حس میکنم توپم افتاده تو حیاط همسایه و با یه چاقو توی شکمش بهم تحویلش داده
حس میکنم اشتباهی توی چایی نمک ریختم
حس میکنم گلدون مورد علاقه مامانم رو شکستم
حس میکنم دست دراز کردم که سلام کنم اما چون بچه بودم منو ندیدن
حس میکنم پام یه پله رو جا گذاشته و ته دلم خالی شده
حس میکنم کل زندگیم خواب میدیدم دارم از ارتفاع میفتم پایین و هنوز هم به زمین نرسیدم.

سودای سرما

انتخاب ویژگی ام
انسانیم ازادگی
انقلاب ذهنم را میگذارم
به پای غروب پاییز
گر نبود ، نرسید پاییز
هیچ گاه از گرمای من دست نکش
فصل برداشت از شالیز
تمام تن درگیر جهش بذر از اشیانه
بیمه ام کن بی بهانه زیرکانه
به اغوشت با هزار بوسه ماهیانه
تو تمام سودای سرمایت معنا دارد
تو صدای سرمای سرت شیدا دارد
تو در قفس اوزان شبم نگاه دارم
عاشق شدم
تمام دنیا به کمر حلقه به گوش
در تو نگاه و در تو صدا و
شیدا میشوم ،نگاه میدارم

ارمین فلاح

https://t.me/arminfalah 🤍

وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد، بیش تر تنهاست. چون نمیتواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد…

📕 سمفونی مردگان
✍🏼 #عباس_معروفی

با سمفونی مردگانش زنده شدم
و می دونم قصدش از نوشتن این شاهکار و شاهکار های دیگه همین بوده

متاسفم
عباس معروفی از همه بیشتر به جهل جامعه واقف بود

فوتش رو تسلیت می گم....

" تلخ کنی دهان من، قند به دیگران دهی ،
نم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی "

چو تخته پاره بر موج
رها
رها
رها من...

زیبایی این عکس بوسه گردن نیست
بوسه موئه
مو=احساسات

با تو معنی می داد
زندگی در دل ما
پرچم تیرگی ماه شبم خاموش است
کاش پرواز کنیم
برویم سوی قطار
پشت هر دود کمی دود کنیم
ریل ها سینه ی ما
نه چراغی
نه غذایی
هیچی
آسمان قدرت نورانی خود را نگرفت
از در خانه ی ما
کاش انکار کنیم
عشق بی فرجامی
که تپش می زند اندر دل سنگ
دل ما سنگ بود
قطره ها دریا نیست
جوی آبی است که از چشم دلم جاری است

عشق بوسه خون بود
این تالار تا ابد لوپ سقوطه

يه کتاب حرف نزده دارم
یه دنیا کلمه
اما از مردم می ترسم
از جماعت قضاوت گر
از کسایی که سر من حتی بخاطر خود من داد زدند
من حتی از نوشته های خودمم می ترسم
کاش
یه روز
بشه نوشت
بشه از ته دل
حقیقت رو نوشت

نمیخوایم عزیزمون بمیره
تاحالا از خودمون پرسیدم نکنه تا الان هزار بار از تو مرده و ما نفهمیدیم؟

روی جملاتت کار نکن
تو خودت تاثیر گذارترین حرف دنیایی

متضاد مهربونی ظلم نیست
بی توجهیه

چه لطیف است پوست شادی
زیر پیراهن زبر غم

که زندگی دو سه نخ کام است
و عمر سرفه ی کوتاهی


حسین صفا

چه سرد است محتوای آشیانه های من. جنبش خزیدن لا به لای کلمات. پر از درک بی تناسب ها. عالمی دارد این آغوش. دلم برای متن های بی معنی تنگ شده. کلمات را شقه شقه باید کرد. نیازی به بودن حروف نیست. عشق مخلوط در خون جوهر می جوشد. جملات پرسه می زنند و من همینقدر برهم ریخته ام که تو مرا نمی‌فهمی...

"باید همواره مست بود، مسأله همین است!
باید مست باشی تا سنگینیِ رقت‌بارِ زمان را که بر شانه‌هایت سنگینی می‌کند و تو را در هم می‌شکند احساس نکنی. اما مست از چه؟ مست از شراب، شعر یا تقوا؛ هر طور که دل‌تان می‌خواهد... اما مست باشید."

👤 #شارل_بودلر