераўнамерным працэсам, які залежыць ад інерцыі палітычных і элітных сістэм.
Напрыклад, Літва, якая знаходзілася больш за 170 гадоў пад расійскім каланіялізмам, здолела хутка інтэгравацца ў ЕС і НАТА. Украіна пасля 320 гадоў каланіялізму з 2014 года пачала актыўную дэкаланізацыю. Беларусь пасля амаль 200 гадоў пад каланіялізмам і здабыцця незалежнасці ў 1991 годзе фактычна вярнулася пад кантроль Расіі ў 1994 годзе. А шлях Башкартастану, які знаходзіцца пад каланіяльным уплывам больш за 450 гадоў, можа быць яшчэ даўжэйшым.
Імперыя трымаецца на страху, фінансавай залежнасці, ідэалогіі і інерцыі, але ўсе яны паступова руйнуюцца. Крах СССР паказвае, што распад імперыі з’яўляецца непазбежным, а дэкаланізацыя — неабходнай умовай незваротных змен.
Міжнародныя інстытуцыі (Еўрапарламент, ПАРЕ, АБСЕ) прызнаюць, што дэкаланізацыя Расіі з’яўляецца перадумовай дэмакратыі і міру.
Дэкаланізацыя Расіі азначае знікненне адной з ключавых геапалітычных пагроз і новыя магчымасці супрацоўніцтва з новымі краінамі, а для народаў і рэгіёнаў Расіі — свабоду і развіццё. Пытанне ў тым, наколькі змены будуць кіраванымі. Бо кіраваная дэкаланізацыя — гэта аптымальны сцэнар для ўстойлівага міру», — сказаў Бык.
@revivalbelarus
Дэкаланізацыя Расіі — гэта адзіны рэалістычны шлях да ўстойлівага міру. Пра гэта казаў Тарас Бык, член праўлення няўрадавай украінскай арганізацыі «Дэкаланізацыя», падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».
Паводле Быка, ідэя заключаецца ў адмове ад масквацэнтрычнага мыслення — або захаванне імперыі з узмацненнем дыктатуры, або яе хаатычны распад. Эксперт бачыць шырэйшы спектр сцэнарыяў, і ключавы з іх — дэкаланізацыя праз рэфедэралізацыю або кіраваную дэзынтэграцыю і з’яўленне новых дзяржаў.
«Украінскі досвед паказвае, што дэкаланізацыя — гэта працяглы працэс ачышчэння ад імперскіх практык. Пасля 2014 года Украіна праходзіць выразны шлях дэкамунізацыі і дэрусіфікацыі праз аднаўленне мовы і ідэнтычнасці.
Выхад з расійскага каланіяльнага ўплыву з’яўляецца працяглым і нераўнамерным працэсам, які залежыць ад інерцыі палітычных і элітных сістэм.
Напрыклад, Літва, якая знаходзілася больш за 170 гадоў пад расійскім каланіялізмам, здолела хутка інтэгравацца ў ЕС і НАТА. Украіна пасля 320 гадоў каланіялізму з 2014 года пачала актыўную дэкаланізацыю. Беларусь пасля амаль 200 гадоў пад каланіялізмам і здабыцця незалежнасці ў 1991 годзе фактычна вярнулася пад кантроль Расіі ў 1994 годзе. А шлях Башкартастану, які знаходзіцца пад каланіяльным уплывам больш за 450 гадоў, можа быць яшчэ даўжэйшым.
Імперыя трымаецца на страху, фінансавай залежнасці, ідэалогіі і інерцыі, але ўсе яны паступова руйнуюцца. Крах СССР паказвае, што распад імперыі з’яўляецца непазбежным, а дэкаланізацыя — неабходнай умовай незваротных змен.
Міжнародныя інстытуцыі (Еўрапарламент, ПАРЕ, АБСЕ) прызнаюць, што дэкаланізацыя Расіі з’яўляецца перадумовай дэмакратыі і міру.
