من همینم که نیستم.

مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند
بهر این ‌یک ‌قطره خون‌، ‌صد رنگ ‌توفان ریختند

زین گلستان نی خزان در جلوه آمد، نی بهار
رنگ وهمی از نوای عندلیبان ریختند

خار‌ بستی کرد پیدا کوچه‌باغ انتظار
بس که مشتاقان به جای اشک مژگان ریختند

تهمت دامان قاتل می‌کشد هر گل ز من
چون بهار از بس که خونم را پریشان ریختند

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عشق
روز اول رنگ این ویرانه ویران ریختند

نیستی عشاق را رفع ‌کدورت بود و بس
از گداز، این شمع‌ها گردی ز دامان ریختند

بیش از این نتوان خطا بستن بر ارباب‌ کرم
کز فضولی آبروی ابر نیسان ریختند

سجده‌گاه همت اهل فنا را بنده‌ام
کآبروی هرچه هست این خاکساران ریختند

شبنم ما را درین‌ گلشن تماشا مفت نیست
صد نگه شد آب ‌تا یک چشم حیران ریختند

از گداز پیکرم درد تو گم کرد آشیان
شد ستم بر ناله ‌کآتش در نیستان ریختند

دست و تیغی از ضعیفی ننگ قتلم برنداشت
خون من چون اشک بر تحریک مژگان ریختند

قابل آن آستان کو سجده تا نازد کسی
کز عرق آنجا جبین بی‌نیازان ریختند

نقد عمر رفته بیرون نیست از جیب عدم
هرچه از کاشانه کم شد در بیابان ریختند

تا توانم گلفروش چاک رسوایی شدن
چون سحر بیدل ز هر عضوم گریبان ریختند

-بیدل

معرفی کتاب مادرِ پسر

موریاک، کسی که طبقه بورژوا رو به چالش می‌کشه و در این کار تخصص داره.
حالا تو کتاب مادرِ پسر افرادی از این طبقه رو می‌بینیم که درعین حال که داخل پول شیرجه می‌زنن به فلاکت افتادن
این فلاکت از جنس عشق و مرگه
بنیادی‌ترین مسائل انسان از ابتدا
که البته باعث موندگاری اثر شده

من هیچوقت تو زندگیم نفر دوم نبودم
من هرجا بودم یا نفر اول بودم یا نبودم
من حتی تو مغازه ای که از دیروز مشغول به کار شدم و امروز روز دومم بود نفر اول بودم
میدونم فکر زشت و بدیه ولی از دستم کاری برنمیاد

میان تفاسیر و معانی عمیق تکراری، شکوفه درخت چند ساله ی حیاط پدربزرگ بوییدنی‌تر می‌شود.

من از این انتظار
از این انتظار افتضاح
از این آدمای تو خالی پر سروصدا
حالم بهم می‌خوره
من یه کبودی‌ام رو گونه واقعیت
از این که باشم روشنگر عصر جاهلیت
از سیستم کل دنیا
حکومت‌ها از لفظ حاکمیت حالم بهم می‌خوره
از این غمی که تو خونس
از اینکه می‌دونم این حرفا بیهودس
از این عکسای بچه باحالا
با یه سیگار و یه نگاه به دور دست
حالم بهم می‌خوره

هرچقدر آدم بخوای هست درون خودت.


-قاف

ترجمه بد خوندن:


به نظرم اگر یه کتابی رو می‌گیرید و می‌بینید ترجمش بده
به زور ادامش ندید
اگر راه تعویض داره عوض کنید
اگرم نداره اون رو خیلی شیک بذارید تو کتابخونتون و برید پی‌دی‌اف بخونید
تو کتابخونه مدرسه شهر یا هرجایی بخونید
از یکی امانت بگیرید
اگرم ریچید که برید یکی دیگه بخرید (این برای من قفله☕️)
خلاصه خودتون رو عذاب ندید

سال‌ها بعد درصورت حضور:

فرزند عزیزم ؛

اگر واقعا انقدر تنهایی که پیش «من» اومدی من هرچیزی که می‌تونم رو دراختیارت می‌ذارم تا با هم سرپناه بسازیم.

مردمی که به خانه‌های تاریک و بی‌دریچه عادت کرده‌اند، از پنجره‌های باز و نورگیر، گریزان هستند؛ آخر چشمشان را می‌زند و خسته‌شان می‌کند. جنگ با افکار پوسیده، دشوارتر از جنگ رودررویِ جبهه‌هاست.


مجید واعظی

بله چشم‌ها می‌تونن پر از حس و حرف و عمق باشن ولی نه هر آدمی. واقعا نه هر آدمی

منطقی بودنمان افاقه نکرد
چه جنون باورپذیری ساختی

در یک جیب پالتوم مرگ و
در جیب دیگرش زندگی را گذاشتم

چقدر چیزهای دوست داشتنی و نفرت‌انگیز در این دنیا وجود دارد…

در یک جیب پالتو‌م عقلم را و در جیب دیگر قلبم را گذاشتم
اینگونه بود که توانستم قدم بزنم…


احمد ارهان

#ننوشته

یه داستان به این لیست اضافه کردم.

تمام داستان‌های کوتاه و بلند من:

۱.قهرمان

۲.عروسک چوبی

۳.کاشی خونی

۴.چهره سکرآور باران

چهره سکرآور باران نسخه صوتی

۵.یک خانه کف دریای مدیترانه

۶.کبک

۷.بهمن بوی اسفند می‌دهد

۸.وصیت حقیقی

۹.رمان این‌جا کلمات بی‌معنی‌ست

۱۰.بی‌ارزش و احمق و محدود

۱۱.چنار

۱۲.آینه

۱۳.فیزیک