نویسنده ادبی زمانی شکوفا می‌شه که داستان بنویسه
داستان نویسی نقطه عطفی در نوشتنه
اگر فکر میکنید نویسنده ی خوبی شدید داستان بنویسید
تا تموم ایراداتتون مثل غده بزنه بیرون

انسان عاشق
برای آسودگی خیال معشوق هرکاری می‌کنه

حتی ترک کردنش

این حس غربت‌شبانه چرا روزها رها نمی‌کند مرا؟

اما اینکه گاهی از درد چشممان کور می‌شود درد بزرگتری است.

=
اگر بی‌ارزشه
دلیل نمی‌شه چیزای بی‌ارزش آزار ندن

ما "دائم النوستالژیک" هستیم
نوعی اعتیاد به غمِ گذشته داریم.
این اعتیاد پدیده‌ای ملی است..!


#چهار_مقاله
#محسن_نامجو

دیگر توان غمگین شدن ندارم
میان این غریبه‌های نزدیک
جایی امنی برای غم‌هایم نیست

دلبندان به اصطلاح نویسنده ی من
چرت و پرت و مزخرف می‌نویسن
ممبرارو رو هم میدونید که چطور زیاد کردن
اونوقت با اعتمادی به نفسی عجیب میان میگن کپی فقط با هشتگ اسمم
یا تفسیر می‌نویسن از متن‌های خودشون
و افرادی دوبرابر بی‌سر و پا تر از اون‌ها قربون صدقشون می‌رن

همینه دیگه
اونوقت بیایم غر بزنیم راجع به افول ادبیات فارسی

اگر کسایی که این رفتار رو با نوشته‌هاشون می‌کنن بهشون بر می‌خوره
اتفاقا می‌نویسم که بربخوره

و اینکه
من راجع به نوشته‌های خودم چیزی نمی‌دونم
تک تک شماها حق نقد کردن سرتاپای متنای منو دارید

حالم از این وضعیت و آدمای مزخرف خودشیفته به هم می‌خوره

نوشتن اکسیژن دوممه

ترجیح می‌دم موهام رو توی آسیاب سفید بکنم تا تجربه‌های مضحک.

روز نویسنده رو به تمام نویسنده‌های این‌جا تبریک می‌گم.

ننویسنده کیست؟
و چرا اسمم ننویسنده است.