Дэкаланізацыя Расіі азначае знікненне адной з ключавых геапалітычных пагроз і новыя магчымасці супрацоўніцтва з новымі краінамі, а для народаў і рэгіёнаў Расіі — свабоду і развіццё. Пытанне ў тым, наколькі змены будуць кіраванымі. Бо кіраваная дэкаланізацыя — гэта аптымальны сцэнар для ўстойлівага міру», — сказаў Бык.
@revivalbelarus
👍5🤮1
Адраджэнне pinned «Вітаем у новым Telegram-канале Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні! Гэты канал створаны для журналістак (-ў), даследчыц (-каў) і экспертак (-ў), якім важна сачыць за тым, што адбываецца ў сферах гісторыі, культуры, адукацыі, навукі і інфармацыі, а таксама…»
“Мы можам размаўляць пра будучыню без перакладчыкаў” — беларускія і ўкраінскія эксперты ў Кіеве пачалі працу над супольнай стратэгічнай камунікацыяй. Падзея адбылася ва ўкраінскім Інстытуце нацыянальнай стойкасці і бяспекі. Гэтая ўстанова разам з Прадстаўніцтвам у нацыянальным адраджэнні і Місіяй дэмакратычных сіл Беларусі ў Кіеве выступіла суарганізатарам мерапрыемства. У выніку былі распрацаваныя наратывы, якія лягуць у аснову стратэгічнай камунікацыі.
У сустрэчы прынялі ўдзел больш за 20 экспертаў, сярод іх — Павел Баркоўскі і Ірэна Кацяловіч ад імя Прадстаўніцтва, кіраўніца Місіі беларускіх дэмакратычных сіл у Кіеве Святлана Шаціліна, сацыёлаг і кансультант Офісу Святланы Ціханоўскай Генадзь Коршунаў, галоўная рэдактарка Media IQ Надзея Белахвосцік, спецыялістка ў тэмах дэкаланізацыі і ідэнтычнасці Аліна Герашчанка ды іншыя.
Украінскі бок прадстаўлялі дырэктарка Інстытута нацыянальнай стойкасці і бяспекі Рэна Маруцян, палітычны аналітык Яраслаў Чарнагор, дыпламат і былы амбсадар Украіны ў Беларусі Ігар Кізім, культуралагіня Наталля Крівда, медыяэксперт і дырэктар Інстытута франціра Яўген Глебавіцкі, палітолаг і журналіст Яўген Магда, сацыёлаг Дзмітрый Грамакоў ды іншыя.
“Камунікацыя з украінцамі захоўвалася ад пачатку поўнамаштабнай вайны, абодва бакі разумеюць, як важнай будзе супраца Беларусі і Украіны ў будучыні, але відавочна, камунікацыя становіцца ўсё больш канструктыўнай і прадуктыўнай”, — адзначыў прадстаўнік у нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі. Ён дадаў, што стратэгічная сесія ў Кіеве — толькі пачатак шырокай супрацы.
У сустрэчы прынялі ўдзел больш за 20 экспертаў, сярод іх — Павел Баркоўскі і Ірэна Кацяловіч ад імя Прадстаўніцтва, кіраўніца Місіі беларускіх дэмакратычных сіл у Кіеве Святлана Шаціліна, сацыёлаг і кансультант Офісу Святланы Ціханоўскай Генадзь Коршунаў, галоўная рэдактарка Media IQ Надзея Белахвосцік, спецыялістка ў тэмах дэкаланізацыі і ідэнтычнасці Аліна Герашчанка ды іншыя.
Украінскі бок прадстаўлялі дырэктарка Інстытута нацыянальнай стойкасці і бяспекі Рэна Маруцян, палітычны аналітык Яраслаў Чарнагор, дыпламат і былы амбсадар Украіны ў Беларусі Ігар Кізім, культуралагіня Наталля Крівда, медыяэксперт і дырэктар Інстытута франціра Яўген Глебавіцкі, палітолаг і журналіст Яўген Магда, сацыёлаг Дзмітрый Грамакоў ды іншыя.
