عرضم به خدمتتون که چندروزی هست که مشغول مطالعه کتاب وقتی نیچه گریست از اروین د یالوم عزیزم هستم با ترجمه خوب خانم غلامرضانژاد.
داستان شروع خیلی خیلی خوبی داره. شخصیت پردازی های جذاب و دوست‌داشتنی که باهاشون می‌شه همراه شد(البته به جز فروید و خود نیچه.)
حدود ۲۰۰ صفحه مطالعه کردم و ببینید رسما کفرم رو درآورده و حالا حالا‌ها دوباره سراغش نمی‌رم. شاید یه روز که حوصله بیشتری داشتم.
کتاب اصلا رمان نیست. در قالب رمان تفکرات نیچه نقد می‌شه و یالوم نظریات روانشناسانه می‌ده.
وای
رسما وسط خوندنش داد کشیدم از دست دیالوگ‌هاش.
دیالوگ‌ها قتل‌عام شدن تا به هدف روانشناسی یالوم برسند.
واقعا قتل عام شدن.
اگر حوصله ی خیلی زیادی برای تحمل کردن تفکرات نویسنده و مقابله با نیچه رو دارید بخونیدش ولاغیر.

بعد از ناامیدی از «وقتی نیچه گریست» رفتم سراغ دایی‌جان ناپلئون. ببینید
۲۰ صفحه خوندم
این کتاب
ماااااهه

کاش همه چیز مثل انگشتان تو بود. کوچک و ساده و زیبا.

V for vendetta

ببینیم؟ بله. اما با گله و غرغر.

علتش هم تو وویس پایین:

#معرفی_فیلم

بدون اسپویل!!!


در این وویس
ارجمند=بدترین فحش‌ها

مادربزرگم زنگ زده میگه پاشو بیا داره شرک ۲ رو می‌ده بشینیم با هم ببینیم…
گفت دیشب شرک یک رو تنها دیدم خودم گفتم دو رو با تو ببینم
مادربزرگم واقعا از یه سیاره ی دیگه است🔥

این یه پیام هست که شاید برای بعضیا مهم باشه

این توضیحاتم راجع به فیلم‌ها و کتاب‌ها رو می‌خوام کمی منظم‌تر جلو ببرم. به همین منظور حس می‌کنم به یک تیم تحلیل نیاز دارم که یک محتوای ارزشمند تولید کنه.
در رابطه با «کتاب، فیلم و سریال» و در مرحله دوم چیزهایی که درونش تخصص دارید
اگر کسی علاقه‌مند هست که یک تیم جمع و جور راه بندازیم و بشینیم پای این تحلیل‌ها
خیلی خوشحال می‌شم که جلو ببریمش.

از سری افکار قارچی

حس می‌کنم پوسیده‌ام. این‌جا جنگل است. من از جنس درختانم و از آن‌ها دور. بدون هیچ موریانه‌ای برای خلاصی و متعهد به نمی‌دانم کدام مکتب فلسفی. آخر مگر چوب‌ها هم فکر می‌کنند؟

همه انسان‌ها و روابط با اون‌ها مثل هم نیستند. لطفا باهرکس براساس نیاز ارتباط رفتار کنید.

از سری افکار قارچی
قسمت دوم

این اصطلاح مال من بود…
ولی خب
چوبک ۵۰ سال پیش ازش استفاده کرده
پس مال چوبکه؟
یا مال منی که نمیدونستم مال چوبکه…
ای خدا یه چیزی هم داشتم باید ازم میگرفتی

زیر و بم زیرزمین

جناب سلینجر، من یک ناتور دشت درون دارم که بسیار در وجودم پررنگه.

از سری افکار قارچی
قسمت سوم


به امید آزادی