دومین سالگرد آقا کیان پیرفلک تو سر تمام مسئولین جمهوری اسلامی بخوره

کلاسمون

از نقاشش خیلی خیلی ممنونم و تاابد برام خیلی خیلی ارزشمنده.

‍ ‍
چه چیز میانِ آدم‌ها عوض شده؟
نمرة کفش‌ها، نمرة عینک‌ها، رنگِ لباس‌ها
یا رنج  که هیچ تغییری نمی‌کند؟

آیا مُـردنِ آدم‌ها
اخطار نیست؟
چرا آدم‌ها خود را به گاوآهنِ فلسفه می‌بندند؟ 
چه چیز جز ما در این مزرعه درو می‌شود
چه چیز ؟
من از پیچیده‌شدن در میانِ کلمات نفرت دارم
چه چیز ما را از این توهّم ــ زنده بودن ــ
از این توهّم‌ ــ مُردن ــ نجات خواهد داد

شهرام شیدایی

احساس می‌کنم وجود زنان پر از مخدرهای گوناگون و مشروب‌های مختلف است. اما در هر مرد تنها یک نخ سیگار نیمه‌شب آرام می‌سوزد.


-

اسمشم میذارم صوفی

و این دست حرف‌ها و انسان‌ها همه چیز را به گوه می‌کشند.

یکی این رو فرستاد و گفت با دیدن اون تابلو یاد این تیکه از کتابم افتاده.
فکر نمی‌کردم یه روز تو نگاه شهر جریان داشته باشم.
فکرشم نمی‌کردم انقدر برخلاف جسمم وجود داشته باشم.
ازتون ممنونم(علی‌الخصوص عکاس)

بسیار فریدونم و کمی فرخزاد.

بلدرچین ظهر از خواب بیدار شد. از دیشب خوابش نبرده بود و تا دم‌دمای اذان صبح برای آسمان شب روضه خوانده بود. بلدرچین شب‌ها خوابش نمی‌برد.
در آینه خودش را نگاه کرد. موهای آشفته‌اش را آشفته‌تر کرد. بلدرچین از شانه‌های طاووس متنفر بود. صبح علی الطلوع مرغ و خروس‌ها دانه‌هایش را خورده بودند و چیزی برایش نمانده بود. کبوتر‌ها پروازشان آسمان را پر کرده بود و جایی برای بال‌های کوچک بلدرچین نبود. کسی زحماتش را تحویل نمی‌گرفت. کسی تخم بلدرچین نمی‌خورد. قدش به ظرف آب نمی‌رسید.
اما شب که می‌شد می‌رفت کنج لانه. آواز خودش را می‌خواند. جایی که خفاش‌ها به او گوش می‌کردند.
بلدرچین هرروز بیشتر گرد می‌شد؛ کسی چه می‌داند؟ شاید بلدرچین درونش بزرگ‌تر شده بود.

ناتوان از تنها بودن. ناتوان از تنها نبودن.
‏چه عجیب؛ آدمی هر دو را می‌پذیرد.

- ‏آلبر کامو

داستان جدید من و مادربزرگم اینطوریه.
از این قراره که همیشه میگفت موهات رو کوتاه کن. حالا اینم جایزه کوتاه شدن موهامه😂😂😂❤️


(لازم به ذکر هست که من جنون نون برنجی دارم و همتون رو به نون برنجی می‌فروشم)