“Камунікацыя з украінцамі захоўвалася ад пачатку поўнамаштабнай вайны, абодва бакі разумеюць, як важнай будзе супраца Беларусі і Украіны ў будучыні, але відавочна, камунікацыя становіцца ўсё больш канструктыўнай і прадуктыўнай”, — адзначыў прадстаўнік у нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі. Ён дадаў, што стратэгічная сесія ў Кіеве — толькі пачатак шырокай супрацы.
👍3💩1
Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні запусціла афіцыйны сайт.
Цяпер уся ключавая інфармацыя пра дзейнасць, праекты і ўзнагароды – у адным месцы: https://revivalbelarus.org/
На сайце можна знайсці:
• навіны і ініцыятывы;
• дзейнасць у кірунках мандату Прадстаўніцтва: у культуры, адукацыі і навуцы, гістарычнай памяці, моўнай і інфармацыйнай палітыках;
• стратэгічныя і актуальныя дакументы;
• імёны беларускіх і замежных дзеячаў, узнагароджаных медалямі АПК.
Тут можна быць не толькі чытачом, але і ўдзельнікам культурніцкіх рухаў. Напрыклад, вы можаце:
✔️прапаноўваць кандыдатуры асобаў на ўзнагароджанне;
✔️ далучацца да ініцыятываў;
✔️ дзяліцца ідэямі для праектаў і супрацы.
Таксама нагадваем, што за дзейнасцю Прадстаўніцтва можна сачыць у сацсетках: Instagram, Facebook, LinkedIn, Telegram.
📩 Для супрацы: revival@belaruscabinet.org
📩 Для медыяў: media.revival@belaruscabinet.org
Цяпер уся ключавая інфармацыя пра дзейнасць, праекты і ўзнагароды – у адным месцы: https://revivalbelarus.org/
На сайце можна знайсці:
• навіны і ініцыятывы;
• дзейнасць у кірунках мандату Прадстаўніцтва: у культуры, адукацыі і навуцы, гістарычнай памяці, моўнай і інфармацыйнай палітыках;
• стратэгічныя і актуальныя дакументы;
• імёны беларускіх і замежных дзеячаў, узнагароджаных медалямі АПК.
Тут можна быць не толькі чытачом, але і ўдзельнікам культурніцкіх рухаў. Напрыклад, вы можаце:
✔️прапаноўваць кандыдатуры асобаў на ўзнагароджанне;
✔️ далучацца да ініцыятываў;
✔️ дзяліцца ідэямі для праектаў і супрацы.
Таксама нагадваем, што за дзейнасцю Прадстаўніцтва можна сачыць у сацсетках: Instagram, Facebook, LinkedIn, Telegram.
📩 Для супрацы: revival@belaruscabinet.org
📩 Для медыяў: media.revival@belaruscabinet.org
👍4🤮1
📅 Роўна праз тыдзень — 30 красавіка — заканчваецца тэрмін падачы самых папулярных падатковых дэкларацый: PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38 і PIT-39.
І праз іх таксама можна падтрымаць беларускія арганізацыі за мяжой.
✨ Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні прапануе базу ініцыятываў у Польшчы, Літве, Эстоніі і Італіі, якім можна пералічыць частку свайго падатку.
Там ёсць культурныя праекты, сацыяльныя і праваабарончыя ініцыятывы, медыя і незалежныя платформы — усе тыя, каму нашыя ўнёскі сапраўды дапамагаюць працягваць сваю працу.
Падаць PIT можна кругласутачна праз:
➡️ Twój e-PIT
➡️ дадатак e-Urząd Skarbowy
Кожны ваш адсотак мае значэнне ✨
https://revivalbelarus.org/wp-content/uploads/2026/03/padatak_arhanizacyi.pdf
І праз іх таксама можна падтрымаць беларускія арганізацыі за мяжой.
