منم که می شکنم آخر
چو تخته های بی پارو
درخت باغ های شیرازم
بی ترنج ترین شاخه
دربلندترین حالت
فتاده ترین بازو
چنانچه می کشدم خانه
چنانچه می دردم اتاق
چه غمگسار است سکوت
چه ساکت است فرار

#ننوشته

مرگ را در ازای زندگی فروختم. که چه شود؟ به این پوچ گرایی برسم که خودم تکذيب کنم؟ دنیایمان سرخ و سفید، میان گوش هایمان لنگر می اندازد. در ازای سیاست های طولانی و کراهت های اجباری. اما ماییم که باید جهانمان را همچون دریا، پر از نوای ساحل کنیم. کاش دریایی درون ما بود...

بس آرزو که در دل من مرد
چون عشق‌های دور جوانی.
اما امید همره من ماند،
با من نشست در پس زانو،
تنها گریستیم نهانی!
-هوشنگ ابتهاج
#onepiece

بوی کتاب انگار تناسخ من در جهانی دیگر است.
میان نگاه های خسته می گذرم و خودم را به نمی دانم های بعدی می رسانم. چنگ زدن به سکوت پشت این شلوغی ها عجیب دلپذیر است. چشم های باد در نگاه خورشید پر حرارت بیرون می سوزد. نگاهم به کسی است که مرا از این حس جدا نمی‌کند. بی پرواترینم. بی پروا ترین مرد برای انسان های پر از گره؛ و عجیب با خودم خلوت میکنم تا نکند شور کاذب این جماعت بر من غلبه کند. من نگاه عینکی شکسته ام. دلتنگ ترین صفحه!

#ننوشته

حقیقتا wow

واقعیت سوگ با آنچه دیگران از بیرون می بینند بسیار متفاوت است. دردی در این دنیا وجود دارد که نمی توانید با شادی از تنتان بیرون کنید. به راه حل نیاز ندارید. نیاز ندارید سوگتان را پشت سر بگذارید. شما به کسی نیاز دارید که سوگتان را بفهمد و بپذیرد. به کسی نیاز دارید که وقتی درمیان وحشت سوسوزننده ایستاده اید و به حفره ای خیره می مانید که زمانی زندگی شما بوده است دست هایتان را محکم بگیرد.
بعضی چیز ها را نمی توان درمان کرد.
فقط باید آن ها را به دوش کشید.

همزمان دو جا زندگی می کنم
اینجا که منم و آن جا که تویی...

نقش و نگار دل من
آخرین لحظه ی شوق
در بلندای نفس
تو ترینی به صفت های بزرگ

خدا را شکر که من از هیچکس خدایی به ارث نبرده‌ام و آزادم هر طور میلم است خدایم را بشناسم.
خدای من مهربان و دلسوز و اندیشمند و بخشنده و پرتفاهم و شوخ‌طبع است.

📚بابا لنگ دراز
✍🏻 #جین_وبستر

این کار درستی نیست که از کمبود ها و مشکلات نسل ما دهه هشتادی ها و هفتادی ها
مزخرف ترین جمله ها و بی انگیزه ترین حرف ها رو برای جیب خودتون میزنید

حس میکنم توپم افتاده تو حیاط همسایه و با یه چاقو توی شکمش بهم تحویلش داده
حس میکنم اشتباهی توی چایی نمک ریختم
حس میکنم گلدون مورد علاقه مامانم رو شکستم
حس میکنم دست دراز کردم که سلام کنم اما چون بچه بودم منو ندیدن
حس میکنم پام یه پله رو جا گذاشته و ته دلم خالی شده
حس میکنم کل زندگیم خواب میدیدم دارم از ارتفاع میفتم پایین و هنوز هم به زمین نرسیدم.

سودای سرما

انتخاب ویژگی ام
انسانیم ازادگی
انقلاب ذهنم را میگذارم
به پای غروب پاییز
گر نبود ، نرسید پاییز
هیچ گاه از گرمای من دست نکش
فصل برداشت از شالیز
تمام تن درگیر جهش بذر از اشیانه
بیمه ام کن بی بهانه زیرکانه
به اغوشت با هزار بوسه ماهیانه
تو تمام سودای سرمایت معنا دارد
تو صدای سرمای سرت شیدا دارد
تو در قفس اوزان شبم نگاه دارم
عاشق شدم
تمام دنیا به کمر حلقه به گوش
در تو نگاه و در تو صدا و
شیدا میشوم ،نگاه میدارم

ارمین فلاح

https://t.me/arminfalah 🤍

وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد، بیش تر تنهاست. چون نمیتواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد…

📕 سمفونی مردگان
✍🏼 #عباس_معروفی

با سمفونی مردگانش زنده شدم
و می دونم قصدش از نوشتن این شاهکار و شاهکار های دیگه همین بوده

متاسفم
عباس معروفی از همه بیشتر به جهل جامعه واقف بود

فوتش رو تسلیت می گم....