انتقاد روزنامه اصولگرا به تقدیر از وزیر نفت با عنوان «مدیر تراز مکتب شهید سلیمانی»

روزنامه فرهیختگان نوشت:
🔹از یک‌سو برخی شهرها به‌خاطر کمبود گاز تعطیل شدند و از سوی دیگر وزیر نفت چندین مرتبه مورد تقدیر قرار گرفته است. یک‌بار فرمانده سپاه محمد رسول‌الله (ص) به جواد اوجی، وزیر نفت فعلی لقب «مدیر تراز مکتب شهید قاسم سلیمانی» را می‌دهد، بار دیگر محمد مخبر، معاون اول رئیس‌جمهور در جلسه «ستاد بحران گاز» از اوجی تقدیر ویژه به‌عمل می‌آورد.
🔹این تمجیدها از وزیری که این روزها مردم عملکرد مثبتش را لمس نکرده‌اند، حاکی از آن است که گویا برخی مقامات قدرت این را ندارند که نبض جامعه را تشخیص دهند به همین جهت با اظهارات نسنجیده فشار جامعه را بالا می‌برند.
🔹این‌گونه لوح‌های باری به هرجهت تقدیر، بیش از آنکه به عزت و سربلندی مکتب قاسم سلیمانی بینجامد، آن را خدشه‌دار می‌کند. در مکتب حاج قاسم مسئولان برای رفع احتیاجات مردم از آبرو خود هزینه می‌کنند و برای رهایی از مطالبه افکار عمومی خود را منتسب به شهدا کنند.

هیچکس معنای زندگی را از خواندن هیچ کتابی و یا جنگیدن در راه مرگ نیاموخت.
مفهوم زندگی فقط به نفس کشیدن ختم نمیشود، شاید موسیقی داستان هرکدام از ما درون جعبه های موزیکالی که در دوران کودکی‌ آن را گم کرده‌ایم باشد.
به چشم های کودکانه‌ات که در آینه اتاق سیاه و سفیدت نقش بسته‌اند خیره شو، رویای ما دستیابی به آرامش بود، همچون پیرمردی که تولد و مرگش درون شن زار های خشک ترین صحرا بود اما تا آخرین لحظه زندگی‌اش عاشق و پایبند به سرسبزی جنگل ماند.
به جای جنگیدن برای این رویا، عشق بورز، که اگر تعداد عاشقان بیشتر از جنگجویان بی مهر بود، حتی آتش های جهنم، تبدیل به بوستان ها و چمن زار های بی انتها میشدند.
#rv
[• @words_of_madness •]

من برای فردای با تو بودن امروزهای زیادی را خواهم کشت

کج‌ فهم شدم از بس که راست اندیشی های دیگران را سعی کردم تحمل کنم

در دنیای ادم بهتر ها من هیچوقت فرق خوب و بد را نخواهم فهمید

همین که تلاش میکنم به دنیا بفهمانم زندگی انقدر هم سخت نیست
همین
همین برایم زندگی را سخت می کند

راه حل منطقی یکی از مراجع تقلید برای حل مشکل سرما


📛 @news_hut   |   رسانه هات نیوز

اصلا کاری ندارم قصدشون شوخی بود یا نه
ولی اینو میدونم انقددررررررر احمق داریم تو خوندن این خبرا که اینو جدی میگیرن میرن همه جا جار میزنن
یعنی چی
برای چی
بس کنید دیگه مسخره ها دارید گند یه موضوع رو از هر جهت درمیارید

خودم به شخصه تا دلتون بخواد آخوند خوب دیدم
آدمایی که تا تونستن به مردم کمک کردن
دلیل نمیشه که چون راس کار بده همشونو بد بگیریم
اونوقت اسم آدمای معتقد میشه تعصبی؟
یا همین چیزاست که تعصب رو میسازه؟

او زیباست
ولی من خیلی وقت است که از زیبایی ها زده شدم

ولی من فهمیدم چیزی به اسم بیخیالی مطلق وجود نداره
شما اگر تموم زندگی خودت رو بیخیال بشی
همیشه از یه جنبه ی دیگه روی همه چیز حساس میشی

زنده ایم؟
محض مخالفت.

من خودم کسی بودم که بارها و بارها زیر نقد اضافه گویی رفتم
ببین از یه جایی به بعد نویسندگی به این جملات درهم تنیده قشنگ ختم نمیشه
نویسندگی باید به یه روش مفهوم جدید برسونه
و خب
من کی باشم که از قلمای قشنگ ایراد بگیرم
منتها
برای منی که دو ساله فقط داشتم انتزاعی مینوشتم میخوندم
خسته کنندست دیگه
چون چیزی نیست که ببریش تو چهارچوب استاندارد و بعد بخوای نقدش کنی
انکار بخوای بگی خمیر شل مایعه یا جامد و ایراد بگیری به این یا نقد کنی یا تعریف کنی
بخاطر این مفاهیم

با این پست
۵۰ بار توی این چنل کلمه تنها به کار رفته میشه
پس این کلمه دیگه تنها نیست

من از تو هیچ جمله تاثیرگذاری به خاطر ندارم چون هروقت صحبت میکردی من فقط به خود تو نگاه می کردم و حواسم پرت تو بود

اگر با یک نفر یکساعت بازی کنید خیلی بهتر او راخواهید شناخت تا با او یکسال صحبت کنید



بارنی استنسون

نویسنده موجودی است غریب، مخالف‌خوان و معنی‌ناپذیر. نوشتن، حرف‌نزدن است، و دم فروبستن. نوشتن، نعرهٔ بی‌صداست. نویسنده فروبسته دَم است اغلب، بیش‌تر گوش می‌دهد، کم‌تر حرف می‌زند. چون ممکن نیست که آدم بتواند دربارهٔ کتابی که نوشته یا حتی کتابی که مشغول نوشتنش است با کسی حرف بزند. غیرممکن است.

«نوشتن یک کتاب، مثل بچه به دنیا آوردن است، چیزی است که از وجود شما زاده می‌شود. در آرزوی بچه‌دار شدن، که بعضی اوقات می‌تواند زنی را به مرز جنون برساند، نیازی مبرم به فراتر رفتن از زندگی وجود دارد؛ نیاز به داشتن بچه‌ای از خود و از مردی که دوست می‌داریم؛ ولی در نوشتن یک کتاب تنها هستیم، تنهای تنها. سرنوشت کتاب هم با سرنوشت یک کودک متفاوت است.»

✍مارگریت دوراس

@GhazalKhoshghalam

خنده هایش را کنار نبات درلیوان چای ریختم و نوشیدم
چای من بیش از حد شیرین شده بود

عکسی که در آن رویا بود
درخاطره ای تار افتاد
عکسی که در آن خندیدم
از سینه ی دیوار افتاد


حسین غیاثی

داستان ۷ صفحه ای خدای زندانی


اگر براتون باز نشد بگید بفرستم