پیام‌های پاک شده ی چنل و ناشناسای فوروارد شده ی شما:

https://t.me/+rLJiXPeTyjkxOGNk

من در طلب رها شدن
یا عزیمت می‌کنم به سمت مرگ
یا می‌دوم که جانم گره بخورد در حلقم
و سوال می‌کنم از تخته سنگ‌ها
که این رخوت رهایی است
یا بادی که اکنون از کنارتان گذشت؟

اینجا خیلی نویسنده‌طوری شده همه چیزش
من سعی می‌کنم فاصله بگیرم
کمی از «منِ بی‌اهمیت» برای شما بگم
ببینیم خوش‌میگذره هنوزم یا خیر

قرن‌ها کمبود خواب.

خُش گذش.

اوه اوه
امروز سالگرد آلبوم ابراهیم چاووشیه
من با این آلبوم بزرگ شدم
زندگی کردم
پدرم دوستش داشت و همیشه توی ضبط ماشین پخش بود
زندگیم ذره ذره با کلماتش مانوس شد
و تا جایی که توی ۱۳ سالگی مدت مدیدی تنها دغدغم این بود که
«کسی نمی‌شنود ماه را
اگر که روی سخن داری
و درد حرف زدن داری
اگر دهان خودت هستی
اگر زبان خودت هستی
به گوش های خودت رو کن»

یک‌بار حساب نیست. یک‌بار با هیچ فرقی ندارد.


-میلان کوندرا