✨ Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні прапануе базу ініцыятываў у Польшчы, Літве, Эстоніі і Італіі, якім можна пералічыць частку свайго падатку.
Там ёсць культурныя праекты, сацыяльныя і праваабарончыя ініцыятывы, медыя і незалежныя платформы — усе тыя, каму нашыя ўнёскі сапраўды дапамагаюць працягваць сваю працу.
Падаць PIT можна кругласутачна праз:
➡️ Twój e-PIT
➡️ дадатак e-Urząd Skarbowy
Кожны ваш адсотак мае значэнне ✨
https://revivalbelarus.org/wp-content/uploads/2026/03/padatak_arhanizacyi.pdf
👍2
🌍 1 і 2 траўня ў Варшаве пройдзе V Канферэнцыя беларусаў і беларусак свету.
Гэта адкрытая прастора, дзе можна будзе:
▪️ абмеркаваць важныя тэмы, сярод якіх — падыходы па захаванні беларускай ідэнтычнасці насуперак усім акалічнасцям;
▪️ падзяліцца досведам і знайсці адказы на агульныя выклікі;
▪️ пазнаёміцца і ўмацаваць сувязі паміж дыяспарамі.
Падзея будзе ладзіцца як афлайн, так і анлайн.
☘️ Ужо цяпер вы можаце азнаёміцца з праграмай канферэнцыі і зарэгістравацца на яе.
Убачымся на івэнце!
Гэта адкрытая прастора, дзе можна будзе:
▪️ абмеркаваць важныя тэмы, сярод якіх — падыходы па захаванні беларускай ідэнтычнасці насуперак усім акалічнасцям;
▪️ падзяліцца досведам і знайсці адказы на агульныя выклікі;
▪️ пазнаёміцца і ўмацаваць сувязі паміж дыяспарамі.
Падзея будзе ладзіцца як афлайн, так і анлайн.
☘️ Ужо цяпер вы можаце азнаёміцца з праграмай канферэнцыі і зарэгістравацца на яе.
Убачымся на івэнце!
Святлана Ціханоўская
V Канферэнцыя беларусаў і беларусак свету - Святлана Ціханоўская
V Канферэнцыя беларусаў і беларусак свету Гэта ўжо пятая канферэнцыя, на якой сустрэнуцца беларусы і беларускі з розных краінаў свету афлайн і анлайн, каб абмеркаваць актуальныя праблемы, знайсці рашэнні і вызначыць перспектывы, падзяліцца досведам і разам…
👍3🤮1
Павел Баркоўскі: “У Беларусі квітнее “духоўны Чарнобыль”.
Роўна 40 год таму адбылася адна з найбольш трагічных старонак беларускай гісторыі. Чарнобыльская атамная станцыя ў суседняй Украіне выбухнула і справакавала адну з найгоршых тэхнагенных катастроф чалавецтва. Гэта стала для беларусаў сведчаннем важнасці руплівага стаўлення да развіцця тэхналогій і прыкладам таго, як цынічная палітыка і хлусня дзяржавы можа адбіцца на здароўі і жыццях людзей. Спробы схаваць рэальнасць і паменшыць маштаб катастрофы вялі да неапраўданых чалавечых ахвяр. Іх наступствы мы адчуваем да сёння.
З падобным стаўленнем беларусы сутыкнуліся і ў нядаўняй гісторыі, калі ўлады ігнаравалі маштаб кавіднай эпідэміі, заніжалі колькасць ахвяр і правакавалі новыя заражэнні і смерці.
Гэтыя выпадкі яднае тое, што любая недэмакратычная сістэма застаецца непразрыстай і карумпаванай, калі гаворка заходзіць пра бяспеку людзей. Толькі дзяржава, урад якой фармуецца на аснове грамадзянскага волевыяўлення, насамрэч нясе адказнасць перад выбаршчыкамі за вынікі сваіх рашэнняў.
