خانه ای خواهم ساخت
که ستونش باشی
تا ببارد باران
به نم سقف دلی خیس
به اذان دم صبح
به دو خط آینه ی چشم خدا
به سکوت لب تو
دوستت دارم باز
آرامش به تمنای دلم افتاده:
«بپذیرید مرا
بپذیرید مرا
بپذیرید مرا»
دوستت دارم باز
نم نم صبح طلوع
پیچکم
نیلوفرم
رقص کن دور تن خسته ی من
من که در عشق و غزل مبتدیم
دوستت دارم باز
که ستونش باشی
تا ببارد باران
به نم سقف دلی خیس
به اذان دم صبح
به دو خط آینه ی چشم خدا
به سکوت لب تو
دوستت دارم باز
آرامش به تمنای دلم افتاده:
«بپذیرید مرا
بپذیرید مرا
بپذیرید مرا»
دوستت دارم باز
نم نم صبح طلوع
پیچکم
نیلوفرم
رقص کن دور تن خسته ی من
من که در عشق و غزل مبتدیم
دوستت دارم باز
یه تئوری توی این رمان هست
میگه روح انقدر بزرگه توی یک جسم جا نمیگیره
هر دو تا جسم یک روح رو تشکیل میدن
یکی منطق
یکی احساسات
و زمانی این روح کامل میشه
که این دو تا روح همدیگر رو درکنار هم بفهمن🙂
میگه روح انقدر بزرگه توی یک جسم جا نمیگیره
هر دو تا جسم یک روح رو تشکیل میدن
یکی منطق
یکی احساسات
و زمانی این روح کامل میشه
که این دو تا روح همدیگر رو درکنار هم بفهمن🙂
خفقان با توست
با صدایت جریان گرفته امشب
اشک هایت ستودنی است
حفظ جان می کند نفس های سردت
باغبانی، گلی، درختی چیزی
برای این باغ نمی آوری؟
هنوز خزان است چشمانت
هنوز پر از خش خش برگم
دست تقدیر در جیب
پای حرف های تو نشستن زنجیر
و موسمی نخواهد آمد حالا
فضای با تو بودن خلا شده یا طوفانی است؟
نمیدانمت
چشم باز کن
قفست چیست که از آن آزادی می خواهی؟
من؟
بشکن مرا
که می شکند شعر
تا تو آزاد باشی
با صدایت جریان گرفته امشب
اشک هایت ستودنی است
حفظ جان می کند نفس های سردت
باغبانی، گلی، درختی چیزی
برای این باغ نمی آوری؟
هنوز خزان است چشمانت
هنوز پر از خش خش برگم
دست تقدیر در جیب
پای حرف های تو نشستن زنجیر
و موسمی نخواهد آمد حالا
فضای با تو بودن خلا شده یا طوفانی است؟
نمیدانمت
چشم باز کن
قفست چیست که از آن آزادی می خواهی؟
من؟
بشکن مرا
که می شکند شعر
تا تو آزاد باشی
روی پوست حرف های من راه برو که من بیابانی را روی خود فرش کرده ام برای بارانت
Rooze Khobe Man (Prod. Farshad)
Farshad & Bamdad
روز خوب من، روز خوب من
روزی که ببینن چشمای کور من
روزی که مشکلی واسه اعتراض نیس
روزی که هیچ نسلی رو به انقراض نیس
روزی که نگهبونای زندونا بیکارن
چوبه های دار بیکار کنج دیوارن
روزی که پلیس شهر واسم باتوم نکشه
هیچ تنی بی لباس سرما و بارون نچشه
واقعی دیدم واسه ی همین ناامیدم
من نمیخوام دلیل تولدی باشم با تولیدم
دنیا مث سر خره نگو پی شر نره
تو این آب مسخره قایقم بی لنگره
بدون شک غم بد میده بوی بد
یه روز بد میاد بد میاد پشت بد
باید شروع کنی قصه هاتو از سر
بازم تو میکنی شعرامو از بر
منتظری ولی هیچکس نمیاد
بشر یه بازنده اس چون بیشتر نمیخواد
روز خوب من روز دور دور دور من
شایدم روزی که هیچوقت نمیاد.
@TeensPlaylist
روزی که ببینن چشمای کور من
روزی که مشکلی واسه اعتراض نیس
روزی که هیچ نسلی رو به انقراض نیس
روزی که نگهبونای زندونا بیکارن
چوبه های دار بیکار کنج دیوارن
روزی که پلیس شهر واسم باتوم نکشه
هیچ تنی بی لباس سرما و بارون نچشه
واقعی دیدم واسه ی همین ناامیدم
من نمیخوام دلیل تولدی باشم با تولیدم
دنیا مث سر خره نگو پی شر نره
تو این آب مسخره قایقم بی لنگره
بدون شک غم بد میده بوی بد
یه روز بد میاد بد میاد پشت بد
باید شروع کنی قصه هاتو از سر
بازم تو میکنی شعرامو از بر
منتظری ولی هیچکس نمیاد
بشر یه بازنده اس چون بیشتر نمیخواد
روز خوب من روز دور دور دور من
شایدم روزی که هیچوقت نمیاد.
@TeensPlaylist
خیالت را به دار عشق می بندم
نه اعدامی است نه اضطراب
طناب فراق گردن که می اندازی؟
نه اعدامی است نه اضطراب
طناب فراق گردن که می اندازی؟
قبل انقلاب: هیچی
بعد انقلاب: تو هر خونه ایرانی یک تلویزیون
چند گوشی
تلگرام
اینستا
اسنپ چت
(اصنم فیلتر نیستن)
و کلیییی امکانات دیگه که اصن قبل انقلاب نبوده
جمهوری اسلامی🔥🔥🔥
بعد انقلاب: تو هر خونه ایرانی یک تلویزیون
چند گوشی
تلگرام
اینستا
اسنپ چت
(اصنم فیلتر نیستن)
و کلیییی امکانات دیگه که اصن قبل انقلاب نبوده
جمهوری اسلامی🔥🔥🔥
بوی فلفل میدهی
نازنین تند است احساسات تو
عطر خود را قالب هر عشق خواهی کرد
می دانم تو را
من نقاب عشق سوزان روی صورت می زنم
آخر این طعم عطش برباد داده است مرا
نازنین تند است احساسات تو
عطر خود را قالب هر عشق خواهی کرد
می دانم تو را
من نقاب عشق سوزان روی صورت می زنم
آخر این طعم عطش برباد داده است مرا
غروب مخروب من امروز هم پایین نرفت. تا من بمانم و خاطراتی سرخ از کلیشه هایی با یک مشت حس ناقابل به تو. حتی کلمات هم دیگر تکراری است. پشت به خورشید منم که از رحم دل، نمی توانم کودک احساسات تو را بیرون کنم. و خورشید غروبش را خراب و خراب تر می کند تا یکجا تمام نور های شب روی سر من بریزد.
خاموشم. بی نام بی نوایی. انگار یخ زده ام. پرم از آب های باطله. چرک نویس مغز های فاسد. هنر است رقص پاییزی. نوشتنی است فحاشی علما. درد خود به خودی دارم. به احترامش باید ایستاد. به احترام چیزی که بی احترام است.