هنوزم از شعر نوشتن بیزارم

اما شکوفه نداد
و فهمیدم
من خاک مناسبی برای او نیستم.

•حمید سلیمی

وقتی وسط ریاضی حل کردن آهنگ پلی می‌کنی

دارید کم کم به این نتیجه میرسید که ما برای روابط انسانی هنوز خیلی ناقصیم یا هنوز به شل و سفت کردن‌های مزخرفتون میخواید پافشاری کنید؟

لباس پلیس پدر را پوشید
تابلوی ایست دردستش بود
هویتش گم می‌شد
لای آستین گشاد پدر
و قد و قواره ی خامش
تابلو را می‌گرفت جلوی توفان
ایست
ایست
و توفان نمی‌ایستاد
پیش پناهش بر‌می‌گشت
خانه!
جایی که توفان شروع شده بود
و جلوی خانه می‌ایستاد
ایست
ایست
و خانه تکان نمی‌خورد
و خوشحال شد که خانه را نگه داشته
یادش رفت توفان را
یادش رفت لباسش که گشاد است
و یادش رفت
توفان مدت‌هاست از او گذشته
و او به خودش ایست می‌دهد

#ننوشته

آرایش سِحر کننده‌ات را
به غبار‌ها بفروش
به روشنایی آب
خونِ خزان لاک‌هایت را
به ظرافت انگشتت بفروش
بتاز بر آرامش درونت
رنگ چشم بزن به بوم صورتم
مرا در سیاه‌قلم دورشان گم نکن
مرا پشت در کمددیواری‌ها بیاب
جای بالشت چوب تختم شو
من لانه می‌کنم در گودی چشم تو
خودت را از انسان‌ها که عریان کنی
جامه‌ترین توام

می‌توانم انسان‌ها را از توجهی که خرج می‌کنند، بشناسم.

انسان برخلاف واقعیت، به احترام اعتیاد دارد.
واقعیت در زمان شادی آن هم برای هرزگاهی بد نیست.

امروز
جایی که ازش آرامش می‌گیرم