У Беларусі сёння сфера атамнай энергетыкі таксама застаецца непразрыстай. Пры будаўніцтве і эксплуатацыі АЭС у Астраўцы не дапускаюць незалежных экспертаў і не ўлічваюць меркаванне грамадства. Гэта можа здавацца далёкім, але мы расплачваемся за гэта анкалагічнымі захворваннямі, павышэннем дзіцячай смяротнасці і іншымі наступствамі.
У Беларусі таксама квітнее “духоўны Чарнобыль”: разбурэнне паняццяў справядлівасці і маралі, што вядзе да знікнення беларускай ідэнтычнасці.
Беларусы маюць права на годнае жыццё і кантроль дзяржавы ў тым, наколькі яна дбае пра грамадскі інтарэс і гатовая несці адказнасць за свае рашэнні!
Роўна 40 год таму адбылася адна з найбольш трагічных старонак беларускай гісторыі. Чарнобыльская атамная станцыя ў суседняй Украіне выбухнула і справакавала адну з найгоршых тэхнагенных катастроф чалавецтва. Гэта стала для беларусаў сведчаннем важнасці руплівага стаўлення да развіцця тэхналогій і прыкладам таго, як цынічная палітыка і хлусня дзяржавы можа адбіцца на здароўі і жыццях людзей. Спробы схаваць рэальнасць і паменшыць маштаб катастрофы вялі да неапраўданых чалавечых ахвяр. Іх наступствы мы адчуваем да сёння.
З падобным стаўленнем беларусы сутыкнуліся і ў нядаўняй гісторыі, калі ўлады ігнаравалі маштаб кавіднай эпідэміі, заніжалі колькасць ахвяр і правакавалі новыя заражэнні і смерці.
Гэтыя выпадкі яднае тое, што любая недэмакратычная сістэма застаецца непразрыстай і карумпаванай, калі гаворка заходзіць пра бяспеку людзей. Толькі дзяржава, урад якой фармуецца на аснове грамадзянскага волевыяўлення, насамрэч нясе адказнасць перад выбаршчыкамі за вынікі сваіх рашэнняў.
У Беларусі сёння сфера атамнай энергетыкі таксама застаецца непразрыстай. Пры будаўніцтве і эксплуатацыі АЭС у Астраўцы не дапускаюць незалежных экспертаў і не ўлічваюць меркаванне грамадства. Гэта можа здавацца далёкім, але мы расплачваемся за гэта анкалагічнымі захворваннямі, павышэннем дзіцячай смяротнасці і іншымі наступствамі.
У Беларусі таксама квітнее “духоўны Чарнобыль”: разбурэнне паняццяў справядлівасці і маралі, што вядзе да знікнення беларускай ідэнтычнасці.
Беларусы маюць права на годнае жыццё і кантроль дзяржавы ў тым, наколькі яна дбае пра грамадскі інтарэс і гатовая несці адказнасць за свае рашэнні!
🔥2
Павел Баркоўскі: «Вызваленне Анджэя Пачобута – гэта адначасова радасць і роспач».
Беларусь – дасюль адна з найгоршых краін паводле індэксу свабоды прэсы. Практычна ўсе беларускія незалежныя медыя не толькі выціснутыя за межы краіны, але і атрымалі ідэнтыфікатар “экстрэмісцкіх матэрыялаў і фармаванняў” на радзіме. Дзясяткі супрацоўнікаў СМІ знаходзяцца за кратамі і прызнаныя палітвязнямі. Гэта тая карціна, якая апісвае цяперашнюю сітуацыю ў Беларусі.
Вызваленне журналіста “Gazeta Wyborcza” Анджэя Пачобута сёння – гэта асабістая радасць за лёс мужнага чалавека і не зламанага грамадзяніна, але і роспач, што падобныя людзі зноў гвалтам выштурхоўваюцца за межы сваёй краіны. Рэжым Лукашэнкі дасюль – і не беспадстаўна – менавіта ў свабодных медыя бачыць для сябе найвялікшую пагрозу, таму каток рэпрэсій скіраваны перадусім на людзей слова – як журналістаў, так і пісьменнікаў, выдаўцоў і дзеячоў культуры.
