یک‌بار حساب نیست. یک‌بار با هیچ فرقی ندارد.


-میلان کوندرا

Presumed innocent

ارزش دیدن داره؟ بله!


در رابطه با این مینی سریال حرفای زیادی زده شده.
ولی من اونایی که خودم دیدم رو می‌گم.
شاید یکی از قوی‌ترین شروع‌های ممکن و یکی از بهترین اپیزود اول‌هایی بودم که تو عمرم دیدم. پایان‌بندی سریال هم یکی از متفاوت‌ترین پایان‌بندی‌های ممکن بود(منظورم خود پایان پرونده نیست. منظور سکانس آخره.)
طبق چیزی که داخل رمان هست کمی پردازش ضعیف بوده نسبت به کتاب بخاطر اینکه اپل نیاز داشته ۸ قسمت ازش سریال دربیاره فقط.
بازیگر‌ها فوق‌العاده بودن! بهترین‌ها برای نقششون
کمی فضاسازی و دوربین‌ها خسته کننده و تکراری و با موسیقی نه چندان جذاب
اما از نظر روایت و داستان واقعا دوستش داشتم.
ببینیدش.

#معرفی_فیلم

ایشون انار کوچولو یا همون میوه گواوا هست.

روز اول درس‌خوندنم بود و الان مدت زیادیه می‌گذره.
عین برق و باد!

دو هفته بعد:

عمیقا دلم می‌خواست خودخواه باشم تا اینکه شبیه یه آدم خودخواه دیده بشم و این‌طور نباشم.

خوشبختی تمایل به تکرار است.

-میلان کوندرا

نقاطی از زندگی، انسان هرچقدر به اطراف نگاه می‌کند ردی از خود نمی‌بیند. انگار او «هیچ» شده. اهمیتی هم ندارد چقدر شاد، غمگین، ناامید یا خشمگین هستیم؛ هیچ حس تعلقی -چه از طرف ما به دیگران و چه از طرف دیگران به ما- حس نمی‌شود و حتی به سختی می‌توانیم به زبان بیاوریم که تنها هستیم زیرا تنهایی جنسش متفاوت است و «هیچ» بودن به معنای تنها بودن نیست. حس می‌کنم انسان‌ها وقتی هیچ می‌شوند دستان کوتاه‌تری دارند. عضلات خسته‌تر. چشم‌های کم‌سوتر. انسان وقتی هیچ می‌شود که جهان جلوی چشمانش ته بکشد.

این که جهان سرعت گرفته و مردم رو بی‌حوصله کرده باعث اتفاق‌های خوبی شده اما خب
یکی از اون ضررهای بزرگی که زده اینه که خیلی از افراد جای اینکه داستان‌ها رو دنبال کنن جملات قصار رو دنبال می‌کنن.
منطقی هم هست چون یک متن قصار به‌شکل سخیف حرفی رو تو چند خط می‌زنه که گاهی وقت‌ها به صدها صفحه داستان برای بیان غیرمستقیمش نیاز می‌شه.
اما این کجا و اون کجا.

به طرز وحشتناکی نسبت به انسان‌هایی که راه حلی جز مرگ برای معنا دادن به زندگیشون پیدا می‌کنن غبطه می‌خورم.