ساعت نزدیک به شیش غروب
و من حس خفگی دوازده شب رو دارم
یا این گرفتگی‌ها زودرس شدن
یا دیگه توان کشوندن خودم به شب رو ندارم

◞⭑آن گاه که دیگر من از دنیا رفته‌ام، ماه زیبای آپریل موهای خیس از بارانش را پریشان می‌کند و تو دل شکسته بر روی پیکر بی‌جان من هم می‌شوی.
و من اهمیت نمی‌دهم.
چرا که می‌خواهم در آرامش به سر ببرم.
به سان درختان سرسبز، هنگامی که قطرات باران شاخه های نازک شان را خم میکند.
و من ساکت تر و سنگدل تر از اکنون تو خواهم بود.
یادداشت خودکشی-سارا تیسدل
@Sstrano

حیاطتونو برات دارک تر کردم...

با حیاط خونتون فیلم ترسناک ساختم

من اومدم خونه تون دزدی

من جن حیاطتونم
تو نمیتونی منو ببینی ولی من میبینمت

چراغ حیاطتونو روشن کردم تا همه چی به خیر بگذره

حیاطتونو به دلایل منطقی سانسور کردم

نترس ولی حیاطتون دموگورگن داره.

حیاطتون که بامزه‌س.

آخ آخ

ولی این قسمت وایب ترسناک تریه چهره ی فرد عصبیه انگار.

با اختلاف این قشنگ‌ترین چالشی شده که این چنل به خودش دیده

کنج دلت که بشینی
و نخ‌های پوسیده ی کف آن را که نگاه کنی
می‌بینی آسمانش بی‌رنگ است
ستاره‌هایش عصا به دست هستند
غافل غافل غافل
تو محکوم به دردهای نامعینی
محکوم به غرق شدن در خون خودت
که حبس در رگ‌های توست
و ذات تو این است
تو حبس در حبس بودن هستی!

من زمانی به ارزش‌ها و احساساتی دوخته شده بودم.
امروز که درحال از دست دادنشان هستم لخته‌های خون از تیکه‌های قلبم جدا می‌شود.