ننویسنده‌ام.




مشخصه خط خودمه*
ریزه‌کاری‌هاش ایراد داره

احتمالا، بهترین متنی که تا الان نوشتم!


لطفا بخونیدش*

احتمالا دیدید که وقتی از نوشته‌های من تعریف می‌کنید من چقدر خوشحال میشم
چقدر ذوق میکنم
و نمونش رو بارها دیدید
یا روزی که رمانم تموم شد
قرارداد امضا کردم و مسیرشو ساختم گفته بودم بهترین روز زندگیم بود
و به طبع
هرچقدر که این منو خوشحال میکنه ممکنه آسیب پذیر هم بکنه
اینجوری نیستم که نقد نپذیرم
اتفاقا بارها ازتون خواستم نقد کنید تا بتونم اصلاح کنم
حتی گاهی اومدن و فحش دادن و رفتن و انقدر بیخیال برخورد کردم که طرف پشیمون شده
ولی
اگر فکر کنید این نوشته‌ها فقط چهارخط کلمه و نوشته کنار هم هست
من پژمرده میشم
اون‌هایی که با من حرف زدن میدونن من مدت‌هاست یادم رفته حرف زدن راجع به خودم رو و هرچی از حالم بخوام بگم توی نوشته هامه. من توقع ندارم همه درک کنن که نوشتن دلیل زندگی منه و اگر روزی دیگه نتونم بنویسم واقعا انگیزه ای ندارم برای دم و بازدم. ولی اینکه لگد کنید تموم حس و حال عمیق(یا مزخرفی) که من پای کلماتم می‌ریزم تا کمی، فقط کمی از حرف‌های نگفته ی من بیان بشن به قدری برای من غیرقابل تحمله که هیچ اختیاری دربرابرش ندارم.


و نمیتونم تحملمو بالا ببرم

یادتون نره

یکی مثل خودت بساز ازم
که بشم عین خیال تو*



-شاعر

من از تو سخت دلگیرم
تو از که سخت بیزاری؟



-حسین صفا

چقدر جدیدا ری اکشنا زیاد شده
درود بهتون

عمیقا خوشحالم که حواستون بهم هست…

من پریشان‌تر از آنم که تو زخمم بزنی


-شاعر

میدونستین تو افغانستان به چگالی میگن کثافت؟ :))))))))))))


✍MH.YGT
@Twite_hub

سلام
من یک عقده‌ایم
تو چطور؟

از سخت‌ترین کارای دنیا تقسیم کردن نارنگیه

نمیشه گفت چون ما از ناآگاه بودنمون آگاهیم پس نسبت به دیگران آگاه تریم

هر چه قدر ازت بخوام که بهش فکر نکنی، بیشتر میاد توی ذهنت. پس بیا چای بخوریم و بهش فکر کنیم تا تموم شه. فکر‌هاتو سر‌ بکش، مثل یک لیوان چای. این‌طوری تموم می‌شن و لازم نیست دنبال جا بگردی که قایمشون کنی یا از زیاد شدنشون بترسی.

از نظر بنده در نظر نگرفتن خوی حیوانی انسان می‌تواند کار بسیار غیرانسانی‌ای باشد.