#نون_نوشتن
نون هفتم

-محمودخان دولت آبادی

زندگیم ریخت و پاشه مثل اتاقم
مثل این فیلما که آخرشم نمی‌فهمی کی به کیه
حیفه وقته
ولی وقتی وقتت قد همین یه فیلمه
باید کار بکشی از مغزت
ببینی چی به چیه
من از بس فکر کردم نمونده واسم ریه دیگه


-کابوس

اوکتبر؟
خیر!
بوی ماه مدرسه و دانشگاه و کوفت و زهرماره.

اینجا خاورمیانه است جنوب شهر کل دنیا

من که تحلیل‌گر نیستم و امیدوارم همه‌چیز به خیر بگذره اما یک چیزی رو خوب می‌دونم. از زمانی که نسل ما به دنیا اومد تورم‌های وحشتناک اقتصادی شروع شد. انگشت کردن ایران توی سوراخ تمام مناطق خاورمیانه شروع شد. درنهایت چه نتیجه‌ای دیدیم؟
نسل ما دائما وسط یک اندوه گسترده بوده که تمام آرزوهاش زیر پرچم این کشور له شده و هرچقدل جلوتر هم رفتیم از بین خود ما جوون‌های بیشتری رفتند زیر خاک.
ما نسلی بودیم که همیشه پدران خسته و مادران غصه‌دار داشتیم و خوشی‌هامون رو درابعاد خنده‌های کوتاه می‌ساختیم.
حالا جنگ؟
مضحکه!
مگه رمقی برامون گذاشتند که حالا چنین چیزی هم روی سرمون خراب بشه؟

هرروز تجاوز می‌‌شه خونی شورت مرزا