انسان:

شعرای دست و پا شکسته ی خودمم گوش بدید گاهی

دقیقا یکسال از این نوشته می‌گذره
و
چقدر من متفاوت شدم

حال بد انسان نوعی کلید است
که ما را از زنجیر چهارچوب‌ها رها می‌سازد
از خویش
از قید و بند‌های گذشته
انسانی که حالش گرفته مثل مستی صادق می‌شود!

معلومه که آره

چرا نمی‌شود خدا را بابت قدرت‌اختیار شکر کرد؟
بابت اینکه اختیار داریم به خودمان با محرماتش آسیب بزنیم
به هر حال
قدرت خلاف جهت رودخانه حرکت کردن هم شکرگزاری می‌خواهد.

#ننوشته

می شود ماند و فروریخت ز درد
میشود خنده ی گل را به تماشا ننشست
می‌شود دنیا شد
بی عدالت بشویم
شادیم تکه ی نانی است که تقسیم نشد
می‌شود محزون بود
چه کسی گفت که غم ممنوع است؟
میشود خنده ی لب را ببریم
برویم پیش خدا
گله ای پهن کنیم
درد خود را بتکانیم به هم
میشود قرمز بود
لکه خونی بشویم روی گلو
تا که انسان بشویم
چون که ادم ز ازل تنها بود

همینه که هست!

آتیش رفتنت هنوز نور خونهٔ منه

@TeensPlaylist

توی مکالماتم وقتی میگم «من» حالم از خودم به هم می‌خوره.
راجع به چیزای دیگه حرف باید بزنم
انقدر من برای چیه دیگه

این یه یادگاری کوچیکه از نمایشگاه کتاب امسال

بزنید دقیقه ۹ این ویدئو
(پخش زنده ی مصاحبه با نویسنده ی جوان برتر حوزه هنری بود)

http://www.telewebion.com/episode/0x67a9c25

چه‌طور بعضیا بعضی چیزاشون انقدر زیباست؟