Свабода Анджэя Пачобута доўга заставалася марай як для беларусаў, так і для палякаў. Таму вельмі радасна, што дзякуючы каштоўнай дапамозе амерыканскага спецспасланніка Джона Коўла і адміністрацыі ЗША ён знайшоў шлях на свабоду. Але пры гэтым хочацца нагадаць пра лёсы астатніх журналістаў. І разам з віншаваннем Андрэю моцна выгукнуць: “Свабоду Андрэю Аляксандраву!”, “Свабоду Дзянісу Івашыну!”, “Свабоду Ігару Ільяшу!”, “Свабоду Сяргею Сацуку!”, “Свабоду Аляксандру Ігнацюку!”, “Свабоду Паліне Піткевіч!”, “Свабоду Ціне Палынскай!”, “Свабоду КІрылу і Яніне Пазняк!”, а таксама свабоду ўсім журналістам, дзеячам культуры і навукі, якія дасюль незаконна ўтрымліваюцца ў месцах пазбаўлення волі ў Беларусі.
Дзякуючы вольным медыя Беларусь захоўвае свой інфармацыйны суверэнітэт і дае моцны рэсурс супраціву беларускаму грамадству.
Беларусь – дасюль адна з найгоршых краін паводле індэксу свабоды прэсы. Практычна ўсе беларускія незалежныя медыя не толькі выціснутыя за межы краіны, але і атрымалі ідэнтыфікатар “экстрэмісцкіх матэрыялаў і фармаванняў” на радзіме. Дзясяткі супрацоўнікаў СМІ знаходзяцца за кратамі і прызнаныя палітвязнямі. Гэта тая карціна, якая апісвае цяперашнюю сітуацыю ў Беларусі.
Вызваленне журналіста “Gazeta Wyborcza” Анджэя Пачобута сёння – гэта асабістая радасць за лёс мужнага чалавека і не зламанага грамадзяніна, але і роспач, што падобныя людзі зноў гвалтам выштурхоўваюцца за межы сваёй краіны. Рэжым Лукашэнкі дасюль – і не беспадстаўна – менавіта ў свабодных медыя бачыць для сябе найвялікшую пагрозу, таму каток рэпрэсій скіраваны перадусім на людзей слова – як журналістаў, так і пісьменнікаў, выдаўцоў і дзеячоў культуры.
Свабода Анджэя Пачобута доўга заставалася марай як для беларусаў, так і для палякаў. Таму вельмі радасна, што дзякуючы каштоўнай дапамозе амерыканскага спецспасланніка Джона Коўла і адміністрацыі ЗША ён знайшоў шлях на свабоду. Але пры гэтым хочацца нагадаць пра лёсы астатніх журналістаў. І разам з віншаваннем Андрэю моцна выгукнуць: “Свабоду Андрэю Аляксандраву!”, “Свабоду Дзянісу Івашыну!”, “Свабоду Ігару Ільяшу!”, “Свабоду Сяргею Сацуку!”, “Свабоду Аляксандру Ігнацюку!”, “Свабоду Паліне Піткевіч!”, “Свабоду Ціне Палынскай!”, “Свабоду КІрылу і Яніне Пазняк!”, а таксама свабоду ўсім журналістам, дзеячам культуры і навукі, якія дасюль незаконна ўтрымліваюцца ў месцах пазбаўлення волі ў Беларусі.
Дзякуючы вольным медыя Беларусь захоўвае свой інфармацыйны суверэнітэт і дае моцны рэсурс супраціву беларускаму грамадству.
👍6🤔1
🌍 Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні стала суарганізатарам V Канферэнцыі беларусаў свету ў Варшаве.
Сёлета ў імпрэзе ўзяло ўдзел каля 150 чалавек.
