#ننوشته


نفوذ می‌کنم به پائیز. من همیشه خواستار پرت شدن به فراسوی تعددها بودم. می‌خواستم فرای باران و افسردگی و زردی و لباس‌های گرم و نوشیدنی‌های داغ روی سنگ قبر رویا بنشینم. و انگار امروز که چشم‌هایم کور شده برای دیدن دیگران فهمیدم سنگ قبرم مدت‌هاست پشت برگ‌ها، جایی که کسی سر نمی‌زند و من آب باران ندارم برای شستن نوشته‌های این سنگ نفس می‌کشم. دستانم به امید پاییز هم قرار نگرفت!

تازگی‌ها فهمیدم من به شدت دربرابر ایگنور شدن شکننده‌ام
یعنی واقعا نمی‌تونم تحمل کنم وقتی کسی ایگنورم می‌کنه
آره
خلاصه که نقطه ضعف بدیه
#شب‌مرگی

چرا هیچکس این رو ندید؟

شاید بگید تئوری توطئه است ولی اینکه خبر برگشتن عمومی‌ها وسط اعتراضات شهریور اون هم یک شبه توسط مجلس تصویب بشه و چند روز بعد لغوش کنن
یه کم عجیب نیست؟
چون شدیدا تموم اخبار ممکن رو تحت شعاع قرار داد
#شب‌مرگی

زندگیم اکثر مواقع به روایت تصویر

هرترکیبی تو این دنیا ممکن بود
الا چرسی و رضا صادقی!

امروز یک جلسه نقد و بررسی حول محور این داستان شکل گرفت

و برای اولین بار یک منتقد به من گفت که ساختار داستانت عالیه!

من تکه های ذوقم*

شهریار اغراق به ۱۳ بودن داشت
و من میگم کاش ۱۳ بودم
نیستم
هیچم
هیچ

…

من‌و ببخش. من حس می‌کنم پیرم و حوصله‌ی حرف‌زدن با کم‌تر کسی رو دارم. من آدم خوبی نیستم. تنها جایی که مونده و هنوز می‌تونم یکم از خودم و حالم بگم، کانالمه اون هم از سر عادتی که به نوشتن دارم، وگرنه سکوت رو همیشه بهتر می‌دونم. من یادم نرفته تو رو، فقط اکثروقت‌ها نمی‌دونم چی باید بگم که درست باشه و کمک‌ت کنه. من‌و ببخش که نمی‌تونم بغل‌ت کنم و کنارت باشم. من خیلی وقته خودم‌و گم کردم و دیگه هم نمی‌خوام که پیدا بشم اصلا. وقت‌ت رو اینجا تلف نکن! برو کار زیاد داری.

مغموم

شهامتی برای بودن ندارم

خودفرافکنی درونی لازم نیست

اهمال اهمال اهمال