گفته بودی دیگر توان مراقبت از هیچ چیز را در خود نمی‌بینی.. نه حتی واژه‌ها،
که خانه را به همین خاطر بدرود می‌گویی؛
عذرها خواسته بودی و گفته بودی قصور از تو بوده.. و شاید اگر کسی با تو آنقدرها آشنا نبود باورت می‌کرد! من اما.. من در ورای واژگان تو، دخترکی را دیدم که همچنان مراقب بود، نه فقط مراقب واژه‌ها که حتی مراقب کسی که روزی او را در هم شکسته بود! من دیدم که شعرِ او چطور از بخت روزگار، چند مرتبه‌ای سهم من شدن و گوشه‌ای از دلم نشست، دیدم که میان کاغذها و قلم و واژگان.. او سخت در پی چه می‌گشت.
من می‌دانستم که رفتن تو نه از برایِ ضعفِ تو در مراقبت از او، که به خاطر ضعف او در نگاه داشتنِ تو بود.

کاش از نظر سیاسی و اقتصادی یه احمق بیشعور بودم اینجوری عصبانیت و دغدغه های کمتری رو متحمل می‌شدم.

چون قشنگ بود ببینید شمام

@TeensPlaylist

از بزرگ‌ترین اشتباهات زندگیم می‌تونم به سلام کردن اشاره کنم.

برگرد
اینجا برای تو هیچ چیز جز من و چشم‌های مغمومم نیست.

همراهان عزیز
بنده در راستای رضایت قلبی شما گام بر نمی‌دارم
و تا جایی که می‌شه دیگران رو در توهم خوب بودن و احساس رضایت کردن فرو نمی‌برم

وقتی می‌بینید انقدر حرف می‌زنم یعنی حالم داره خوب می‌شه

حس یخ زدن دستا و ناتوانی انگشتا برای تایپ>>>

اگر حوصله ندارید
سراغش ندارید
این آقا بی‌چارتون می‌کنه تا بتونید یک صفحه از کتابش رو بخونید

دلم می‌خواد مدت زیادی از عمرم رو به پرت و پلا گفتن بگذرونم
منتها دیدگاه دیگران از من به شکلی شده که انگار اجازش رو ندارم

توقع ندارن پرت و پلا از من بشنون

حداقل نه تو اون ابعاد که الان تو ذهنم دارم بهش فکر می‌کنم

مدت‌هاست کلاغم
و تنها سمت آشغال‌های براق می‌روم و از آن همه زباله ی انسانی چیزی جذبم ‌نمی‌کند