فکر نکنم حتا دوستدار ادبیات باشم! بیشتر یک‌جور اعتیاد بیخوده که نمی‌تونم ترکش کنم. گاهی با زجر کتاب می‌خونم انگار اگه نخونم مریض می‌شم و خوندنش هم زیاد فایده‌ای برام نداره. تموم روز فکر می‌کنم چه‌کار کنم که خوشم هم بیاد و خوش بگذره، هیچی پیدا نمی‌کنم. یک آدم کسل و بی‌خودی شدم.

احتمالا عشق، پای لنگ جهان است.
تفسیر و توضیحاتش را هم تو خودم نگه می‌دارم.

داخل چشم‌ها مثل یه خونه ی آوار شده است. باید بین اون آجرهای فروریخته بری و دنبال یه قاب عکس شکسته از کودکی‌ها بگردی. همون رو برداری. از توی قاب دربیاری. خاکش رو پاک کنی. ببوسیش و دراز بکشی وسط همون خرابه‌ها و از حضورت خوشحال باشی و لبخند بزنی.
و شاید فردا بفهمی اون قاب عکس چه آواری تو چشمات ایجاد کرده.

محمد عمرانی: «قضیه خیلی ساده اس، راننده رانندگی بلد نیست، آیا ماشینو متوقف میکنید یا شاگرد راننده رو عوض میکنید؟! »



#انتخابات

پیام‌های پاک شده و ناشناس‌های شما توی این کانال فوروارد میشن:

https://t.me/+rLJiXPeTyjkxOGNk

خزان مسافتی از من بود
که در تدارک رفتن بود
ولی همین که خزان می رفت
دوباره باز خزان می شد


حسین صفا

ببینید تا وقتی اوضاع اینه پس همین خواهد بود

احتمالا وقتی.

دولت اصلاحات جناب روحانی و ادامه دهندگان راه اون سال ۹۸ اونقدر خون و خون‌ریزی کردن که حد و حساب نداره
جناب رئیسی هم اون دوران ریاست قوه قضائیه و مسئول اصلی صدور احکام بودن
رای دادن به افرادی که راه این دو تا رو ادامه دادن؟
چی بگم والا



پ.ن: آبان ۹۸ هزار بار خون‌ریزتر از شهریور ۴۰۱ بود

البته اینم اضافه کنم
که شاید یه خرابه رو این آدما نتونن بسازن
ولی کسی مثل «جلیلی» هزاربار بدتر خرابش می‌کنه

انسانی که درگیر ادبیات و هنر شده و میگه من به مسائل سیاسی و جامعه ی درون کشورم اهمیت نمی‌دم ذره‌ای از هنر رو نفهمیده.

پیام‌های پاک شده ی چنل و ناشناسای فوروارد شده ی شما:

https://t.me/+rLJiXPeTyjkxOGNk