Падчас івэнту Прадстаўніцтва:
✔️ уручыла медалі «За плённую працу на карысць Беларусі» шведскай юрыстцы Сесіліі Экман, заснавальніку праекта Беларускай школы ў Варшаве Аляксандру Лозку, старшыні асацыяцыі RAZAM Berlin Марыі Рудзь; а таксама падзякі прадстаўнікам дыяспар у розных краінах;
✔️ дапамагло ў арганізацыі працы некалькіх рабочых груп, дзе абмяркоўваліся шляхі падтрымкі беларусаў замежжа. Асноўная ўвага была скіраваная на захаванне і развіццё нацыянальнай ідэнтычнасці насуперак асіміляцыі, паляпшэнне рэпутацыі беларусаў за мяжой і агульнанацыянальныя дыяспарныя ініцыятывы. Вынікі брэйнсторма сталі каштоўнай крыніцай ідэй для абнаўлення дзейнасці і пошуку новых кірункаў;
✔️ удзельнічала ў працы праграмнага камітэта: дапамагала з падборкай спікераў, мадэратараў і тэм для панэльных дыскусій.
"Канферэнцыя стала добрай пляцоўкай, дзе можна было абмяняцца карысным досведам, натхніцца дасягненнямі розных дыяспар, завязаць новыя кантакты, абмеркаваць уласныя праекты і напрацаваць ідэі на будучыню. Гэты івэнт быў перадусім для беларусаў замежжа — каб яны лепш каардынаваліся, падтрымлівалі ініцыятывы, якія ўмацоўваюць нашу ідэнтычнасць і бачнасць у свеце, і разам вырашалі штодзённыя праблемы: ад пратэрмінаваных пашпартоў да падачы дакументаў на адукацыю ці атрымання правоў кіроўцы. Усё гэта і робіць нас супольнасцю і глабальнай сеткай беларусаў свету", — падкрэсліў Павел Баркоўскі.
З вынікамі канферэнцыі можна азнаёміцца па спасылцы.
Сёлета ў імпрэзе ўзяло ўдзел каля 150 чалавек.
Падчас івэнту Прадстаўніцтва:
✔️ уручыла медалі «За плённую працу на карысць Беларусі» шведскай юрыстцы Сесіліі Экман, заснавальніку праекта Беларускай школы ў Варшаве Аляксандру Лозку, старшыні асацыяцыі RAZAM Berlin Марыі Рудзь; а таксама падзякі прадстаўнікам дыяспар у розных краінах;
✔️ дапамагло ў арганізацыі працы некалькіх рабочых груп, дзе абмяркоўваліся шляхі падтрымкі беларусаў замежжа. Асноўная ўвага была скіраваная на захаванне і развіццё нацыянальнай ідэнтычнасці насуперак асіміляцыі, паляпшэнне рэпутацыі беларусаў за мяжой і агульнанацыянальныя дыяспарныя ініцыятывы. Вынікі брэйнсторма сталі каштоўнай крыніцай ідэй для абнаўлення дзейнасці і пошуку новых кірункаў;
✔️ удзельнічала ў працы праграмнага камітэта: дапамагала з падборкай спікераў, мадэратараў і тэм для панэльных дыскусій.
"Канферэнцыя стала добрай пляцоўкай, дзе можна было абмяняцца карысным досведам, натхніцца дасягненнямі розных дыяспар, завязаць новыя кантакты, абмеркаваць уласныя праекты і напрацаваць ідэі на будучыню. Гэты івэнт быў перадусім для беларусаў замежжа — каб яны лепш каардынаваліся, падтрымлівалі ініцыятывы, якія ўмацоўваюць нашу ідэнтычнасць і бачнасць у свеце, і разам вырашалі штодзённыя праблемы: ад пратэрмінаваных пашпартоў да падачы дакументаў на адукацыю ці атрымання правоў кіроўцы. Усё гэта і робіць нас супольнасцю і глабальнай сеткай беларусаў свету", — падкрэсліў Павел Баркоўскі.
З вынікамі канферэнцыі можна азнаёміцца па спасылцы.
❤🔥2🤮1🤨1