این ترس همیشه با من خواهد ماند. هر روز خواهم ترسید که اگر بگویم خوب است، بد شود. اگر هم روزی جرئت کنم و این ترس را پس بزنم؛ واقعا بد می‌شود و خوب برای من نمی‌ماند. این ترس دیگر از من هم من‌تر شده است.

این قضیه‌ی افسردگی پاییزی که میگن چیه؟ ما همیشه افسرده‌ایم ولی پاییز حداقل هوا قشنگه.

شاید شما فکر کنید وقتی دو انسان پردرد با هم وارد یک ارتباط نزدیک میشن دردهای همدیگر رو میفهمن
به هم بیشتر گره میخورن
و این درک اشک‌ها باعث زیبایی زیاد اون رابطه میشه
اما شما کاملا در اشتباهید
وقتی دوانسان این چنینی با هم وارد رابطه میشن
فقط دردهای دنیا جای اینکه دو جای مختلف باشن
یک جا جمع میشن
و همدیگر رو می‌بوسن!

اون بارونی نیلی رو می‌بینید؟
اسمش نیلوفرکه
تنها لباسیه که براش اسم گذاشتم
بخاطر خاطرات و حس نزدیکی زیادم بهش


عکس بهتری هم نبود از نیلوفرک*

سلام
سیب‌ها را دوست دارم
چون عطرشان در تمام تنم می‌پیچند
آری. سیب‌های معطر و سرخ


«و از دیدگاه خیلی‌ها همچین نوشته‌ای و مشابه اون یک متن ادبی فاخره🌝»

طرفدارای ریک و مورتی
فصل هفت رو دیدید؟

خبر بد اینه که صدا‌پیشه‌ها عوض شده
خبر خوب اینه که اگر خبر بدی که گفتم رو نمیشنیدید شاید تغییر صدا رو نمیفهمیدید😀

من خیلی وقته درحال نوشتن رمان دومم هستم
منتها کنکور دست و پام رو بسته
و ترجیح دادم فعلا ادامش ندم

اما اگر می‌خواید خلاصه داستان رو بدونید
این وویس کافیه:

اصلا ذات آشفتگی همین پخش و پلا بودن است
چطور با وجود تمام انسجام‌های درونی و بیرونی با من حرف از آشفتگی‌ می‌زنی؟
انسان آشفته مثل برگ خشک وسط طوفانه.
حتی اگر آروم بگیره هم انسانی هست برای لگد کردن و پودر کردنش.

این خاطره بمونه به یادگار
کنار شما
و کسایی که از اول نوشتنش اینجا بودن

پرونده این رمان بسته شد!

حسم مثل یک عکسه
عکس کسی که بعد از یک خودکشی ناموفق تو بیمارستان بستریش کردن و از سُرُم دستش عکس گرفته و استوری کرده!

حس کسیو دارم که وسط سکس حوصلش سر رفته

گاهی باید به دور خود یک دیوار تنهایی کشید،
نه برای اینکه دیگران را از خود دور کنی
بلکه ببینی چه کسی برای دیدنت دیوار را خراب می‌کند؟!

#ژان_پل_سارتر

تنها مشکل این متن قید گاهیه.
فکر کنم همیشه قید مناسب تری باشه