هنرمندی که آثار خودش رو خیلی جدی بگیره دیگران آثارش رو جدی نمی‌گیرن.

#ننوشته

تمام داستان‌های کوتاه و بلند من:

۱.قهرمان

۲.عروسک چوبی

۳.کاشی خونی

۴.یک خانه کف دریای مدیترانه

۵.کبک

۶.بهمن بوی اسفند می‌دهد

۷.وصیت حقیقی

۸.رمان این‌جا کلمات بی‌معنی‌ست

۹.بی‌ارزش و احمق و محدود

۱۰.چنار

۱۱.آینه

۱۲.فیزیک

این کل نوشته‌های من و به نوعی تموم زندگی منه

متشکرم.

من اصلا یکی از سختیای زندگیم اینه که دارم دیدن فیلم
وقت گذاشتن برای سریال
و مطالعه ی کتاب رو
زمانش رو با هم هندل می‌کنم
واقعا کار سختیه

من بسیار سعی کردم رویم را برگردانم تا چشمانم به خرابه‌ها نیفتد. هر طرف که نگاه می‌کردم خرابه بود و حاکمی بر خرابه‌ها حکومت می‌کرد.
چشمانم را بستم. این سیاهی پشت چشمان بسته هم مرا یاد لباس عزای مادران این سرزمین انداخت.

ببینیم چی می‌شه.

انسان‌ها معمولا قدر فایده رو می‌دونن نه قدر حضور رو. ما باید قدر حضور رو هم بدونیم. صرف بودن! نه فقط فایده.
می‌دونید اولین بار کی من فرق حضور و فایده رو فهمیدم و متوجه شدم باید از هر دو اونها لذت ببرم؟
وقتی یه پتو بلااستفاده کنارم بود و مادرم می‌خواست اون رو جمع کنه و من مقاومت کردم…

بالاخره ما سرما رو هم دیدیم

The Sopranos
سریال
توضیحات این سریال توی وویس پایین:

#معرفی_فیلم

سوپرانوز رو ببینیم یا نه؟


پ.ن: کمی چشمم کور بود و بررسی آن‌چنان مفیدی نیست ولی خب شما گوش بدید تا متوجه حرفام بشید.

#نون_نوشتن
نون هفتم

-محمودخان دولت آبادی