این صدا >>>>>>>>>

با تنفر مهربانی‌ها را می‌بوسم!

.

تو برای درد بودن من چه درمانی داری؟

چقدر دردناک است این مشکل
که همیشه برای فرار از دست یک "آدم"، به "آدم" دیگری پناه برده‌ایم ...
اعتیاد به آدم‌ها بدترین نوع اعتیاد است.
📚جاده انقلابی:
ریچارد ییتس

چایی سقاخونه بااختلاف یکی از خوش‌مزه ترین نوشیدنی‌های دنیاست

خداروشکر اتئیستم

#Amer
@RapgodNews | رپ گاد نیوز

بدبختی داریم به قران

دوباره می‌خوام رفتارهای احمقانمو شروع کنم
حس می‌کنم تمام تظاهرم برای یه انسان درست و پرشور بودن چرت محض بوده
خستگی فشار آورده
و لطفا بابت این من بودن بازخواستم نکنید و دلیل نخواین

این ها همه در کنار این که من برای خودم و دیگران فاقد اهمیت ترینم

اما یه وقتا باید چیزی ک نیاز دارم رو بکوبم تو صورت خودم و دیگران

هرچیزی که از غم نوشتم نامناسب بود. این جوهره ی وجود که دستانم را بسته و ذهنم را مخدوش کرده پاره ی تن من است. درحالی که من عشق را دروجودم می‌کارم تا ظاهر نگاه دیگران را گل‌افشان کند همان لحظه چنان نفرتی از حضورشان دارم که گلویم را خفه کرده. این دردهای بی‌انگیزه بغض‌های مرا پاره کرده. این اشک‌های ناقابل گریه‌هایم را بی‌ارزش کرده.
خدایا
من حتی نمی‌دانم ارزش گریه و اشک‌هایم را کدام شب گم کردم و دیگر پیدا نشد.
روزگاری سوار هواپیمای تفکرات فکر می‌کردم بال دارم و بعدها تهوماتم را معلوم نیست کجا بالا آوردم. چقدر مفلوک بودن بر من غلبه کرده که امروز بی‌لغت ترینم. حس می‌کنم حتی اگر مداد را در دهانم بتراشم چیزی برای نوشتن نیست.
می‌میرم و لبخند می‌زنم
می‌میرم و بلند می‌خندم
می‌میرم و راه می‌روم
می‌میرم و می‌دوم
و دل من در سینه بیهوده می‌میرد بدون این‌که بتوانم آخرین نفس‌هایش را با دلیل زندگی کند
دلم می‌خواست داد بزنم اما سرم مدت‌هاست زیر آب حقایقی رفته که هیچ‌وقت قرار نیست بفهمم چقد حقیقی هستند جز اینکه خرد شده‌ام. قطعه‌هایم را دست لطیف کدام احساس یک روز نچسباند که امروز این چنین پراکنده‌ام؟

به خدا من تو چشم همه شما دیدم انقلاب

این همه نصفه بودنم در خودم را با کدام زخم کامل کنم؟

یک متوهمم که درمیان متوهم‌ها زندگی می‌کنم

.

این آدم یکی از انسان‌هایی بود که دوستش داشتم. مطالبی که می‌گفت رو دنبال می‌کردم و احترام زیادی برای بازخوردهاش داشتم

اما


متاسفم برای خودم که میبینم این کلمات به ظاهر محترم چطور وقف توهین می‌شه. درحالی که کل بشریت هرروز و هرروزه خون بوده و مرگ.
و یک سری فقط اسلام به چشممون سرخ تر جلوه داده

دیروز به آن شکل اعتقادات من مظلوم بود

امروز هم این چنین بین عزادارن به ظاهر‌ واقعی و غیرخودی‌ها مظلوم است

چقد سخت است یک سیاه پوش محزون را گوشه‌ای از دنیا مشغول عزاداری فردی دیدن که دلش با این حال آرام می‌گیرد؟

من نمی‌دونم این حسین چه افسانه و دروغی است که اربعین بیست میلیون نفر فقط حرمش سراغش میرن؟!

از فاز مبلغ بودن میام بیرون
از فردا همون چرت و پرتای عادی همیشگی رو میذاریم!
ممنونم ک تحمل کردید

قول داده بودم که خیره نشم…