از روزبه بهمانی خوشم نمیاد ولی یکی از شعراش حقیقتا قشنگه:
تو رو آرزو نکردم ته تنهایی جاده
آخه حتی آرزوتم واسه من خیلی زیاده
تو رو آرزو نکردم این یعنی نهایت درد
خیلی چیزا هست تو دنیا که نمیشه آرزو کرد
تو رو تا یادمه از دور از همین پنجره دیدم
بس که فاصله گرفتی به پرستشت رسیدم
تو رو آرزو نکردم ته تنهایی جاده
آخه حتی آرزوتم واسه من خیلی زیاده
تو رو آرزو نکردم این یعنی نهایت درد
خیلی چیزا هست تو دنیا که نمیشه آرزو کرد
تو رو تا یادمه از دور از همین پنجره دیدم
بس که فاصله گرفتی به پرستشت رسیدم
ننویسنده
میریم که خیلی قوی داستان جدید رو استارت بزنیم
نویسندهها تو فضاهای بسته و افسرده و با یه فنجون قهوه و دود مینویسن
همچنین نویسندهها:
همچنین نویسندهها:
ننویسنده
میریم که خیلی قوی داستان جدید رو استارت بزنیم
این داستان شاید بهترین داستانم نباشه
ولی قطعا مهمترینشه
چون پروژه مستقیما از بزرگترین نهاد هنری تهران دستم رسیده
ولی قطعا مهمترینشه
چون پروژه مستقیما از بزرگترین نهاد هنری تهران دستم رسیده
Forwarded from A cup of coffee,me and you
علی اکبر صادقی
هنرمند نوگرای سورئالیسم
هنرمند نوگرای سورئالیسم